Ricardo Alberto Silveira Carvalho (wym. []; ur. 18 maja 1978 w Amarante) – portugalski piłkarz, który występował na pozycji obrońcy. W latach 2003–2017 wielokrotny reprezentant Portugalii. Złoty medalista Mistrzostw Europy 2016, srebrny medalista Mistrzostw Europy 2004. Uczestnik Mistrzostw Świata 2010 i 2014. Zwycięzca Ligi Mistrzów z FC Porto w sezonie 2003/04.

Kariera klubowa Kariera w Portugalii Carvalho urodził się w Amarante, gdzie grał dla miejscowej drużyny, Amarante FC. Przez swój talent piłkarski, jako młodzieniec, został zauważony przez portugalski klub FC Porto i w 1996 dołączył do akademii portugalskiego giganta.

Następnie przeszedł do Leça FC. Później reprezentował barwy FC Porto, z którym wygrał Puchar UEFA, Ligę Mistrzów i dwukrotnie portugalską Superligę. Był też wypożyczany do słabszych zespołów: Vitórii i FC Alverca.

Chelsea Jego dobra postawa w turnieju została szybko zauważona, co spowodowało zainteresowanie ze strony najlepszych europejskich klubów. Ostatecznie w lipcu 2004 roku trafił do Chelsea za € 30 mln, gdzie trenerem został José Mourinho, jego wcześniejszy szkoleniowiec. W sezonie 2006/07 Ricardo wraz z Johnem Terrym stworzyli najlepszy duet środkowych obrońców w Premiership. W roku 2008 został wybrany przez kolegów z zespołu jako Gracz Roku 2008 w zespole.

Real Madryt 10 sierpnia 2010 roku za pośrednictwem oficjalnej strony Realu Madryt ogłoszono, iż Portugalczyk za sumę 8 milionów euro trafił do stołecznego klubu. Zawodnik podpisał z klubem dwuletni kontrakt z opcją przedłużenia o kolejny sezon. 11 września 2010 roku strzelił swoją pierwszą bramkę dla nowego zespołu w meczu przeciwko Osasunie.

AS Monaco 1 lipca 2013 roku oficjalnie podpisał kontrakt z francuskim AS MonacoRicardo Carvalho joins Monaco - Sportskeeda.com.

10 sierpnia 2013 roku zadebiutował w ligowym spotkaniu przeciwko Girondins Bordeaux, zakończonym zwycięstwem Monako 2:0.

10 sierpnia 2014 roku został usunięty z boiska po dwóch żółtych kartkach, gdy AS Monaco rozpoczęło sezon od porażki 2–1 u siebie z Lorient.

14 kwietnia 2015 roku sfaulował Álvaro Moratę, co spowodowało przyznanie rzutu karnego, który wykonał Arturo Vidal, a Monaco przegrało z Juventusem w pierwszym meczu ćwierćfinału Ligi Mistrzów. Ostatecznie spotkanie zakończyło się wynikiem 1:0, a w drugim spotkaniu padł bezbramkowy remis, Monako odpadło z turnieju.

W lipcu 2015 roku podpisał nową roczną umowę, która wiązała go z klubem do lipca 2016 roku.

Shanghai Port 15 lutego 2017 roku oficjalnie przeniósł się do chińskiego Shanghai PortRicardo Carvalho przenosi się do Chin - Polsat Sport. 6 października 2017 roku został skazany w Hiszpanii na siedmiomiesięczny wyrok w zawieszeniu za oszustwa podatkowe.

1 lipca 2018 roku zakończył piłkarską karierę.

