Sezon 1967/1968 był dla Manchesteru City 76. sezonem w The Football League i 2. kolejnym w angielskiej ekstraklasie. Zespół od 3 lat prowadzony był przez Joe Mercera i Malcolma Allisona. Będąc beniaminkiem w poprzednim sezonie klub zakończył rozgrywki na 15. miejscu. Po sprowadzeniu Francisa Lee nie przegrał jedenastu kolejnych meczów i stał się jednym z faworytów do zdobycia mistrzostwa Anglii. Godnym uwagi było spotkanie rozegrane 9 grudnia 1968 pomiędzy City a Tottenhamem Hotspur znanym jako Balet na lodzie (ang. Ballet on Ice) ze względu na zmrożoną, pokrytą śniegiem murawą stadionu Maine Road; mecz ten został wyemitowany w telewizji BBC, w programie Match of the Day.
Przed ostatnią kolejką sezonu Manchester City prowadził w tabeli mając tyle samo punktów co lokalny rywal Manchester United. Zwycięstwo nad Newcastle United 4:3 sprawiło, iż City zostało mistrzem Anglii; w tej samej kolejce United przegrało na Old Trafford z Sunderlandem 1:2. Trofeum zdobyte przez The Citizens było pierwszym wywalczonym za kadencji Mercera i Allisona. W kolejnych latach Manchester City wywalczył Puchar Anglii, Puchar Zdobywców Pucharów i Puchar Ligi.
Okres przedsezonowy W maju 1966 roku Manchester City wywalczył awans do ekstraklasy, wygrywając Division Two. W sezonie 1966/1967 zespół zajął 15. miejsce. Odnoszącego ciągłe kontuzje kapitana zespołu Johnny’ego Crossana sprzedano za 34 500 funtów do Middlesbrough. Jego następcą został Tony Book. W przerwie między sezonowej klub nie poczynił żadnych znaczących transferów. Wcześniej, w marcu 1967 roku do zespołu przybył jedynie Tony Coleman z Doncaster Rovers. Klub podjął próbę sprowadzenia reprezentanta Anglii Gordona Banksa, ale na transfer nie wyraził zgody jego klub Stoke City.
W maju 1967 roku, tuż po zakończeniu poprzedniego sezonu, Manchester City rozpoczął okres przygotowawczy, rozgrywając dwa mecze wyjazdowe z Eintrachtem Brunszwik (21 maja) i Standardem Liège (23 maja). Potem (7 sierpnia) rozegrał spotkanie na Fratton Park przeciwko Portsmouth. 11 sierpnia 1967 odbył się ostatni mecz sesji przygotowawczej na Maine Road przeciwko Borussii Dortmund.
Football League First Division Pierwszy mecz sezonu odbył się 19 sierpnia 1967 roku; na Maine Road City zremisowało z Liverpoolem 0:0; Tony Book nie wykorzystał rzutu karnego. Dwa następne spotkania The Citizens rozegrali na wyjeździe z Southampton i ze Stoke City, obydwa przegrane. Po porażce ze Stoke City Mercer zmienił ustawienie taktyczne; przesunął Mike’a Summerbee’ego z pomocy do ataku. Zmiana ta przyniosła natychmiastowy efekt. W kolejnym meczu – przeciwko Southampton – City odniosło zwycięstwo 4:2. Zespół wygrał kolejne cztery spotkania i awansował na 2. miejsce w tabeli.
21 września 1967 przeprowadzono pierwszy transfer w sezonie: do klubu ze Stockport County przybył bramkarz Ken Mulhearn. Dwa dni później w przegranym (0:1) na Highbury meczu zagrał pierwszy bramkarz zespołu Harry Dowd, jednak kontuzja palca wykluczyła go z gry do końca sezonu. Ken Mulhearn zadebiutował 30 września w meczu derbowym z Machesterem United na Maine Road. Po pięciu minutach City prowadziło po bramce Colina Bella, jednak jeszcze w pierwszej połowie dwie bramki dla United zdobył Bobby Charlton. Po przerwie debiutujący w tamtym sezonie Stan Bowles wdał się w przepychankę z Brianem Kiddem, ale żaden nie opuścił boiska po interwencji obydwu kapitanów; ostatecznie City uległo 1:2. Po meczu derbowym przyszła 3. z rzędu porażka – 0:1 z Sunderlandem. Po tym spotkaniu Manchester City zajmował 10. miejsce w tabeli z pięciopunktową stratą do lidera Sheffield Wednesday.
