thumb|Trzy owocniki z perydiolami thumb|Owocniki na gałązce thumb Kubek prążkowany (Cyathus striatus (Huds.) Willd) – gatunek grzybów z rzędu pieczarkowców (Agaricales).
Systematyka i nazewnictwo Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Cyathus, Incertae sedis, Agaricales, Agaricomycetidae, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi.
Po raz pierwszy takson ten opisany został w 1778 r. przez Williama Hudsona jako Peziza striata, obecną nazwę nadał mu w 1787 r. Carl Ludwig Willdenow, przenosząc go rodzaju Cyathus. Niektóre synonimy naukowe:
Nazwę polską podał Stanisław Chełchowski w 1898 r. W polskim piśmiennictwie mykologicznym gatunek ten opisywany był też jako kubecznik porysowany i pucharek prążkowany.
Morfologia Owocnik W kształcie kubka o wysokości 1–2 cm i szerokości 0,8–1 cm. Zewnętrzna strona ma kolor rdzawobrązowy, brązowy lub niemal czarny i jest silnie owłosiona. Brzeg jest czasami nieco wywinięty. Wewnętrzna strona jest bez owłosienia, gładka i wyraźnie podłużnie prążkowana, co jest charakterystyczną cechą gatunkową. Jest srebrzyście lśniąca. U dojrzałych okazów w środku kubka występują krążkowate, szare lub szarobrązowe perydiole o średnicy 1,5–2 mm. Przyczepione są do owocnika cienkimi sznureczkami (funiculus). Zarodniki W liczbie 10–15 sztuk, jajowate lub soczewkowate, bezbarwne. Rozmiar: 18–22 × 8–12 μm. Gatunki podobne W Polsce występuje nieco podobny kubek ołowianoszary (Cyathus olla), który z zewnątrz jest jedwabiście włóknisty, wewnątrz bez prążków.
Biologia Płodny owocnik zamknięty jest błoną (epifragma), która po osiągnięciu przez owocnik dojrzałości rozrywa się uwalniając perydiole. Spadające krople deszczu powodują ich wyrzucenie z kubka wraz ze sznureczkami (funiculus). Sznureczki są kleiste i kształtem przypominają kotwicę. Po dotknięciu do podłoża okręcają się wokół cienkich łodyg, włosków itp. Puste owocniki (kubki) pozostają jeszcze jakiś czas.
Występowanie i siedlisko Jest rozprzestrzeniony na całym świecie. Poza Antarktydą występuje na wszystkich kontynentach, również na wielu wyspach. W Europie jego północna granica zasięgu biegnie przez 64 stopień szerokości geograficznej. W Polsce jest gatunkiem pospolitym.
Rośnie na szczątkach drewna różnych gatunków drzew, zarówno liściastych, jak iglastych, a także na liściach i innych resztkach roślinnych. Najczęściej występuje w wilgotnych zaroślach i lasach. Owocniki wyrastają latem i jesienią, pojedynczo lub w grupach.
Saprotrof. Grzyb niejadalny.
Przypisy
Kategoria:Mykobiota Polski Kategoria:Pieczarkowce