Port Lotniczy Łódź im. Władysława Reymonta (oficjalnie toponimicznie (wymaga bezpłatnej rejestracji): Port Lotniczy Łódź–Lublinek, kod IATA: LCJ, kod ICAO: EPLL) – międzynarodowy port lotniczy, zlokalizowany na Osiedlu Lublinek w Łodzi, w odległości 6 km od Śródmieścia i ulicy Piotrkowskiej.
Opis Port był wielokrotnie zamykany. Pierwotnie działał od 13 września 1925 do końca lat 50. XX wieku. Pod koniec lat 90. lotnisko zostało ponownie otwarte do użytku publicznego.
Na terenie portu lotniczego funkcjonuje lotnicze przejście graniczne Łódź-Lublinek w którym kontrolę graniczną osób towarów i statków powietrznych wykonuje Placówka Straży Granicznej w Łodzi, natomiast kontrolę celną Oddział Celny Port Lotniczy Łódź-Lublinek.
Terminale Lotnisko na Lublinku posiada trzy terminale: Terminal I (w czasie budowy pod roboczą nazwą Terminal III) – otwarty 1 czerwca 2012 po trzyletniej budowie. Całkowite przeniesienie ruchu nastąpiło 30 czerwca 2012. Terminal General Aviation (dawniej Terminal I) – zmodernizowany w roku 1997, obsługuje obecnie lotnictwo ogólne (ang.: general aviation) i loty VIP. Ulokowane tu są m.in. lotnicze firmy usługowe, pomieszczenia wypoczynkowe dla pilotów, Lotniskowe Biuro Meteorologiczne. Terminal Cargo – otwarty 16 września 2009 i przeznaczony jest do obsługi połączeń samolotów towarowych.
Dane techniczne + Dane techniczne według stanu na 2015 rokGłówna droga startowa07L/25R (067°, 247°), asfalt – 2500 × 60 m, PCN 48 F/B/X/TSystem światełSALS, RTHL, REDL, Na kierunku 07 światła PAPI.Procedura podejścia do lądowaniaVOR/DME "LOZ" + ILS/DME (pas 25), częst. 110,5 MHzPaliwoJET-A1, AVGAS-100LL – usługa tankowania: PetrolotStrefa kontrolowana lotniska(CTR)Urządzenia radionawigacyjneLOZ 112.4 MHz VOR/DME; ILS/DME 110,5 MHzCzęstotliwości radioweŁódź Wieża (w czasie pracy CTR) – 124.225 MHzWzniesienie lotniska185 m (n.p.m.)
Port lotniczy w Łodzi spełnia wszystkie normy bezpieczeństwa oraz ochrony środowiska.
Historia thumb|Terminal General Aviation
1920–1959 W końcu 1924 wykupiono ziemię pod lotnisko we wsi Lublinek (obecnie część Łodzi) i zaczęto jego budowę. Jego budowa trwała rok i 13 września 1925 w pobliżu miasta Łodzi lotnisko zostało otwarte. W 1927 uruchomiono regularne połączenia z Poznaniem, Warszawą, Krakowem później również ze Lwowem i Wilnem.
W 1929 powstał Łódzki Klub Lotniczy, który następnie przemianowano na Aeroklub Łódzki, w ramach którego w 1930 został zorganizowany pierwszy kurs lotniczy. Komendantem kursu Przysposobienia Wojskowego Lotniczego w Łodzi rozpoczętego w maju, a zakończonego we wrześniu został polski pilot, porucznik Franciszek Żwirko.
W czasie II wojny światowej na początku września 1939 na Lublinku stacjonowały dwie eskadry lotnicze z Armii „Łódź”. Po wkroczeniu Niemcy zmodernizowali lotnisko dla celów wojskowych, budując 1200-metrowy betonowy pas startowy. Zmieniono także kierunek startu i lądowań z południowego i północnego na wschodni i zachodni, zgodnie z wiejącymi przez większą część roku wiatrami.
Po zakończeniu wojny w latach 1945–1958 lotnisko stało się ważnym węzłem komunikacyjnym w Polsce. Uruchomiono loty na trasie Warszawa – Łódź – Kraków – Rzeszów – Lublin – Poznań – Katowice – Łódź – Warszawa. Potem ruszyły już bezpośrednie loty do Gdańska, Katowic, Krakowa, Warszawy, Wrocławia, Poznania. W tym okresie ruch pasażerski w Łodzi stanowi ponad 20% przewozów krajowych. Do 1958 Lublinek stał się drugim portem lotniczym po Okęciu w kraju, z 40 tys. pasażerów.
Pod koniec lat 50. zlikwidowano regularne połączenia pasażerskie z Lublinka. tego czasu lotnisko było wykorzystywane jedynie przez Aeroklub Łódzki oraz do celów ratunkowych. W kolejnych latach planowano zlikwidować lotnisko. Później były również plany stworzenia z Lublinka głównego węzła lotniczego w Europie z dwoma pasami startowymi. Ostatecznie zdecydowano się na kategorię lotniska miejskiego o zasięgu regionalno-międzynarodowym.
1980–1999 W 1986 na lotnisku odbyły się Mistrzostwa Europy w samolotowym lataniu precyzyjnym. Mistrzostwa zakończono pokazami lotniczymi samolotów cywilnych i wojskowych.
13 czerwca 1987 na płycie lotniska odprawiono uroczystą mszę świętą podczas III podróży apostolskiej do Polski papieża Jana Pawła II.
Na początku lat 90. XX wieku rozpoczęto starania o ponowne przywrócenie na Lublinku regularnego ruchu pasażerskiego. Decyzją prezydenta Grzegorza Palki utworzono lotnisko dyspozycyjne, obsługujące mały ruch pasażerski (awionetki, taksówki powietrzne). Wybudowano terminal pasażerski przy ul. gen. Maczka (wcześniej dworzec znajdował się przy ul. Dubois).
W 1996 po modernizacji (wybudowany został terminal 1 przy ul. gen. S. Maczka, przebudowany pas startowy, droga kołowania, płyta postojowa, instalacje świateł nawigacyjnych i instalacji zasilających) oraz spełnieniu wymogów bezpieczeństwa krajowego i międzynarodowego ruchu lotniczego (w tym utworzenie Lotniskowej Straży Pożarnej) lotnisko otrzymało status międzynarodowego portu lotniczego.
Z końcem lat 90. wydłużono drogę startową do 1440 metrów, przeprowadzono kapitalny remont drogi kołowania i płyty postojowej, przebudowano i zmodernizowano budynki portu lotniczego, stworzono Lotniskową Straż Pożarną. Umożliwiło to przyjmowanie samolotów typu ATR 42, ATR 72, Jak-40, C-130 Hercules, BAe 146, Cessna Citation, Falcon 2000, czy Bombardier BD700. Oprócz terminalu oddano do użytku hotel, restaurację i wypożyczalnię samochodów.
19 kwietnia 1999 planowano pierwszy regularny lot do portu lotniczego Warszawa-Okęcie. Z powodu złej pogody (nie było jeszcze ILS-u, instalacja w 2002) lot nie odbył się, a pasażerów dowieziono na Okęcie taksówkami.
2000–2009 W 2004 lotnisko Łódź-Lublinek zostało wpisane do traktatu akcesyjnego jako lotnisko miejskie, co nałożyło na nie spore ograniczenia.thumb|Terminal II (istniejący w 2005–2012)Od marca do sierpnia 2005 trwała rozbudowa drogi startowej i jej wydłużenie z 1443 do 2100 m, co umożliwiło przyjmowanie większych samolotów takich jak Boeing 737 czy Airbus A320. Rozbudowano także płytę postojową. W tym samym czasie zapadła decyzja o postawieniu nowego, tymczasowego terminalu. W październiku przemontowano oświetlenie z krawędzi pasa na trawę, co poszerzyło pas startowy z 30 do 45 m.
29 października 2005, dzień przed uruchomieniem połączenia Łódź – Londyn, odbyło się otwarcie Terminalu II. Zbudowano go w rekordowym czasie 70 dni. Budynek został zaprojektowany przez Biuro Projektowe Piotra Bilińskiego, a wykonawcą była firma Remo-Bud (ta sama, która przedłużyła pas startowy). Obiekt miał konstrukcję modułową, przenośną, nietrwale związaną z gruntem. Przeznaczony był do obsługi pasażerów oraz posiadał pomieszczenia przeznaczone dla służb specjalistycznych, sale odlotów i przylotów, pomieszczenia biurowe, wydzieloną część handlowo usługową. Był zdolny obsłużyć 500 tys. pasażerów rocznie. Koszt budowy wyniósł 5,9 mln zł.thumb|Śmigłowiec rządowy Mi-8S nr 631 (nr fabr. 10631) na płycie lotniskaW styczniu 2006 nazwa portu lotniczego została zmieniona na Port lotniczy Łódź im. Władysława Reymonta.
W maju 2006 miasto nabyło ziemię pod rozbudowę i wydłużenie pasa startowego do 2500 metrów, powiększenia płyty postojowej i poszerzenia drogi kołowania z 12 do 32 metrów. W czerwcu lotnisko otrzymało z budżetu państwa na ten cel 25 mln zł. 2 grudnia zakończono przedłużanie pasa startowego, a 19 stycznia 2007 nastąpiło jego oficjalne zatwierdzenie przez Agencję Ruchu Lotniczego.
12 października 2006 zakończono rozbudowę Terminalu II. Powiększono hale przylotów i odlotów. W hali odlotów utworzono salonik VIP (executive lounge) oraz sklep, na bazie którego powstanie strefa wolnocłowa. W hali przylotów stworzono dodatkowe pomieszczenia dla Straży Granicznej, Służby Ochrony Lotniska oraz Urzędu Celnego.
W styczniu 2007 Senat RP uchwalił poprawkę o przyznaniu dla łódzkiego portu 37 mln złotych, co umożliwiło rozpoczęcie budowy nowego terminala pasażerskiego.