Kilka dni później klub sprowadził za 60 000 funtów Francisa Lee z Boltonu Wanderers. Lee zadebiutował 14 września 1967 w wygranym 2:0 meczu na Maine Road przeciwko Wolverhampton Wanderers. Ten mecz zapoczątkował 11-meczową serię bez porażki, w tym zwycięstwo nad Leicester City 6:0. „Balet na lodzie” thumb|right 9 grudnia doszło do spotkania z Tottenhamem. Mecz rozgrywany był w ciężkich warunkach przy ciągłych opadach śniegu na zmrożonym boisku. Wyemitowano go w programie Match of the Day. Po wyjściu obydwu drużyn na boisko komentator Kenneth Wolstenholme nazwał drużynę z Manchesteru „najbardziej ekscytującą w Anglii”. Według niego City zagrało jeden z najlepszych meczów w swojej historii. Zawodnicy City zagrali w butach ze specjalnie przystosowanymi do takich warunków korkami, co było nielegalne, jednak sędzia główny sprawdzając je przed meczem, nie dopatrzył się żadnych nieprawidłowości. Jeden z piłkarzy Tottenhamu powiedział: „To było niezwykłe. Piłkarze City poruszali się jak łyżwiarze figurowi, zaś my wyglądaliśmy jak klauni ciągle wywracający się na śniegu”. Tottenham w 6. minucie objął prowadzenie dzięki bramce Jimmy’ego Greavesa, ale Bell wyrównał jeszcze w I połowie. Po przerwie The Citizens mieli przewagę i zdobyli kolejne trzy bramki ustalając wynik na 4:1. Po tym meczu Manchester City zajmował 3. miejsce z jednopunktową stratą do lidera Manchesteru United.
Mecz z Tottenhamem został obwołany przez redakcję Match of the Day meczem sezonu. Był to jedyny mecz Manchesteru City w sezonie 1967/1968 zarejestrowany przez telewizję.
11-meczowa seria bez porażki zakończyła się 26 grudnia w wyjazdowym, przegranym 2:3 meczu z West Bromwich Albion. Rewanż rozegrany cztery dni później na Maine Road również zakończył się zwycięstwem West Bromwich. 2 stycznia 1968 Manchester City rozpoczął kolejną serię bez porażki; na 7 spotkań zespół wygrał 6 (m.in. z Nottingham Forest i Sheffield United 3:0 i z Fulham 5:1). Po meczu z Fulham The Citizens po raz pierwszy w sezonie zostali liderami Division One. 23 marca 1968 Manchester City uległ drużynie Leeds United, prowadzonej przez byłego piłkarza City Dona Reviego, co spowodowało, że na 1. miejsce w tabeli przesunął się Manchester United. Cztery dni później odbyły się derby Manchesteru na Old Trafford, w którym The Citizens zwyciężyli 3:1.
Pod koniec sezonu, po zwycięstwie City nad Sheffield Wednesday i jednoczesnej porażce Manchesteru United z West Bromwich Albion, trzy kolejne zwycięstwa gwarantowały Manchesterowi City mistrzostwo Anglii. W pierwszym z tych trzech City pokonało Everton 2:0; jedną z bramek strzelił Tony Book, dla którego był to pierwszy gol zdobyty dla klubu. W przedostatniej kolejce The Citizens wygrali na White Hart Lane z Tottenhamem 3:1.
Mecz decydujący o mistrzostwie Przed decydującą kolejką spotkań Manchester City prowadził w tabeli, mając tyle samo punktów co Manchester United, jednak lepszą różnicę bramek; Liverpool miał trzy punkty straty (do sezonu 1980/81 za zwycięstwo przydzielano dwa punkty), ale jeden mecz zaległy więc ciągle liczył się w walce o tytuł. City grało z 9. w tabeli Newcastle United na wyjeździe, z kolei United podejmowało na Old Trafford 16., niezagrożony spadkiem Sunderland. Bukmacherzy pewnie typowali Manchester United na mistrza kraju.
Po trzynastu minutach Mike Summerbee zdobył bramkę i City objęło prowadzenie, ale Newcastle United szybko wyrównało po bramce Popa Robsona. W 30. minucie Neil Young strzelił na 2:1, ale Jackie Sinclair ponownie doprowadził do wyrównania. I połowa zakończyła się remisem 2:2. W II połowie po bramkach Younga i Francisa Lee The Citizens prowadzili 4:2. W 85 minucie John McNamee zdobył głową kontaktową bramkę. City jednak utrzymało prowadzenie do końca spotkania i ostatecznie zwyciężyło 4:3 zdobywając mistrzostwo Anglii. Niespodziewanie Sunderland wygrał z Manchesterem United 2:1, zaś Liverpool wygrał w ostatniej kolejce, ale przegrał w zaległe spotkanie, rozegrane cztery dni po zakończeniu sezonu ze Stoke City i zajął 3. miejsce.
Manchester City zdobyło pierwsze trofeum od 1956 roku. W następnym sezonie zespół sięgnął po Puchar Anglii, a w 1970 triumfował w rozgrywkach o Puchar Zdobywców Pucharów i o Puchar Ligi. W 1972 roku Joe Mercer odszedł do Coventry City, a Malcolm Allison został samodzielnym menadżerem Manchesteru City.
Jako mistrz kraju Manchester City przystąpił do rozgrywek o Puchar Europy, jednak odpadł już w pierwszej rundzie przegrywając w dwumeczu z Fenerbahçe SK.
Mecze ligowe w sezonie 1967/1968