33 Dywizja Strzelców – dywizja piechoty Armii Czerwonej okresu wojny domowej w Rosji, w tym wojny polsko-bolszewickiej.
Formowanie i walki Sformowana w październiku 1918 w Astrachaniu jako 1 Dywizja Strzelców. W marcu 1919 przemianowana na 33 Kubańską D.S. W składach 8 Armii i 11 Armii walczyła w składzie Frontu Południowego pod Astrachaniem i Kantymirowką, Pawłowem i Woroneżem. W marcu 1920 weszła w skład 9 Armii, zaś w maju 1920 w skład 10 Armii. W czerwcu podporządkowana dowódcy Frontu Zachodniego Tuchaczewskiemu. Wzięła udział w ofensywie Tuchaczewskiego walcząc pod Mołodecznem, nad Niemnem i Narwią. 1 sierpnia 1920 dywizja liczyła w stanie bojowym 442 żołnierzy z tego piechoty 3130. Na uzbrojeniu posiadała 139 ciężkich karabinów maszynowych i 28 dział. Poniosła ogromne straty podczas odwrotu znad Wisły i 30 sierpnia 1920 została rozformowana.
Dowódcy dywizji Podczas walk z Polakami dywizja dowodzili: O.A. Stigga (3 marca - 25 sierpnia) i N.A. Szabanow (25 - 30 sierpnia).
Struktura organizacyjna Skład w sierpniu 1920: 97 Brygada Strzelców 289 pułk strzelców 290 pułk strzelców 291 pułk strzelców 98 Brygada Strzelców 292 pułk strzelców 293 pułk strzelców 294 pułk strzelców
Przypisy
Bibliografia
J. Odziemkowski, Leksykon wojny polsko-rosyjskiej 1919 - 1920, wyd. RYTM, Warszawa 2004.
Kategoria:Radzieckie dywizje piechoty Kategoria:Sowieckie dywizje strzelców z okresu wojny polsko-bolszewickiej Kategoria:Sowieckie związki taktyczne walczące w bitwie nad Niemnem Kategoria:Sowieckie związki taktyczne walczące w bitwie nad Wkrą