Frank Ocean ( Christopher Edwin Breaux; ur. 28 października 1987 w Long Beach, Kalifornia) – amerykański wokalista, raper, autor tekstów. Uznaje się go za pioniera alternatywnego gatunku R&B. Ocean zdobył dwie nagrody Grammy i nagrodę Brit Award International Male Solo Artist, a dwa jego albumy znalazły się na liście 500 najlepszych albumów wszech czasów magazynu Rolling Stone (2020).
Ocean rozpoczął swoją karierę muzyczną jako ghostwriter, aż do przyłączenia się do kolektywu hiphopowego wywodzącego się z Los Angeles – Odd Future w 2010 roku. Rok wcześniej podpisał kontrakt z wytwórnią płytową Tricky’ego Stewarta RedZone Entertainment, powiązaną z Def Jam Recordings, chociaż jego debiutancki mixtape, Nostalgia, Ultra (2011), został wydany niezależnie. Jego debiutancki album studyjny, eklektyczny Channel Orange (2012), zawierał elementy muzyki R&B i soul. Podczas 55. ceremonii wręczenia nagród Grammy album został nominowany do Albumu Roku i wygrał w kategorii Best Urban Contemporary Album; jego główny singiel, „Thinkin Bout You”, został nominowany do Nagrania Roku. W 2013 roku magazyn Time uznał go za jedną z najbardziej wpływowych osób na świecie.
Po czteroletniej przerwie Ocean wydał album wizualny Endless (2016), aby wypełnić zobowiązania kontraktowe z Def Jam. Jego drugi album studyjny, Blonde (2016), został wydany niezależnie następnego dnia. Rozwijając eksperymentalne podejście Oceana, album Blonde spotkał się z uznaniem krytyków, debiutując na szczycie listy US Billboard 200 i zajął pierwsze miejsce na liście Pitchforka Best Albums of the 2010s Decade. Po 2017 roku Ocean wydawał sporadyczne single, pracował jako fotograf dla magazynów, założył markę modową Homer i założył Homer Radio. 14 piosenek Oceana trafiło na listę Billboard Hot 100, natomiast cztery jego wydawnictwa (single i albumy) uzyskały status platynowej płyty przyznany przez Recording Industry Association of America (RIAA).
Życiorys Frank Ocean urodził się 28 października 1987 roku jako Christopher Edwin Breaux w Long Beach, Kalifornia. Jego ojcem jest Calvin Edward Cooksey, który był piosenkarzem i klawiszowcem, a matką Katonya Breaux Riley, która później pracowała jako wykonawca robót budowlanych w budynkach mieszkalnych. W wieku pięciu lat przeprowadził się wraz z rodziną do Nowego Orleanu, gdzie dorastał wśród muzyków jazzowych. Wychowywała go matka po rozwodzie rodziców, gdy miał sześć lat. Wychowywano go w wierze chrześcijańskiej, przez krótki czas był również praktykującym katolikiem.
Dziadek Oceana, Lionel McGruder Jr., był dla niego ojcowską figurą po tym, jak jego ojciec opuścił rodzinę. Lionel był wychodzącym z nałogu narkomanem, który leczył się z uzależnienia, a później pełnił funkcję mentora na spotkaniach Anonimowych Alkoholików i Anonimowych Narkomanów. Zabierał Oceana na te spotkania, co stało się inspiracją do napisania przez niego piosenki „Crack Rock” z albumu Channel Orange (2012). Nadał mu też przydomek Lonny, którego Frank Ocean używa do dziś. Dziadek Oceana zmarł w 2010 roku, a Frank Ocean zadedykował mu piosenkę „There Will Be Tears” na swoim mixtapie Nostalgia, Ultra (2011). Wspomniał o nim również w swoim singlu z 2017 roku, „Lens”.
Po ukończeniu szkoły średniej John Ehret High School w Marrero w Luizjanie w 2005 roku Ocean zapisał się na Uniwersytet Nowoorleański, aby studiować język angielski. Jednakże w sierpniu 2005 roku huragan Katrina uderzył w Nowy Orlean, niszcząc jego dom i prywatne studio nagraniowe, a także zmuszając go do przeniesienia się na Uniwersytet Luizjany w Lafayette. Pozostał tam przez krótki czas, po czym zrezygnował ze studiów, aby skupić się na karierze muzycznej.
