thumb|360px|Ołtarz kościoła katolickiego w Saint Lucia w Ostrach, zawierający ilustrację drugiego wersetu psalmu 42 Psalm 42 – jeden z utworów zgromadzonych w biblijnej Księdze Psalmów. W Septuagincie psalm ten nosi numer 41.
Psalm 42 wydaje się być ściśle powiązany pod względem literackim z Psalmem 43Pismo Święte Starego i Nowego Testamentu najnowszy przekład z języków oryginalnych z komentarzem, s. 1182.. Wiele przesłanek wskazuje, iż te dwa psalmy stanowiły niegdyś jeden spójny utwórK. Farmer, Księga Psalmów, druga (Ps 42-72) i trzecia (Ps 73-89), [w:] Międzynarodowy komentarz do Pisma Świętego, red. W. R. Farmer, Warszawa, 2001, s. 718-719.. Pierwszy werset wskazuje na autorstwo Synów Koracha. Treść utworu skupia się na psalmiście, który doznaje cierpienia i poczucia opuszczenia przez Boga Jahwe. Modląc się wspomina swoje wcześniejsze doświadczenia z Bogiem, doznawane podczas religijnych obrzędów. Ufność, o której mówi psalmista zdaje się wskazywać jedynie na chwilowe opuszczenie przez Boga.
Werset 5 może dotyczyć obrzędu, w którym psalmista mógł brać udział.
Istnieje hipoteza, że odniesienie się w wersecie 7 do Jordanu i Hermonu oraz w wersecie 8 zwrot huk wodospadów może wskazywać, iż dom Boży oznacza sanktuarium w Dan w Królestwie Północnym (znajduje się ono w pobliżu miejsca gdzie wody Jordanu mają swój początek).
Termin hebrajski nepesz tłumaczony jako dusza odnosi się tutaj do całej osoby żyjącej.
Przypisy
Bibliografia Pismo Święte Starego i Nowego Testamentu najnowszy przekład z języków oryginalnych z komentarzem, Święty Paweł, Częstochowa 2009. Farmer W. R. (red.), Międzynarodowy komentarz do Pisma Świętego, Verbinum, Warszawa 2001. Bruce M. Metzger, M. D. Coogan (red.), Słownik Wiedzy Biblijnej, Vocatio, Warszawa 2004.
Linki zewnętrzne
w Biblii Tysiąclecia
Kategoria:Psalmy