Nocek amerykański (Myotis lucifugus) – gatunek ssaka z podrodziny nocków (Myotinae) w obrębie rodziny mroczkowatych (Vespertilionidae).
Taksonomia Gatunek po raz pierwszy zgodnie z zasadami nazewnictwa binominalnego opisał w 1831 roku amerykański przyrodnik John Eatton Le Conte nadając mu nazwę Vespertilio lucifugus. Holotyp pochodził prawdopodobnie z plantacji Le Conte, niedaleko Riceboro, w hrabstwie Liberty, w Georgii, w Stanach Zjednoczonych.
Myotis lucifugus należy do podrodzaju Pizonyx i grupy gatunkowej lucifugus. Analizy filogenetyczne i przepływu genów z wykorzystaniem genów mitochondrialnych i jądrowych dostarczają dowodów, że podgatunki M. lucifugus są parafiletyczne, wymieniają allele z innymi gatunkami z rodzaju Myotis w regionach kontaktu wtórnego i powinny być uważane za niezależne linie ewolucyjne pomimo ich podobieństwa morfologicznego. Te kwestie wciąż pozostają nierozwiązane. M. lucifugus (w szczególności podgatunki carissimus i pernox) wydaje się być najbliżej spokrewniony z M. evotis, M. thysanodes, M. keenii i M. occultus chociaż związki między tymi gatunkami i kladem obejmującym M. sodalis, M. volans i podgatunki M. lucifugus, M. l. relictus i M. l. alascensis, nie są dobrze wyjaśnione. Autorzy Illustrated Checklist of the Mammals of the World rozpoznają pięć podgatunków. Podstawowe dane taksonomiczne podgatunków (oprócz nominatywnego) przedstawia poniższa tabelka:
Podgatunek Oryginalna nazwa Autor i rok opisu Miejsce typoweM. l. alascensisMyotis lucifugus alascensisG.S. Miller, 1897Sitka, Alaska, Stany Zjednoczone.M. l. carissimusMyotis (Leuconoë) carissimaO. Thomas, 1904Lake Hotel, Park Narodowy Yellowstone, Wyoming, Stany Zjednoczone.M. l. pernoxMyotis pernoxHollister, 1911Henry House, Alberta, Kanada.M. l. relictusMyotis lucifugus relictusA.H. Harris, 1974Keeler, na wysokości , Hrabstwo Inyo, Kalifornia, Stany Zjednoczone.
Etymologia Myotis: mus, μυός muos „mysz”; ους ous, ωτος ōtos „ucho”. lucifugus: „unikający swiatła”, od lux, lucis „światło”; fugere „unikać, uciekać”. alascensis: Alaska ( Aliaska „Alaska”, od aleuc. alyeska „wielki ląd”), Stany Zjednoczone. carissimus: łac. carissimus „najdroższy, bardzo ukochany”, od carus „kochany”. pernox: łac. pernox „trwanie przez całą noc”. relictus: łac. relictus „relikt, odosobniony, izolowany”, od relinquere „zostawić w tyle, pozostać w tyle”.
Zasięg występowania Nocek amerykański występuje w Ameryce Północnej zamieszkując w zależności od podgatunku: M. lucifugus lucifugus – Terytoria Północno-Zachodnie (Kanada) od wschodniego wybrzeża do północnej Florydy (Stany Zjednoczone), gdzie inne podgatunki nie występują. M. lucifugus alascensis – Alaska przez Kolumbię Brytyjską i na południe do północno-zachodnich pacyficznych wybrzeży Stanów Zjednoczonych. M. lucifugus carissimus – zachodnie i środkowe Stany Zjednoczone, z wyjątkiem regionów przybrzeżnych. M. lucifugus pernox – środkowa granica między Kolumbią Brytyjską a Albertą (zachodnia Kanada). M. lucifugus relictus – góry Kalifornii (południowo-zachodnie Stany Zjednoczone).
Morfologia Długość ciała (bez ogona) około 32–53 mm, długość ogona 28–49 mm, długość ucha 11–15 mm, długość tylnej stopy 8–10 mm, długość przedramienia 33,1–41,4 mm; masa ciała 5–12 g. Wzór zębowy: I C P M = 38. Kariotyp wynosi 2n = 44 i FN = 50 z czterema metacentrycznymi lub submetacentrycznymi i siedemnastoma akrocentrycznymi parami autosomów. Chromosomy X i Y są submetacentryczne.
Tryb życia Nocek amerykański jest rozpowszechniony w niemal całej Kanadzie i Stanach Zjednoczonych. Potrafi równie dobrze przystosować się do zimnego jak i gorącego klimatu. Żywi się przede wszystkim tymi owadami, które w miejscu jego pobytu występują szczególnie licznie. W cieplejszych rejonach obszaru, gdzie występuje nocek myszouchy nie zapadają w sen zimowy, natomiast często się zdarza, że osobniki mieszkające dalej na północ przez bardzo długi czas szukają odpowiedniego miejsca na przezimowanie. Nocek myszouchy dzierży tytuł najdłużej śpiącego zwierzęcia, z całego królestwa zwierząt. Zaliczają one oszałamiające 19 godzin snu na dobę.
Rozmnażanie Wiosną, po opuszczeniu zimowiska, samice tworzą kolonie rozrodcze, aby po trwającej 60 dni ciąży urodzić w maju lub czerwcu zwykle 1, rzadko 2 młode. Dojrzałość płciową osiągają w drugim roku życia.
Uwagi
Przypisy Nazwy zwyczajowe za:
Bibliografia
Ilustrowana Encyklopedia Zwierząt - Warszawa 1997 - Dr Philip Whitfield
Kategoria:Mroczkowate Kategoria:Ssaki Ameryki Północnej Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1831 roku Kategoria:Fauna Kanady Kategoria:Fauna Stanów Zjednoczonych