Kościół pw. św. Franciszka w Zabrzu – kościół rzymskokatolicki w Zabrzu, wzniesiony w latach 1884–1885, prawdopodobnie według projektu Paula Jackischa w stylu neogotyckim, wpisany do wojewódzkiej ewidencji zabytków.
Historia i architektura Kościół został konsekrowany 6 maja 1886 roku przez kardynała Georga Koppa. Odnowiony w roku 1948. Obiekt na planie krzyża łacińskiego, trzynawowy, halowy. Przekryty dachami dwuspadowymi. Na osi fasady wieża z dzwonnicą i zegarem. Umieszczenie zegara w wieży powierzono mistrzowi Sigmundowi w 1896 roku. We wnętrzu wieży zamocowano pierwotnie trzy dzwony. Nosiły one imiona: św. Franciszek z Asyżu, św. Barbara i św. Benedykt Józef Labre (patron ubogich). Od zachodu kościół ozdabia czworoboczna, wysunięta wieża, zwieńczona iglicą, przy której od południa znajduje się ośmioboczna wieżyczka. Nad zakrystiami kościół dopełniają otwarte empory, które również budziły wiele zastrzeżeń w projekcie, a od zachodu nawę zamyka chór muzyczny.
Organy Na emporze nad wejściem głównym stoją 35-głosowe organy wybudowane w 1920 roku przez firmę Paula Berschdorfa z Nysy. Instrument posiada dwa manuały i pedał, wykorzystuje trakturę pneumatyczną. Prospekt organów wykonano w stylu neogotyckim.
Galeria
Przypisy
Kategoria:Świątynie pod wezwaniem św. Franciszka z Asyżu Franciszka Kategoria:Architektura neogotycka w województwie śląskim Kategoria:Budynki w Polsce oddane do użytku w 1885 Kategoria:Obiekty w Zabrzu wpisane do gminnej ewidencji zabytków