thumb|300px|Kompozycja diagonalna: Jacopo Tintoretto, Ostatnia Wieczerza (1594) Diagonalizm ( „linia skośna, przekątna”) – w sztukach plastycznych zasada komponowania obrazu lub rzeźby, polegająca na akcentowaniu jednej lub kilku osi ukośnych i ograniczeniu kompozycyjnego znaczenia pionów i poziomów.
Ukośny kierunek kompozycji nazywamy diagonalą. Stosowali ją już m.in. Michał Anioł i Jacopo Tintoretto. W XVII w. stała się charakterystyczną cechą malarstwa barokowego (np. Peter Paul Rubens, Francisco Zurbaran, iluzjonistyczne malarstwo włoskie). Ponownie pojawia się w malarstwie romantycznym.
Zobacz też horyzontalizm (sztuki wizualne) wertykalizm kompozycja (sztuki wizualne)
Bibliografia Słownik terminologiczny sztuk pięknych, red. S. Kozakiewicz, Warszawa: Wydaw. Nauk. PWN, 2011,
Słownik wyrazów obcych PWN, red. Mirosław Bańko, Warszawa: Wydaw. Nauk. PWN, 2005,
Kategoria:Kompozycje w sztukach wizualnych