Natan Bresler pseud. Natański (ur. 12 kwietnia 1888 w Płocku, zm. 1 listopada 1937 w Moskwie) – działacz komunistyczny, dyplomata radziecki, członek SDKPiL, KPP, WKP(b).
Urodzony w żydowskiej rodzinie inteligenckiej, syn Moszka Wolfa. Podczas nauki w płockim gimnazjum związał się z młodzieżowymi kołami socjalistycznymi, a pod koniec 1907 został członkiem SDKPiL. W latach 1908–1914 przebywał na emigracji, głównie w Niemczech i Szwajcarii, gdzie działał w zagranicznych sekcjach partii i ściśle współpracował z Zarządem Głównym. Brał udział w redagowaniu partyjnych wydawnictw i organizował technikę partyjną. Po wybuchu I wojny światowej wrócił do Płocka i znalazł się w czołówce aktywu partyjnego.
W 1918 brał aktywny udział w przygotowaniach do połączenia SDKPiL i PPS – Lewicy, a w grudniu 1918 współtworzył organizację Komunistycznej Partii Robotniczej Polski w Płocku. Od stycznia 1919 członek komitetu KPRP w Płocku. Działacz Klubu Robotniczego im. T. Rechniewskiego w Płocku. W marcu 1919 przeniósł się do Rosji Radzieckiej, gdzie wstąpił do Rosyjskiej Komunistycznej Partii (bolszewików) i od czerwca pracował w Komisariacie do Spraw Polskich przy Komisariacie Ludowym do Spraw Narodowościowych Rosyjskiej Federacyjnej Republiki Radzieckiej w Moskwie. W sierpniu 1919 został również pracownikiem Wydziału Wydawniczego Ogólnorosyjskiego Centralnego Komitetu Wykonawczego. Działał także w moskiewskiej grupie KPRP. Często był delegowany przez Centralny Komitet Wykonawczy grup KPRP w Rosji do terenowych grup KPRP.
W lipcu 1920 wysłany przez Międzynarodówkę Komunistyczną do Berlina, później skierowany przez KC KPRP do pracy w zagranicznych ośrodkach partii (działał w nich do końca 1928). Działał głównie w Gdańsku i Berlinie, biorąc udział w pracy wydawniczej i organizowaniu techniki partyjnej. W styczniu 1929 kierownictwo partii skierowało go do Związku Radzieckiego, gdzie do 1936 był kierownikiem działu zagranicznego Aerofłotu i sekretarzem organizacji partyjnej WKP(b) w tej instytucji. Następnie pracował jako redaktor sekcji niemieckiej i polskiej w (Gławlit).
28 lipca 1937 został aresztowany przez NKWD pod zarzutem udziału w organizacji dywersyjno-terrorystycznej. Skazany 1 listopada 1937 i rozstrzelany tego samego dnia. Zrehabilitowany 19 listopada 1955.
Przypisy
Bibliografia Słownik biograficzny działaczy polskiego ruchu robotniczego t. 1, Warszawa 1978.
Kategoria:Politycy SDKPiL Kategoria:Działacze Komunistycznej Partii Polski Kategoria:Radzieccy dyplomaci Kategoria:Polscy komuniści straceni w ramach czystek stalinowskich Kategoria:Polscy Żydzi Kategoria:Ludzie urodzeni w Płocku Kategoria:Urodzeni w 1888 Kategoria:Zmarli w 1937 Kategoria:Straceni przez rozstrzelanie Kategoria:Bolszewicy