Dobrosław, Dobroslav (cyrylica: Доброслав), Dobrosav () – starosłowiańskie imię męskie złożone z członów Dobro- (dobry) i -sław (sława)A.Cieślikowa (red.), Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych, t. 1, Kraków 2000, , oznaczające „tego, który cieszy się dobrą sławą”. Najstarszy znany zapis tego imienia pochodzi z 1230 roku. Dobrosław występuje także w licznych innych językach słowiańskich, tj. w języku czeskim, bułgarskim, serbskim, chorwackim, słoweńskim i ruskim. Istniały także odpowiedniki znaczeniowe tego imienia w sanskrycie, np. imię jednostopniowe Su-śravas- (miej/masz dobrą sławę) lub dwustopniowe, jak Pra + su-śruta „bądź/jest bardzo dobrze sławny”); człon su- oznacza dobrze, dobryZ. Kaleta, Świat ludzkich wartości odzwierciedlony w nazwach własnych osób (imiona staropolskie z członem Dobr(o)- na tle indoeuropejskim i wartości w nich wyrażone), [w:] Slavia Occidentalis t. 54 (1997), Poznań 1997.
Dobrosław imieniny obchodzi 10 stycznia oraz 24 listopada.
Żeński odpowiednik: Dobrosława.
Podobne imiona staropolskie: Dobrobąd, Dobrociech, Dobrogost, Dobromir, Dobromił, Dobromysł, Dobromysław, Dobrosiodł, Dobrowit, Dobrowoj, Dobrutro oraz Dobrzegniew.
Znane osoby noszące imię Dobrosław: Stefan Dobrosław – król Zety w latach 1042–1050; Dobrosław II – król Zety od 1101 do 1102 roku; Ireneusz Gugulski, właśc. Ireneusz Dobrosław Gugulski – warszawski nauczyciel-polonista z Liceum im. Reytana; Dobroslav Chrobák – słowacki pisarz; Dobroslav Jevđević – serbsko-bośniacki polityk, dowódca oddziału czetników; Dobrosav Krstić – jugosłowiański piłkarz i trener; Dobroslav Paraga – chorwacki polityk.
Przypisy
Kategoria:Męskie imiona słowiańskie