mały|Grób Ludwika Konarskiego na cmentarzu komunalnym Północnym Ludwik Wiktor Konarski, ps. „Victor” vel „Wiktor” (ur. 16 października 1895Rocznik Oficerski z 1928 r., s. 191 podaje rok urodzenia 1894. we Lwowie, zm. 20 maja 1981 w Warszawie) – podpułkownik piechoty Wojska Polskiego.
Życiorys Syn Franciszka i Anny. Ukończył gimnazjum. W czasie I wojny światowej walczył w szeregach 1 pułku Ułanów Legionów Polskich. Od 6 lutego do 4 kwietnia 1917 roku był słuchaczem kawaleryjskiego kursu oficerskiego przy 1 pułku ułanów w Ostrołęce. Kurs ukończył z wynikiem dobrym. Posiadał wówczas stopień starszego ułana.
Od listopada 1918 służył w Wojsku Polskim. W czasie wojny polsko-bolszewickiej walczył w szeregach 9 pułku piechoty Legionów. 1 kwietnia 1920 awansowany do stopnia porucznika. Mianowany kapitanem ze starszeństwem od 1 czerwca 1919. W 1927 przeniesiony do dowództwa 24 Dywizji Piechoty. W listopadzie 1928 przeniesiony do 3 pułku piechoty Legionów, zaś w lipcu 1929 został przeniesiony na stanowisko referenta Biura Personalnego Ministerstwa Spraw Wojskowych w Warszawie. Awansowany do stopnia majora ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1930. Od 1936 dowódca batalionu w 36 pułku piechoty Legii Akademickiej, a następnie dowódcy batalionu 24 pułku piechoty w Łucku i wreszcie I zastępca dowódcy tego pułku. Na stopień podpułkownika został mianowany ze starszeństwem z 19 marca 1938 i 30. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W sierpniu 1939 roku, po przeprowadzonej mobilizacji pułku, został dowódcą Ośrodka Zbierania Nadwyżek w Łucku, a we wrześniu 1939 zastępcą dowódcy Ośrodka Zapasowego 27 Dywizji Piechoty.
Po zakończeniu wojny obronnej 1939 uniknął niewoli. Od lutego 1941 do stycznia 1945 pełnił funkcje inspektora Inspektoratu Skierniewice AK. W trakcie powstania warszawskiego, organizował oddziały w Puszczy Kampinoskiej, i dowodził 15 sierpnia oddziałem odsieczy. Po wojnie w kraju. Mieszkał i pracował w Warszawie.
Był mężem Ludwiki Natalii z Lubańskich (1905–1986).
Zmarł 20 maja 1981 w Warszawie. Spoczywa, razem z żoną, na cmentarzu komunalnym Północnym w Warszawie (kwatera E-VIII-2-2-6).
Ordery i odznaczenia Krzyż Niepodległości (12 maja 1931) „za pracę w dziele odzyskania Niepodległości”. Krzyż Walecznych (czterokrotnie: po raz trzeci za służbę w POW w b. zaborze austriackim i b. okupacji austriackiej) Złoty Krzyż Zasługi po raz pierwszy (19 marca 1931) „za zasługi na polu organizacji wojska”. Złoty Krzyż Zasługi po raz drugi (16 lutego 1938) „za zasługi na polu pracy społecznej”. Medal 10 Rocznicy Wojny Niepodległościowej (Łotwa)Dz. Pers. MSWojsk. Nr 12 z 6 sierpnia 1929 r., s. 240.
Przypisy
Bibliografia
Jan Gozdawa-Gołębiowski: Obszar Warszawski Armii Krajowej. Lublin 1992;
Kategoria:Członkowie Polskiej Organizacji Wojskowej Kategoria:Inspektorzy Inspektoratów AK Kategoria:Ludzie urodzeni we Lwowie Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (czterokrotnie) Kategoria:Pochowani na cmentarzu komunalnym Północnym w Warszawie Kategoria:Podpułkownicy piechoty II Rzeczypospolitej Kategoria:Polacy odznaczeni Medalem 10 Rocznicy Wojny Niepodległościowej Kategoria:Uczestnicy walk odciążających powstanie warszawskie Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Ułani Legionów Polskich Kategoria:Urodzeni w 1895 Kategoria:Zastępcy dowódcy 24 Pułku Piechoty (II RP) Kategoria:Zmarli w 1981 Kategoria:Odznaczeni dwukrotnie Złotym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita)