Andrzej Adam Szarski (ur. 28 sierpnia 1899 w Wiedniu, zm. 20 października 1972 w Tustin) – major artylerii Polskich Siłach Zbrojnych, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari, prawnik i bankowiec.

Życiorys Był synem Marcina, ekonomisty i senatora II Rzeczypospolitej, i Olgi z Budwińskich. Był bratem Kazimierza, zoologa, profesora i rektora Uniwersytetu Wrocławskiego. Jego stryj Henryk, był dziadem Henryka, Jacka i Jana. Uczył się w szkołach średnich w Wiedniu i Lwowie, zdał maturę w Krakowie.

Podczas I wojny światowej, w latach 1917–1918, służył w c. i k. armii na froncie włoskim. U kresu wojny w listopadzie 1918 uczestniczył w obronie Lwowa, najpierw służąc na odcinku szkoła kadecka, na odcinku Wulka, później w baterii IV artylerii. W Wojsku Polskim służył do 1921. Był żołnierzem 3 baterii 5 Pułku Artylerii Polowej. Został awansowany na stopień porucznika rezerwy artylerii ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919. Za postawę wykazaną podczas wojny polsko ukraińskiej, w 1922 został odznaczony orderem „Virtuti Militari” V klasy. W 1923 był oficerem rezerwowym 5 Pułku Artylerii Polowej we Lwowie. W 1934 był oficerem rezerwowym 26 Pułku Artylerii Lekkiej w Skierniewicach. Na stopień kapitana został mianowany ze starszeństwem z 19 marca 1939 i 53. lokatą w korpusie oficerów rezerwy artylerii.

W okresie międzywojennym ukończył studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie i uzyskał stopień doktora praw. Był dyrektorem Powszechnego Banku Związkowego w Warszawie i sędzią Sądu Okręgowego w Warszawie. Był również członkiem korespondentem Izby Przemysłowo-Handlowej, członkiem Rady Naukowej Instytutu Organizacji i Kierowania i członkiem zarządu Izby Handlowej Polsko-Belgijskiej.

W okresie II wojny światowej walczył w randze majora w Polskich Siłach Zbrojnych. Służył również jako oficer wywiadu w brytyjskim wywiadzie. Do końca życia był majorem rezerwy.

Po wojnie zamieszkał w Stanach Zjednoczonych. Zmarł po długiej chorobie 20 lub 28 października 1972 w Tustin.

Andrzej Szarski był dwukrotnie żonaty. Po raz pierwszy z Zofią Pająk (1896–1973), a następnie od 23 czerwca 1935 z Ireną Horn (1901–1972). Miał córkę Zofię (ur. 29 grudnia 1927).

Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 5767 – 1922 Krzyż Walecznych Medal Niepodległości – 22 kwietnia 1938 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości” Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości

Przypisy

Bibliografia

Przedruk techniką fotooffsetową wykonany w Zakładach Graficznych RSW Książka Prasa Ruch w Ciechanowie z przygotowanej do druku odbitki korektowej nie wydanej książki z egzemplarza udostępnionego przez Bibliotekę Narodową w Warszawie.

Kategoria:Absolwenci Wydziału Prawa Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie Kategoria:Członkowie izb przemysłowo-handlowych II Rzeczypospolitej Kategoria:Kapitanowie artylerii II Rzeczypospolitej Kategoria:Ludzie urodzeni w Wiedniu Kategoria:Majorowie artylerii Polskich Sił Zbrojnych Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych Kategoria:Odznaczeni Medalem Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918–1921 Kategoria:Odznaczeni Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Kategoria:Polacy – żołnierze Cesarskiej i Królewskiej Armii w I wojnie światowej Kategoria:Prezesi banków II Rzeczypospolitej Kategoria:Sędziowie sądów okręgowych II Rzeczypospolitej Kategoria:Uczestnicy bitwy o Lwów 1918–1919 (strona polska) Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1899 Kategoria:Zmarli w 1972 Kategoria:Żołnierze Wojska Polskiego na emigracji w Stanach Zjednoczonych po II wojnie światowej Kategoria:Żołnierze polskiego wywiadu i kontrwywiadu