Feliks Wiktor Huskowski (ur. 22 października 1885, zm. wiosną 1940 w Charkowie) – pułkownik uzbrojenia Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.
Był synem Wiktora. Jesienią 1920 pełnił służbę w Departamencie V Uzbrojenia Ministerstwa Spraw Wojskowych. 9 września 1920 został zatwierdzony w stopniu kapitana ze starszeństwem z 1 kwietnia 1920 w korpusie oficerów artylerii, w grupie byłych oficerów armii rosyjskiej i korpusów wschodnichDziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 35 z 15.09.1920 r. s. 863.. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu majora ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 26. lokatą w korpusie oficerów uzbrojenia. W latach 1923–1924 pełnił służbę w Departamencie III Artylerii i Uzbrojenia Ministerstwa Spraw Wojskowych na stanowisku kierownika referatu, pozostając na ewidencji Okręgowego Zakładu Uzbrojenia Nr 1 w WarszawieRocznik oficerski 1923 s. 18, 1351 i 1363 oraz Rocznik oficerski 1924 s. 18, 1233 i 1245.. 3 maja 1926 został awansowany na podpułkownika ze starszeństwem z 1 lipca 1925 i 6. lokatą w korpusie oficerów uzbrojeniaDziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 18 z 03.05.1926 r.. Przed 1928 został przeniesiony w stan spoczynku. W 1934 pozostawał na ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Warszawa Miasto III z przydziałem mobilizacyjnym do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr I. Był wówczas „przewidziany do użycia w czasie wojny”Rocznik Oficerski Rezerw 1934 s. 363, 858..
W czasie kampanii wrześniowej 1939 po agresji ZSRR na Polskę dostał się do niewoli sowieckiej. Wiosną 1940 został zamordowany przez NKWD w Charkowie i pogrzebany w Piatichatkach, gdzie od 17 czerwca 2000 mieści się oficjalnie Cmentarz Ofiar Totalitaryzmu w Charkowie.Postanowieniem nr 112-48-07 Prezydenta RP Lecha Kaczyńskiego z 5 października 2007 został awansowany pośmiertnie do stopnia generała brygady.. Awans został ogłoszony 9 listopada 2007 w Warszawie, w trakcie uroczystości „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów”.
Zobacz też awanse generalskie oficerów II Rzeczypospolitej Polskiej z 2007 jeńcy polscy w niewoli radzieckiej (od 1939 roku) obozy NKWD dla jeńców polskich ofiary zbrodni katyńskiej – zamordowani w Charkowie
Przypisy
Bibliografia Roczniki Oficerskie 1923 i 1924. Rocznik Oficerski Rezerw 1934. Dzienniki Personalne Ministra Spraw Wojskowych.
Kategoria:Oficerowie – ofiary zbrodni katyńskiej – mianowani generałami Wojska Polskiego III Rzeczypospolitej Kategoria:Oficerowie Wojska Polskiego zamordowani w Charkowie Kategoria:Pułkownicy uzbrojenia II Rzeczypospolitej Kategoria:Urodzeni w 1885 Kategoria:Zmarli w 1940 Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Ofiar Totalitaryzmu na Piatichatkach w Charkowie