Boy George, właśc. George Alan O’Dowd (ur. 14 czerwca 1961 w Londynie) – brytyjski piosenkarz i DJ irlandzkiego pochodzenia, wokalista zespołu Culture Club. Reprezentant San Marino (z Senhit) w 70. Konkursie Piosenki Eurowizji (2026).
Życiorys Największe sukcesy odnosił w pierwszej połowie lat 80. jako wokalista zespołu Culture Club, z którym wylansował przeboje „Do You Really Want to Hurt Me” (1982) i „Karma Chameleon” (1983). Od początku kariery w zespole szokował swoim niekonwencjonalnym wyglądem i stylem bycia.
Po zakończeniu współpracy z Culture Club rozpoczął solową karierę i w 1987 wydał debiutancki album pt. Sold, który osiągnął sukces komercyjny, podobnie jak pierwszy singiel z płyty – „Everything I Own”. W następnym roku wydał drugi solowy album, który jednak nie powtórzył sukcesu debiutu. W 1992 na potrzeby ścieżki dźwiękowej do filmu Gra pozorów nagrał piosenkę „The Crying Game”, która była jego pierwszym solowym hitem w USA. Trzy lata później wydał album pt. Cheapness and Beauty.
Na przełomie lat 1998 i 1999 razem z pozostałymi muzykami reaktywował zespół Culture Club. Wiosną 2010 wyruszył w trasę koncertową po Wielkiej Brytanii, która okazała się wielkim sukcesem wśród fanów, a w październiku wydał album pt. Ordinary Alien. W 2020 został jednym z jurorów programu The Voice Stage.
12 maja 2026, reprezentując (z Senhit) San Marino z utworem „Superstar”, uczestniczył w pierwszym półfinale 70. Konkursu Piosenki Eurowizji w Wiedniu, ale nie uzyskał awansu do finału.
Życie prywatne thumb|Boy George (2010) Deklaruje się jako osoba homoseksualna. W latach 80. był związany z perkusistą Jonem Mossem, a większość wówczas napisanych przez niego piosenek opowiadała o ich burzliwym związku.
Wyznaje buddyzm.
W latach 80. uzależnił się od heroiny i kokainy. W 1986 został skazany za posiadanie heroiny, 7 października 2005 został aresztowany w Nowym Jorku i ponownie skazany za posiadanie narkotyków.
W 2007 sąd skazał go za odwołanie koncertu bez powodu, w innym postępowaniu sądowym w 2007 został skazany za składanie fałszywych zeznań. W styczniu 2009 został skazany na 15 miesięcy więzienia za znęcanie się nad Audunem Carlsenem, norweskim pracownikiem agencji towarzyskiej.
Dyskografia 1987: Sold 1988: Tense Nervous Headache 1989: Boyfriend 1991: The Martyr Mantras 1995: Cheapness and Beauty 1999: The Unrecoupable One Man Bandit 2002: U Can Never B2 Straight 2010: Ordinary Alien 2013: This Is What I Do 2020: This Is What I Dub Volume 1 2021: Cool Karaoke Volume 1
Autobiografie 1995: Take It Like a Man 2005: Straight
Przypisy
Linki zewnętrzne
Boy George na YouTube
Kategoria:Artystki i artyści LGBT Kategoria:Brytyjscy wokaliści popowi Kategoria:Brytyjscy wokaliści reggae Kategoria:Ludzie związani z Londynem Kategoria:Urodzeni w 1961 Kategoria:Reprezentanci San Marino w Konkursie Piosenki Eurowizji