Kariera 2006–2011: Początki kariery, Odd Future i Nostalgia, Ultra W 2006 roku Ocean przeprowadził się do Los Angeles, aby kontynuować karierę muzyczną. Podejmował się różnych prac w restauracjach i barach szybkiej obsługi, aby się utrzymać. W ciągu niecałych trzech lat dał się poznać jako autor tekstów pod pseudonimem Lonny Breaux. Po otrzymaniu kontraktu, Ocean pisał piosenki dla takich artystów jak Justin Bieber, Beyoncé, John Legend i Brandy. Ocean później powiedział o swojej ówczesnej pracy: „Był taki moment, kiedy komponowałem dla innych ludzi i mogłoby być wygodnie kontynuować to i cieszyć się tym źródłem dochodu i anonimowością, ale nie dlatego odszedłem ze szkoły i wyprowadziłem się od rodziny”. mały|Frank Ocean w 2011 roku Przyjął pseudonim sceniczny Frank Ocean, zaczerpnięty od Franka Sinatry i filmu z lat 60. Ocean's 11, w którym Sinatra grał główną rolę. Niedługo potem dołączył do hiphopowego kolektywu Odd Future z Los Angeles, który poznał w 2009 roku. Jego przyjaźń z Tylerem, the Creatorem, członkiem zespołu Odd Future, ożywiła twórczość Oceana. Pod koniec 2009 roku poznał Tricky’ego Stewarta, który pomógł mu podpisać kontrakt z wytwórnią Def Jam Recordings. Ocean poczuł się zaniedbany przez wytwórnię i zaczął pracować nad własnym mixtape’em, bez ich udziału. 16 lutego 2011 roku Ocean samodzielnie udostępnił w sieci mixtape Nostalgia, Ultra (2011). Mixtape został przyjęty z uznaniem przez krytyków. Mixtape skupia się na relacjach międzyludzkich, osobistych refleksjach i komentarzu społecznym. Andrew Noz z NPR powiedział, że teksty piosenek Oceana są „inteligentne i subtelne... co wyróżnia go z tłumu”. Jonah Weiner z magazynu Rolling Stone napisał, że Ocean jest „utalentowanym smoothie awangardowego R&B”.
W kwietniu 2011 roku Ocean stwierdził, że jego współpraca z Def Jam zacieśniła się po wydaniu Nostalgia i Ultra (2011). Mixtape przyniósł Oceanowi szeroką sławę i doprowadził do jego współpracy z takimi raperami jak Jay-Z i Kanye Westem. Ocean pojawił się po raz pierwszy w teledysku Tylera, the Creatora do singla „She” z debiutanckiego albumu studyjnego Tylera Goblin (2011). Jego pierwszym występem był wspólny występ z Odd Future na festiwalu muzyczno-artystycznym Coachella Valley w 2011 roku, gdzie później dołączył do nich w ich pierwszej trasie koncertowej po wschodnim wybrzeżu Stanów Zjednoczonych. 19 maja 2011 roku wytwórnia płytowa Oceana, Def Jam, ogłosiła plany ponownego wydania Nostalgia, Ultra (2011) w formie EP-ki. Singiel „Novacane” został wydany na iTunes w maju 2011 roku, a wydanie EP pierwotnie planowano na kolejny miesiąc, ale je opóźniono.
W czerwcu 2011 roku Ocean ujawnił, że będzie pracował nad nadchodzącym wspólnym albumem Kanye Westa i Jay-Z, Watch the Throne. Ocean był współautorem i gościem dwóch utworów: „No Church in the Wild” i „Made in America”. 28 lipca 2011 roku do internetu wyciekła piosenka zatytułowana „Thinkin Bout You”. Później ujawniono, że piosenka ta była utworem demonstracyjnym napisanym przez Oceana do debiutanckiego albumu studyjnego Bridget Kelly, artystki Roc Nation. Kelly potem zmieniła nazwę piosenki na „Thinking About Forever”. W sierpniu 2011 roku Frank Ocean po raz pierwszy pojawił się na okładce 75. numeru czasopisma The Fader. mały|Frank Ocean (po prawej) i Tyler, the Creator (po lewej) na festiwalu Coachella w 2012 roku
2012–2013: Channel Orange Ocean opublikował okładkę głównego singla „Thinkin Bout You” ze swojego debiutanckiego albumu studyjnego, ujawniając, że piosenka zostanie wydana w sklepach cyfrowych 10 kwietnia 2012 roku. Jednak miesiąc wcześniej wyciekła już zremasterowana wersja utworu. O planowanym singlu powiedział: „Zwięźle mnie definiuje jako artystę, biorąc pod uwagę miejsce, w którym jestem teraz, a to był cel” – powiedział o następcy swojego uznanego albumu Nostalgia, Ultra. „Chodzi o historie. Jeśli napiszę 14 historii, które kocham, to następnym krokiem jest stworzenie wokół nich środowiska muzycznego, które najlepiej owinie historię i wszelkiego rodzaju dźwiękowe dobro”.
