Brunon Stefan Błędzki (ur. 2 listopada 1899 w Tereszewie k. Brodnicy, zm. 23–24 kwietnia 1940 w Katyniu) – kapitan broni pancernych Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn Jana Michała, nauczyciela z Torunia i Marii z Szydzików, siostry księdza infuata Józefa Szydzika, urodzony w Tereszewie. Był bratem Heleny Anny, Agnieszki Betlejewskiej, Ireny Pozorskiej, Józefa Romana i Marii Magdaleny. Żonaty ze Stefanią z Osieckich z Nakła, zamordowaną przez Niemców w RavensbrückWińska U. 1985. Zwyciężyły wartości. Wspomnienia z Ravensbrück. Wydawnictwo Morskie, Gdańsk. s. 75..
Członek tajnego Towarzystwa Filaretów w Gdańsku, gdzie w lasach oliwskich prowadził szkolenie wojskoweFilomaci pomorscy Szews J. 1975, Filomaci pomorscy. Wyd. Zrzeszenie Kaszubsko-Pomorskie, Gdańsk. Wspomnienia-Glosy w dyskusji: Józef Błędzki, Wspomnienie z lat I wojny światowej:, s. 51-52.. Ukończył Szkołę Podchorążych w Toruniu.
Uczestnik I wojny światowej, na froncie francuskim (ciężko ranny), uczestnik walk w powstaniu wielkopolskim 1918–1919 i wojny polsko-bolszewickiej 1919–1920 w 2 batalionie 1 pułku czołgów, który po wojnie polsko-bolszewickiej trafił z Białegostoku, przez Kraków, do Żurawicy. Pełniąc służbę w 1 pułku czołgów pozostawał na ewidencji 63 pułku piechoty w Toruniu. Porucznik ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1921. Z dniem 1 lipca 1931 został przeniesiony z 1 pułku czołgów do 1 pułku pancernego w PoznaniuDziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 5 z 03.08.1931 r.. Od grudnia 1933, po rozformowaniu pułku, pełnił służbę w 1 batalionie czołgów i samochodów pancernych w Poznaniu. W grudniu 1934 otrzymał przydział do wydzielonej kompanii czołgów 4 batalionu czołgów i samochodów pancernych stacjonującej w garnizonie WilnoDziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 14 z 22.12.1934 r.. Następnie został przeniesiony do kadry 3 dywizjonu samochodowego w Grodnie. 27 czerwca 1935 został awansowany na kapitana ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1935 i 23. lokatą w korpusie oficerów piechotyDziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 9 z 28.06.1935 r.. W okresie od 1 sierpnia 1935 do 31 stycznia 1936 był delegowany do Dowództwa Broni Pancernych w WarszawieDziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 11 z 31.08.1935 r.. W 1937 został przeniesiony do korpusu oficerów broni pancernej, grupa liniowa. W marcu 1939 pełnił służbę w 7 batalionie pancernym w Grodnie na stanowisku dowódcy kompanii szkolnej.
W sierpniu 1939, w czasie mobilizacji alarmowej, objął dowództwo 31 dywizjonu pancernego. Na czele tego pododdziału, który wchodził w skład Suwalskiej Brygady Kawalerii, walczył w kampanii wrześniowej. Po agresji ZSRR na Polskę, w nieznanych okolicznościach dostał się do niewoli sowieckiej. Osadzono go w obozie jenieckim w Kozielsku. 23 lub 24 kwietnia 1940 został zamordowany przez funkcjonariuszy NKWD w Katyniu i tam pogrzebany w bezimiennej mogile zbiorowej, gdzie od 28 lipca 2000 mieści się oficjalnie Polski Cmentarz Wojenny w Katyniu. W miejscu tym prowadzone były ekshumacje i prace archeologiczne. W 1943 jego ciało zostało zidentyfikowane w toku ekshumacji prowadzonych przez Niemców pod numerem 853 (opisany jako Błecki Brunon), a przy zwłokach znaleziono: 1 kartę szczepienia, 1 telegram oraz pół koperty. Figuruje na liście wywózkowej 040/3 z 20 kwietnia 1940. 5 października 2007 minister obrony narodowej Aleksander Szczygło mianował go pośmiertnie na stopień majoraDecyzja Nr 439/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 5 października 2007 w sprawie mianowania oficerów Wojska Polskiego zamordowanych w Katyniu, Charkowie i Twerze na kolejne stopnie oficerskie. Decyzja nie została ogłoszona w Dzienniku Urzędowym MON.. Awans został ogłoszony 9 listopada 2007 w Warszawie, w trakcie uroczystości „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów”. Przekaz rodzinny głosi, że został awansowany na stopień majora we wrześniu 1939 roku, ale rozkaz przyszedł po jego wymarszu z Grodna na front i nie został mu wręczony i wykonany [infrmacja od bratanka dr Leszka A. Błędzkiego].
Ordery i odznaczenia Srebrny Krzyż Zasługi (19 marca 1937) „za zasługi w służbie wojskowej”. Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921Oba medale widoczne są na fotografii Brunona Błędzkiego wykonanej między 1928–1935. Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości
Upamiętnienie Na ścianie katyńskiej upamiętniającej toruńczyków zamordowanych w Katyniu, która umiejscowiona jest w lewej nawie kościoła św. Ducha w Toruniu, m.in. znajduje się tablica z jego nazwiskiem. Tablica ta została ufundowana przez Toruńską Rodzinę Katyńską, do której należał jego bratanek, dr Leszek A. Błędzki.
Zobacz też jeńcy polscy w niewoli radzieckiej (od 1939 roku) obozy NKWD dla jeńców polskich ofiary zbrodni katyńskiej – zamordowani w Katyniu
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Kapitanowie broni pancernych II Rzeczypospolitej Kategoria:Kapitanowie piechoty II Rzeczypospolitej Kategoria:Odznaczeni Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918–1921 Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Oficerowie 1 Pułku Czołgów (II RP) Kategoria:Oficerowie 3 Dywizjonu Samochodowego Kategoria:Oficerowie 4 Batalionu Pancernego Kategoria:Oficerowie Wojska Polskiego zamordowani w Katyniu Kategoria:Powstańcy wielkopolscy (1918–1919) Kategoria:Uczestnicy kampanii wrześniowej (strona polska) Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1899 Kategoria:Zmarli w 1940 Kategoria:Żołnierze Armii Polskiej we Francji 1917–1919