Michaił Jewłampijewicz Pierchin (ur. w dieriewni Okułowskiej nad jeziorem Onega, zm. w Petersburgu) – rosyjski złotnik i jubiler czynny w Petersburgu. Przez wiele lat pracował dla firmy złotniczej Fabergé, gdzie kierował pracownią w Petersburgu.
Życiorys Pochodził z rodziny chłopskiej. Jako dziecko przeniósł się do Petersburga, gdzie rozpoczął naukę złotnictwa w szkole rzemiosła. W roku 1884 zdał egzamin mistrzowskiA. Szymański, Perchin Michał (1860-1903), [w:] A. Szymański (red), „Złotnicy dworu Romanowów. Słownik biograficzny”, Opole-Berlin 2011, s. 124. (Patrz podane pod hasłem źródła). Już w 1895 roku źródła notują go jako kupca drugiej gildii w Petersburgu.
Terminował w pracowni złotniczej Erika Kollina. W początku lat osiemdziesiątych związał się z Dostawcą Dworu Jego Cesarskiej Wysokości firmą Fabergé.
W roku 1886 został głównym mistrzem w petersburskim oddziale firmy Fabergé, co dawało mu pozycję głównego mistrza projektanta w firmie. W okresie 1886–1903 był jednym z wiodących złotników Petersburga.
Pierchin to artysta niezwykle kreatywny. W czasie, gdy był głównym mistrzem firmy odcisnął swoje piętno na stylu wyrobów Fabergé. W jego pracowni powstały wszystkie, najlepsze wyroby Fabergé z końca XIX wieku. Był projektantem prezentów zamówionych na okoliczność koronacji cara Mikołaja II, wielu jajek wielkanocnych i większości dzieł wykonanych w stylu neorokokowym. Wprowadził do wyrobów Fabergé nowe techniki i materiały, na przykład przeźroczyste emalie, różnokolorowe złoto i wykonane z kamieni ozdobnych figurki zwierząt i kwiatów.
Jest autorem wielu cesarskich prezentów wielkanocnych w formie jajek, tzw. jajek Fabergé. W jego pracowni powstały wszystkie jajka wykonane w latach 1887–1903. Większość z nich to projekty Michaiła Pierchina.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Rosyjscy złotnicy Kategoria:Urodzeni w 1860 Kategoria:Zmarli w 1903