thumb|Jerzy Sawa-Sawicki Jerzy Sawa-Sawicki (ur. 7 stycznia 1886 w Reginpolu, zm. 10 listopada 1922 w Łomży) – polski działacz socjalistyczny i niepodległościowy, podpułkownik piechoty Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się 7 stycznia 1886 w Reginpolu, w powiecie orszańskim guberni mohylewskiej, w rodzinie Leona i Izabeli z Wankiewiczów. Studiował w Morskiej Szkole Inżynieryjnej w Kronsztadzie, a następnie na Politechnice Lwowskiej.
W czasie studiów we Lwowie został członkiem PPS i jej Organizacji Bojowej. Brał udział wraz z Piłsudskim, Sławkiem, Prystorem, Arciszewskim i Gibalskim w akcji pod Bezdanami w 1908 roku. Następnie należał do Związku Walki Czynnej oraz Związku Strzeleckiego, gdzie ukończył kurs oficerski.
W momencie wybuchu I wojny światowej Sawicki znalazł się w organizowanych przez Piłsudskiego oddziałach. Został mianowany dowódcą I plutonu 2 kompanii III baonu. Już w pierwszych swych nominacjach oficerskich został mianowany podporucznikiem Oleandry nr 14, Kielce, grudzień 2004.. Prawdopodobnie 2 listopada został mianowany dowódcą 1 kompanii V baonu, a 5 marca 1915 awansowany na porucznika. Uczestniczył w całym szlaku bojowym I Brygady, m.in. w czasie bitwy pod Łowczówkiem w grudniu 1914 został ranny.
W lipcu 1917, po kryzysie przysięgowym, został zwolniony z Legionów i internowany w Beniaminowie. Od 20 kwietnia 1918 roku służył w Polskiej Sile Zbrojnej. 6 sierpnia został awansowany do stopnia kapitana.
W listopadzie 1918 roku został przyjęty do Wojska Polskiego. 27 grudnia 1918 został przeniesiony z 1 pułku piechoty do 32 pułku piechotyDziennik Rozkazów Wojskowych z 18 stycznia 1919 r. Nr 5, poz. 214., a wkrótce potem do 33 pułku piechoty, w którym najpierw dowodził baonem (awansując na majora), a od 18 maja 1920 roku objął jego dowództwo. W okresie od 20 czerwca 1920 roku przez miesiąc dowodził XV Brygadą Piechoty. 11 czerwca 1920 został zatwierdzony w stopniu podpułkownika z dniem 1 kwietnia 1920, w piechocie, w „grupie byłych Legionów Polskich”. Po zakończeniu wojny z bolszewikami zachował dowództwo pułku.
Zmarł na atak serca 10 listopada 1922 w swoim pułku w Łomży. Został pochowany na cmentarzu parafialnym rzymskokatolickim przy ul. Mikołaja Kopernika w ŁomżyMogiła indywidualna oficera WP z 1922 r. napis na grobie głosi "Św.P. Jerzy Sawa-Sawicki Podpułkownik, D-ca 33 p.p. Zmarł dnia 10-XI 1922 r. żył lat 36 Kochanemu dowódcy podoficerowie"..
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 1806 – 26 marca 1921 Krzyż Niepodległości z Mieczami – pośmiertnie 19 grudnia 1930 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”. Krzyż Walecznych – 12 lipca 1921 „za męstwo i osobistą odwagę okazane w walce z nieprzyjacielem w obronie Ojczyzny”
Przypisy
Bibliografia
Tadeusz Kasprzycki, Kartki z dziennika oficera I Brygady, Wojskowy Instytut Naukowo-Wydawniczy, Warszawa 1934 Wiktor Krzysztof Cygan, Słownik biograficzny oficerów Legionów Polskich. T. 2. Gryf, Warszawa 1998. Anatol Minkowski, Ś. p. ppłk. Jerzy Sawicki w. Polska Zbrojna nr 320 1922 r str 4-5
Kategoria:Członkowie Organizacji Bojowej PPS Kategoria:Członkowie Związku Strzeleckiego (1910–1914) Kategoria:Członkowie Związku Walki Czynnej Kategoria:Dowódcy 33 Pułku Piechoty (II RP) Kategoria:Internowani w Beniaminowie Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Niepodległości z Mieczami Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (II Rzeczpospolita) Kategoria:Oficerowie piechoty Legionów Polskich 1914–1918 Kategoria:Podpułkownicy piechoty II Rzeczypospolitej Kategoria:Pochowani na cmentarzu Katedralnym w Łomży Kategoria:Uczestnicy bitwy pod Łowczówkiem 1914 Kategoria:Urodzeni w 1886 Kategoria:Zmarli w 1922 Kategoria:Żołnierze 5 Pułku Piechoty Legionów Polskich (1914–1917) Kategoria:Żołnierze Polnische Wehrmacht