Statystyki kariery Stan na koniec sezonu 2012/2013Carvalho’s Profile (ang.) Chelseafc.com [dostęp 2011-05-04].National Football Teams Player – Ricardo Carvalho (ang.) National-football-teams.com [dostęp 2011-05-04].Carvalho’s Profile (ang.) Soccerbase.com [dostęp 2011-05-04]. Klub Liga Sezon Liga Puchar Puchar ligi Europa Inne ŁącznieMecze Gole Mecze Gole Mecze Gole Mecze Gole Mecze Gole Mecze Gole Leça FC Primeira Liga1997/9822 1 2 0 – - - 24 1Razem 22 1 2 0 – - - 24 1 FC Porto Primeira Liga1998/991 0 0 0 – 0 0 0 0 1 0Razem 1 0 0 0 – 0 0 0 0 1 0 Vitória Setúbal Primeira Liga1999/0025 2 2 0 – – – 27 2Razem 25 2 2 0 – – – 27 2 FC Alverca Primeira Liga2000/0129 1 3 0 – – – 32 1Razem 29 1 3 0 – – – 32 1 FC Porto Primeira Liga2001/0225 0 2 0 – 10 0 – 37 02002/0318 1 6 0 – 7 0 1 0 32 12003/0429 2 3 0 – 13 1 1 0 46 3Razem 72 3 11 0 – 30 1 2 0 115 4 Chelsea Premier League2004/0525 1 1 0 3 0 10 0 – 39 12005/0624 1 3 0 0 0 8 2 0 0 35 32006/0731 3 5 1 4 0 10 0 1 0 51 42007/0821 1 2 0 4 0 10 0 1 0 38 12008/0912 1 2 0 0 0 4 0 – 18 12009/1022 0 1 0 0 0 5 0 1 1 29 1Razem 135 7 14 1 11 0 47 2 3 1 210 11 Real Madryt Primera División2010/1133 3 6 0 – 9 0 – 48 32011/128 0 1 0 – 2 0 2 0 13 02012/139 0 6 0 – 1 0 0 0 16 0Razem 50 3 13 0 – 12 0 2 0 77 3 AS Monaco Ligue 12013/1437 0 3 0 0 0 – 1 0 41 02014/1513 0 0 0 0 0 5 0 1 0 19 0Razem 50 0 3 0 0 0 5 0 1 0 58 0 Łącznie w karierze 384 16 48 1 11 0 94 3 9 1 544 21

Kariera reprezentacyjna W sezonie 2003-04, Carvalho zdobył swoje pierwsze zwycięstwo dla reprezentacji Portugalii w dniu 11 października 2003 roku w towarzyskim meczu z Albanią wygrywając spotkanie 5:3. Ugruntował swoją pozycję jako kluczowy członek kadry narodowej, rozpoczynając w podstawowej XI podczas mistrzostw Europy w 2004 roku. W turnieju był nominowany do ekipy turniejowej UEFA Euro wraz ze swoimi rodakami Maniche, Luísem Figo i Cristiano Ronaldo. Carvalho nawiązał silne partnerstwo z Jorge Andrade w defensywie Portugalii, gdy jego kraj dotarł do finału. Jednak przegrali oni 1-0 z Grecją w zaskoczeniu całego świata. Ricardo wystartował we wszystkich sześciu meczach Portugalii w turnieju, w tym w epickim meczu z Anglią, w którym został wybrany najlepszym zawodnikiem spotkania, a Portugalia wygrała 6:5 po rzutach karnych. Ekspert BBC Sport, Alan Hansen, powiedział, że Carvalho był, wraz z Solem Campbellem, najlepszym obrońcą Euro 2004.

Carvalho reprezentował Portugalię na Mistrzostwach Świata 2006 w Niemczech, zajmując ostatecznie czwarte miejsce. Podczas meczu ćwierćfinałowego z Anglią sędzia Horacio Elizondo orzekł, że Wayne Rooney podeptał pachwinę Carvalho tuż przed nim, a Anglik otrzymał czerwoną kartkę i został odesłany do szatni za brutalne zachowanie. Angielskie media spekulowały jednak, że kolega z drużyny Cristiano Ronaldo wpłynął na decyzję Elizondo, agresywnie narzekając, po czym był widziany w powtórkach mrugających na portugalskiej ławce po dymisji Rooneya. W półfinałowym meczu z Francją w Monachium Carvalho sfaulował Thierry’ego Henry’ego we własnym polu karnym, co spowodowało rzut karny. Zinédine Zidane wykorzystał jedenastkę i dał Francji zwycięstwo 1-0 nad Portugalią. W tym samym spotkaniu Carvalho został ukarany drugą żółtą kartką (w wyniku dwóch żółtych kartek otrzymał czerwoną) i nie mógł zagrać w meczu o trzecie miejsce z gospodarzami turnieju – Niemcami. Spotkanie odbyło się 8 lipca w Stuttgarcie, a zakończyło się porażką Portugalii 3:1. Ricardo grał w każdym z poprzednich meczów swojej drużyny podczas Mistrzostw Świata, jako członek środkowej pary defensywnej Portugalii w początkowym składzie drużyny wraz z Fernando Meirą, a dzięki swoim występom był jednym z 23 graczy nominowany do All Star Team turnieju.