W lutym 2007 oddano do użytku strażnicę lotniskowych służb ratowniczych. Budynek usytuowano w połowie pasa startowego, żeby wozy bojowe i ratownicze mogły w jak najkrótszym czasie dotrzeć do skrajnych części lotniska. Wieża obserwacyjna ma 14 metrów wysokości, w budynku zainstalowano niezależne źródło energii elektrycznej i 4 zbiorniki wody gaśniczej, każdy o pojemności 54 m³. Strażnica kosztowała prawie 7 mln zł. W lipcu rozpoczęły się prace nad powiększaniem płyty postojowej. Po przebudowie będzie mogła pomieścić jednocześnie 8 samolotów Boeing 737. Do powiększonej płyty ma być dostawiony w przyszłości nowy Terminal I na 1 mln pasażerów. Równocześnie rozbudowywany był Terminal II, z powodu wejścia Polski do układu z Schengen.
12 czerwca 2008 otwarto nową płytę postojową. Płyta dla samolotów ma kształt trapezu o powierzchni 31 tys. m². Jej budowa trwała osiem miesięcy i kosztowała 31 mln zł. W uroczystości otwarcia wziął udział Prezydent Polski – Lech Kaczyński. We wrześniu lotnisko zakupiło dwa niskopodłogowe autobusy Solaris Urbino 12 do przewozu pasażerów. 24 października oddano do użytku nowy parking na 215 samochodów. Koszt budowy, łącznie z drogami dojazdowymi od strony ulic Maczka i Pienistej, wraz z instalacjami podziemnymi wyniósł 13,3 mln zł.thumb|Budowa nowego trzykondygnacyjnego Terminalu I (lipiec 2010)W maju 2009 rozpoczęto przebudowę dawnego hangaru należącego do Aeroklubu Łódzkiego na terminal Cargo. 16 września terminal cargo został uruchomiony.
24 listopada 2009 podpisano umowę z konsorcjum firm Hochtief Polska, Warbud SA, Hochtief Construction AG w sprawie budowy nowego terminala pasażerskiego. Prace budowlane miały rozpocząć się 7 grudnia 2009 i potrwać 18 miesięcyW grudniu rusza budowa Terminala nr 3 na łódzkim lotnisku. Wirtualny Nowy Przemysł – Serwis Budownictwo.. Budynek miał w planach 137 m długości, do 80 m szerokości i 15 m wysokości i pozwolić obsłużyć cztery samoloty typu Boeing 737-800 w ciągu jednej godziny i ok. 2 mln pasażerów rocznie. W terminalu znajdować się miały pomieszczenia centralnej sortowni bagażu, hale odpraw pasażerskich, pomieszczenia techniczne, garaż dla służb lotniska, pomieszczenia socjalne, biura z zapleczem oraz centrum monitoringu. Planowane zakończenie prac i oddanie do użytku terminalu miało nastąpić w marcu 2012. Szacowany koszt budowy to 200 mln zł. Głównym architektem był Leszek Szostak, który projektował terminale lotnicze w Goleniowie i Wrocławiu.
2010–2019 thumb|Przed nowym terminalem, otwartym w czerwcu 2012W styczniu 2010 rozpoczęła się budowa nowego terminala pasażerskiego. 5 listopada 2010 zakończyły się prace konstrukcyjne przy nowym terminalu. Fakt ten został uczczony zawieszeniem wiechy na liczącej 20 metrów wieży dyżurnych operacyjnych portu, która jest najwyższym elementem konstrukcji budynku. Jego oficjalne otwarcie odbyło się w czerwcu 2012, nowy terminal o powierzchni 25,6 tys. m² zwiększył przepustowość lotniska do 2 mln pasażerów rocznie.
12 kwietnia 2010 z Mediolanu przyleciał Boeing 767 200ER – największy w dotychczasowej historii lotniska samolot pasażerski. W lipcu i wrześniu tego samego roku w związku z remontem pasa startowego nastąpiło przejęcie części ruchu lotniczego z Portu Lotniczego im. F. Chopina. Za sprawnie przejęcie ruchu Port Lotniczy otrzymał nagrodę „Awionetka 2010” i tytuł Najlepszego Portu Lotniczego Roku 2010 oraz zwyciężył w plebiscycie „Łódź sukcesu”, w kategorii wydarzenie miesiąca.
W lipcu 2010 podpisano umowę na budowę nowej wieży kontroli lotów. Wieża według projektu miała mieć wysokość 40 m i powierzchnię użytkową 1442 m², inwestycja zaś miała kosztować ponad 11 mln zł. Jej budowa rozpoczęła się we wrześniu tego samego roku. Budynek miał się składać się z 2-kondygnacyjnej części administracyjno-technicznej oraz 5-kondygnacyjnej wieży. Planowany termin zakończenia budowy to lipiec 2011. Faktyczne otwarcie nowej wieży kontroli lotów nastąpiło dopiero 15 listopada 2012.
W październiku 2010 rozpoczęto budowę drogi patrolowo-pożarowej o długości 1920 i szerokości 6 metrów.