Tadeusz Dąbrowski, ps. „Marynarz” (ur. 4 kwietnia 1894 w Wiśniowczyku, zm. 23 maja 1915 w Przepiórowie) – podporucznik Legionów Polskich, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys Urodził się 4 kwietnia 1894 w Wiśniowczyku, w ówczesnym powiecie podhajeckim Królestwa Galicji i Lodomerii, w rodzinie Jana, zarządcy lasów i majątków rolnych, i Heleny z Zaszkiewiczów. Po ukończeniu szkoły powszechnej i dwóch klas gimnazjum w Przemyślu, przeniósł się z rodzicami do Lwowa, gdzie kontynuował naukę w c. k. IV Gimnazjum. W 1912 zakończył naukę w klasie VIIId i zdał egzamin maturalny. Następnie studiował na Wydziale Prawa Uniwersytetu Franciszkańskiego we Lwowie. Od 1905 był członkiem „Sokoła”, a od września 1910 Związku StrzeleckiegoMarek Gałęzowski, Dąbrowski Tadeusz [w:] idem, My idziemy w zórz świtanie... Sylwetki oficerów Legionów Polskich poległych i zmarłych w walce o niepodległość w latach 1914–1916, Warszawa: IPN, 2019, s. 55.. Po wybuchu wojny wstąpił do oddziałów organizowanych przez Piłsudskiego.

1 stycznia 1915 roku został mianowany podporucznikiem piechoty, wkrótce został dowódcą plutonu w 3 kompanii II baonu 5 pułku piechoty I Brygady Legionów Polskich.

23 maja 1915 roku w końcowej fazie bitwy pod Konarami, podporucznik Dąbrowski prowadząc pluton w natarciu na linie wroga, został trafiony w głowę i zmarł na miejscuPanteon Polski, nr 4 (8) rok 19245, str. 8..

Obecnie jego szczątki znajdują się na cmentarzu wojennym w Górach PęchowskichGóry Pęchowskie. Cmentarz legionistów poległych w bitwie pod Konarami (1915r.).

25 kwietnia 1937 Jan Dąbrowski, ojciec Tadeusza, w wypełnionym własnoręcznie kwestionariuszu kawalera Orderu Virtuti Militarii podał, że: „poległy śp. Tadeusz jest potomkiem w prostej linii po generale Janie Henryku Dąbrowskim, urodzonym w r. 1755 w Pierzchowie koło Bochni, którego następcy, śp. Jan z synem swoim Tadeuszem walczyli w powstaniu 1830/1, następnie syn Tadeusza, śp. Ignacy walczył w r. 1863 itd.”

Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 6465 – pośmiertnie, 17 maja 1922 Krzyż Niepodległości – pośmiertnie 4 listopada 1933 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”.

Przypisy

Bibliografia

Marek Gałęzowski, Dąbrowski Tadeusz [w:] idem, My idziemy w zórz świtanie... Sylwetki oficerów Legionów Polskich poległych i zmarłych w walce o niepodległość w latach 1914–1916, Warszawa: IPN, 2019,s. 54-55.

Wiktor Krzysztof Cygan, Słownik biograficzny oficerów Legionów Polskich. Gryf, Warszawa 1992, Tom I, s. 23–24.

Panteon Polski, nr 4 (8), Lwów 15 lutego 1925, s. 8. Wiadomości Polskie 1915, nr 12 i 13 s. 6–7

Kategoria:Absolwenci gimnazjów we Lwowie Kategoria:Absolwenci i studenci Uniwersytetu Franciszkańskiego we Lwowie Kategoria:Członkowie Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół” (zabór austriacki) Kategoria:Członkowie Związku Strzeleckiego (1910–1914) Kategoria:Ludzie urodzeni w Wiśniowczyku Kategoria:Ludzie związani ze Lwowem (zabór austriacki) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Oficerowie piechoty Legionów Polskich 1914–1918 Kategoria:Uczestnicy bitwy pod Konarami 1915 Kategoria:Urodzeni w 1894 Kategoria:Zmarli w 1915 Kategoria:Żołnierze Legionów Polskich polegli w I wojnie światowej