Carvalho został powołany na Euro 2008. Grał w trzech z czterech meczów Portugalii w turnieju, w tym w wygranym 2:0 z Turcją i 3:1 zwycięstwie nad Czechami w fazie grupowej i meczu ćwierćfinałowym, w którym Portugalia przegrała 3:2 z Niemcami. Dwa lata później Carvalho został ponownie powołany do składu Portugalii na Mistrzostwa Świata w Piłce Nożnej 2010. Założył partnerstwo z Bruno Alvesem na środku obrony, grając we wszystkich meczach fazy grupowej bez utraty bramki. Tym razem Portugalia dotarła do ćwierćfinału turnieju, gdzie następnie przegrała 1:0 z Hiszpanią poprzez bramkę Davida Villa.

W dniu 31 sierpnia 2011 Carvalho wycofał się z międzynarodowej piłki nożnej, nie informując trenera i kolegów z drużyny przed meczem Portugalii z Cyprem. Był to mecz eliminacyjny do Euro 2012. Ricardo ogłaszając w oświadczeniu prowadzonym przez państwową agencję informacyjną Lusa określił zachowanie sztabu szkoleniowego i trenera jako „brak szacunku”.

3 października 2014 roku, po ponad trzech latach nieobecności w kadrze, Carvalho został powołany przez świeżo powołanego trenera Portugalii Fernando Santosa na towarzyski mecz z Francją i mecz eliminacyjny do Euro 2016 z Danią. 29 marca 2015 r., w eliminacjach z Serbią, strzelił pierwszego gola od ponad ośmiu lat w wygranym u siebie meczu 2:1. W wieku 38 lat był najstarszym zawodnikiem grającym w polu podczas finałów Euro 2016 we Francji. Sam turniej Carvalho rozpoczął grając we wszystkich trzech meczach fazy grupowej swojej drużyny, ale został wycofany z początkowego składu w fazach pucharowych, a w jego miejsce wszedł inny środkowy obrońca – José Fonte. Portugalii udało się wygrać turniej, pokonując gospodarzy 1-0 w finale w dogrywce, a Carvalho pozostał na ławce rezerwowych.

W 2017 roku zdobył brązowy medal na Pucharze Konfederacji w Rosji nie grając w żadnym spotkaniu. Po samym turnieju zakończył karierę reprezentacyjną w wieku 39 lat.

Życie prywatne Żoną Ricardo jest Portugalka o imieniu Carina. Wspólnie doczekali się dwójki dzieci: chłopca Rodrigo oraz dziewczynki Raquel.

Sukcesy Porto Mistrzostwo Portugalii: 1999, 2003, 2004 Puchar Portugalii: 2003 Superpuchar Portugalii: 1998, 2003, 2004 Puchar UEFA: 2003 Liga Mistrzów: 2004

Chelsea Mistrzostwo Anglii: 2005, 2006, 2010 Puchar Anglii: 2007, 2009, 2010 Tarcza Wspólnoty: 2005, 2009 Puchar Ligi Angielskiej: 2005, 2007

Real Madryt Puchar Hiszpanii: 2011 Mistrzostwo Hiszpanii: 2012 Superpuchar Hiszpanii: 2012

Reprezentacja Mistrzostwa Europy 2004: 16px Srebro Mistrzostwa Europy 2016: 16px Złoto

Indywidualnie Piłkarz Roku w Portugalii: 2003 Najlepszy obrońca Roku według UEFA: 2004 Drużyna Roku UEFA: 2004 Jedenastka marzeń według UEFA podczas Mistrzostw Europy 2004 w Portugalii Jedenastka marzeń według FIFA podczas Mistrzostw Świata 2006 w Niemczech

Odznaczenia Oficer Orderu Infanta Henryka: 2004

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Reprezentanci Portugalii w piłce nożnej Kategoria:Piłkarze FC Porto Kategoria:Piłkarze Leça FC Kategoria:Piłkarze Vitórii Setúbal Kategoria:Piłkarze FC Alverca Kategoria:Piłkarze Chelsea F.C. Kategoria:Piłkarze Realu Madryt Kategoria:Piłkarze AS Monaco FC Kategoria:Piłkarze Shanghai Port Kategoria:Zdobywcy Pucharu Europy i Ligi Mistrzów UEFA Kategoria:Uczestnicy Mistrzostw Europy w Piłce Nożnej 2004 Kategoria:Uczestnicy Mistrzostw Świata w Piłce Nożnej 2006 Kategoria:Uczestnicy Mistrzostw Europy w Piłce Nożnej 2008 Kategoria:Uczestnicy Mistrzostw Świata w Piłce Nożnej 2010 Kategoria:Uczestnicy Mistrzostw Europy w Piłce Nożnej 2016 Kategoria:Mistrzowie Europy w Piłce Nożnej Kategoria:Odznaczeni Orderem Infanta Henryka Kategoria:Urodzeni w 1978 Kategoria:Ludzie urodzeni w Amarante (Portugalia)