Sabalan (arab. سبلان) – nieistniejąca już arabska wieś, która była położona w Dystrykcie Safedu w Mandacie Palestyny. Wieś została wyludniona i zniszczona podczas I wojny izraelsko-arabskiej, po ataku Sił Obronnych Izraela w dniu 30 października 1948.
Położenie Sabalan leżała w Górnej Galilei w pobliżu zachodniego skraju masywu górskiego Meron, w odległości 16 kilometrów na północny zachód od miasta Safed. Według danych z 1945 do wsi należały ziemie o powierzchni 179,8 ha. We wsi mieszkało wówczas 70 osób.
własność gruntów powierzchnia gruntów (hektary) Arabowie 126,2 Żydzi 0 publiczne 53,6 Razem 179,8
Rodzaj użytkowanych gruntów hektary uprawy oliwek 6,5 uprawy nawadniane 14,4 uprawy zbóż 42,1 nieużytki 121,9 zabudowane 1,4
Historia Wieś Sabalan powstała w XIX wieku na szczycie góry położonej powyżej druzyjskiej wioski Churfeisz. Na górze tej znajdował się grobowiec słynnego druzyjskiego proroka Nabi Sabalana, do którego corocznie przybywały pielgrzymki Druzów. W okresie panowania Brytyjczyków Sabalan była małą wsią. We wsi znajdował się jeden meczet.
Podczas wojny domowej w Palestynie w rejonie wioski Sabalan stacjonowały siły Arabskiej Armii Wyzwoleńczej. Podczas I wojny izraelsko-arabskiej w październiku 1948 Izraelczycy przeprowadzili operację Hiram. W dniu 30 października Sabalan została zajęta przez izraelskich żołnierzy. Następnie wieś została wysiedlona, a większość domów wyburzono.
Miejsce obecnie Rejon wioski Sabalan został włączony do druzyjskiego miasteczka Churfeisz.
Palestyński historyk Walid Chalidi, tak opisał pozostałości wioski Sabalan: „Pozostaje tylko jeden dom. Jest on obecnie zajęty przez strażników i opiekunów sanktuarium al-Nabi Sabalan, które znajduje się naprzeciwko domu. Dla odwiedzających świętego dla Druzów sanktuarium wybudowano nowe budynki”.
Przypisy
Kategoria:Wsie arabskie w Palestynie wyludnione w 1948 roku (I wojna izraelsko-arabska)