W 2012 roku Ocean wydał swój debiutancki album studyjny Channel Orange (2012), który spotkał się z powszechnym uznaniem krytyków, którzy później nazwali go najlepszym albumem roku w ankiecie HMV Poll of Polls. Album przyniósł Oceanowi sześć nominacji do nagrody Grammy, a niektórzy komentatorzy przyznają, że nadał gatunkowi R&B inny, bardziej ambitny kierunek. Channel Orange (2012), uważany za pierwszą komercyjną płytę Oceana wydaną przez tradycyjną wytwórnię płytową, zawierała niekonwencjonalne piosenki, znane ze swojego opowiadania historii i komentarza społecznego, a także gęstą muzyczną mieszankę czerpiącą z jazzu, soulu i R&B. Wpływ na jego album miała także muzyka elektroniczna i funk. Szczególnie piosenki o nieodwzajemnionej miłości przyciągnęły najwięcej uwagi, częściowo z powodu ogłoszenia Oceana przed wydaniem albumu, kiedy to ujawnił, że jego pierwszą miłością jest mężczyzna. Ogłoszenie to trafiło na pierwsze strony gazet na całym świecie, a niektórzy krytycy porównali jego wpływ na kulturę do ujawnienia przez Davida Bowiego, że jest biseksualny w 1972 roku. mały|Frank Ocean występujący na festiwalu Coachella w 2012 roku Channel Orange (2012) zadebiutowała na drugim miejscu na liście Billboard 200 i w pierwszym tygodniu sprzedała się w nakładzie 131 tys. egzemplarzy. Większość sprzedaży w pierwszym tygodniu stanowiły kopie cyfrowe z iTunes, podczas gdy około 3 tys. sprzedanych egzemplarzy stanowiły kopie fizyczne. 30 stycznia, Channel Orange (2012) uzyskała certyfikat RIAA potwierdzający status złotej płyty. Według Nielsen SoundScan, do września 2014 roku sprzedano 621 000 egzemplarzy. Ocean promował album podczas swojej trasy koncertowej w 2012 roku, której finałowe występy odbyły się na festiwalach Coachella i Lollapalooza. Podczas gali Brit Awards 2013 Ocean zdobył nagrodę International Male Solo Artist.
28 maja 2013 roku Ocean ogłosił trasę koncertową You’re Not Dead ... 2013 Tour; czternastokoncertowa trasa po Europie i Kanadzie, która rozpoczęła się 16 czerwca 2013 roku w Monachium. Miał wystąpić podczas pierwszego wieczoru festiwalu OVO Fest 4 sierpnia 2013 roku, jednak zmuszony był odwołać swój występ z powodu niewielkiego urazu strun głosowych. Pierwszą noc festiwalu muzycznego odwołano, a James Blake miał wystąpić drugiego wieczoru jako następca Oceana. Ocean pojawił się gościnnie na albumie Johna Mayera Paradise Valley, w utworze „Wildfire”.
2013–2016: Endless i Blonde W lutym 2013 roku Ocean potwierdził, że rozpoczął pracę nad swoim drugim albumem studyjnym, który miał być kolejnym albumem koncepcyjnym. Wyjawił, że nad płytą współpracował z Tylerem, the Creatorem, Pharrellem Williamsem i Danger Mouse’em. Później przyznał, że na jego twórczość duży wpływ mieli The Beach Boys i The Beatles. Oświadczył, że był zainteresowany współpracą z Tame Impala i King Krule oraz, że nagrał część albumu na Bora-Bora.
10 marca 2014 roku utwór „Hero” został udostępniony do bezpłatnego pobrania na SoundCloud. Utwór był efektem współpracy z Mickiem Jonesem, Paulem Simononem i Diplo i był częścią projektu Converse Three Artists. One Song.
W kwietniu 2014 roku Ocean oznajmił, że jego drugi album jest niemal ukończony, a we wrześniu 2014 roku, Ocean podpisał kontrakt z Markiem Gilespie z Three Six Zero Entertainment.
W czerwcu 2014 roku Billboard poinformował, że piosenkarz współpracuje z wieloma artystami, takimi jak Happy Perez, z którym współpracował przy Nostalgia, Ultra (2011), Charlie Gambetta i Kevin Ristro, a na pokładzie mieli być również producenci Hit-Boy, Rodney Jerkins i Danger Mouse. 29 listopada 2014 roku Ocean opublikował na swoim oficjalnym profilu na Tumblr fragment nowej piosenki zatytułowanej „Memrise”, która rzekomo miała pochodzić z jego nadchodzącego albumu. The Guardian opisał piosenkę jako: „...piosenkę, która potwierdza, że pomimo rzekomej zmiany wytwórni i menedżera, artysta przez te wszystkie lata zachował zarówno eksperymenty, jak i poczucie melancholii”.