mały|Akt Unii Królestwa Anglii i Królestwa Szkocji z 28 stycznia 1707 r., na mocy którego powstało Królestwo Wielkiej Brytanii Unitaryzm – polityczna zasada porządku i organizacji, która polega na dążeniu do zjednoczenia w jedną całość wielu autonomicznych tworów społecznych, np. połączenie landów (Niemcy), kantonów (Szwajcaria), grup etnicznych, narodów (Stany Zjednoczone, dawny Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich, Indie, Jugosławia) oraz państw (Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, Wspólnota Europejska).
W przeważającej części struktur politycznych przeważa pewna jakość jednoczenia tendencji unitarnych z tendencjami federalistycznymi. Unitarystą był między innymi prezydent Argentyny Bartolomé Mitre.
Definicja Unitaryzm – globalne przejęcie kontroli. Federalizm – lokalne sprawowanie władzy.
W ujęciu fantazyjnym powtarzanym przez polityków unitaryzm jest więc tendencją wenusjańską, a federalizm marsjańską. Oznacza to, że: nie można obejść się bez obu tendencji, najważniejsze jest jednoczenie tendencji unitarnych z federalistycznymi, w praktyce takie rozwiązanie sprzyja powstaniu mechanizmów grupy i sprzyja strategiom impasu (gdzie nie ma wygranej), kompromisu (rozwiązanie połowiczne, gdzie wszyscy tracą) i konsensusu (budowanie mostu porozumienia).
Zobacz też państwo unitarne
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Ustroje polityczne