Wypadki kolejowe w Polsce – chronologiczne zestawienie wypadków kolejowych, które miały miejsce na ziemiach polskich od 1877 roku oraz statystyki bieżące. Poniżej zamieszczono informację o większych wypadkach, w których ofiarami zostali pasażerowie lub obsługa pociągów, lub które spowodowały znaczne zniszczenia pojazdów kolejowych lub straty w otoczeniu.
Wypadki udokumentowane Przed 1900 rokiem 26 listopada 1877 ok. godz. 6:10 – zderzenie pociągów towarowych na stacji Gorzkowice, 2 ofiary śmiertelne, kilku rannych. 4 marca 1879 w Zdunach przy wyjeździe z dworca wypadły z szyn trzy wagony wskutek czego rannych zostało czterech podróżnych. Ciężko ranny został dozorca wagonu (konduktor). Wskutek wykolejenia wspomniane trzy wagony zostały znacznie uszkodzone - podobnie jak szyny. Według informacji zawartych w prasie ruch przywrócono 5 marca 1879Kurier Poznański nr 55 z 7 marca 1879, s. 4 . 21 maja 1886 ok. godz. 1:30 – zderzenie pociągu ciężarowego i towarowego przy stacji Tarnów, 1 ofiara śmiertelna (hamulcowy), 2 rannych (maszynista oraz pocztowy konduktor).
Lata 1900–1909 mały|Wypadek we Włochach z dnia 13 lipca 1900 na trasie kolei Warszawsko-Wiedeńskiej mały|Katastrofa pod Trzemesznem w roku 1907 13 lipca 1900 – katastrofa kolejowa w okolicach stacji Włochy (ob. Warszawa). Starcie boczne pociągu osobowego Warszawa Wiedeńska – Granica (Sosnowiec Maczki) z pociągiem osobowym jadącym do Warszawy. Przyczyną było wadliwie działające urządzenie zabezpieczenia ruchu kolejowego informujące o położeniu zwrotnicy. 4 ofiary śmiertelne, ponad 30 osób rannych. W wypadku lekko ranni zostali Władysław Stanisław Reymont oraz Jan Gadomski, zaś zginęła podróżująca z nim redaktorka Gazety Polskiej, Teofila Gadomska, siostra Jana. 7 sierpnia 1907 – katastrofa kolejowa w okolicach wsi Wierzbiczany, pomiędzy Gnieznem a Trzemesznem, 10 lub 12 ofiar śmiertelnychRoman Wolek Pałuki i Ziemia Mogileńska nr 927 (46/2009). 4 września 1907 – katastrofa kolejowa pomiędzy stacjami Bukaczowce a Żurawno-Nowosielce, 2 ofiary. 1908 – katastrofa kolejowa na stacji Munina (okolice Jarosławia), 10 osób rannych, 15 zniszczonych wagonów.
Lata 1910–1919 4 maja 1911 o godz. 13:44 – katastrofa kolejowa na stacji Medyka, zderzenie dwóch pociągów towarowych, 2 ofiary śmiertelne, 2 rannych, 12 zniszczonych wagonów. Katastrofa przyczyniła się do powołania Pogotowia Ratunkowego w Przemyślu.
13 marca 1912 – katastrofa kolejowa w Trzebini, zderzenie pociągu z lokomotywą przetaczającą wagony. Rannych zostało około stu pasażerów, część zmarła w szpitalach. 22 października 1913 – z nieistniejącego dziś dworca Wałbrzych Towarowy (pomiędzy obecnymi ulicami Sikorskiego i Wysockiego) w czasie burzy stoczył się niezabezpieczony hamulcem pusty wagon Pruskich Kolei Państwowych. W rejonie skrzyżowania ulic Wysockiego z Sikorskiego i Kolejową, gdzie istniało skrzyżowanie torowisk tramwajowego i kolejowego, rozpędzony wagon kolejowy uderzył w przejeżdżający tramwaj, w wyniku czego zginęło 14 osób. 13/14 stycznia 1918 – katastrofa kolejowa w Trzcianie, 16 zabitych i 27 ciężko rannych. 4 sierpnia 1918 – katastrofa kolejowa pod Oświęcimiem, 6 zabitych i 41 rannych. 27 stycznia 1919 – katastrofa kolejowa w Dragaczu (Dragaß). O godz. 6:32 pociąg towarowy z węglem nadjeżdżający od strony Dolnej Grupy najechał na stojący na stacji kolejowej w Dragaczu pociąg osobowy (Personenzug nr 584), który w trakcie przetaczania nie był oświetlony. W wyniku zderzenia osiem wagonów (prawdopodobnie z obu składów) zostało wykolejonych lub uszkodzonych. Zginął jeden żołnierz a sześciu podróżnych zostało poszkodowanychBromberger Tageblatt, nr 24 z 29 stycznia 1919. 7 lutego 1919 – katastrofa kolejowa w Witaszycach koło Jarocina. O godzinie 6:30 pociąg pośpieszny z Warszawy do Poznania wjechał na pociąg towarowy stojący na stacji w Witaszycach. Wskutek zderzenie zniszczone zostały dwie lokomotywy, wagon salonowy i dwa wagony bagażowe, kilka innych wagonów uległo mniejszym lub większym uszkodzeniom. W pociągu pospiesznym jechała do Poznania wyższa komisja kolejowa. Wskutek zderzenia zginęło 6 osób: 4 członków wspomnianej komisji (Gryżewski, Dąbrowski, Michalski i Komarnicki) oraz dwóch kolejarzy z obsługi pociągu pospiesznego (Gisler i Marynek)Kurjer Poznański nr 32 z 8 lutego 1919, s. 3.. 17 lutego 1919 – kolejna katastrofa kolejowa w Trzebini, zderzenie dwóch pociągów, kilkanaście osób zostało rannych. 5 października 1919 – pociąg wiozący żołnierzy 4. kompanii II batalionu saperów wielkopolskich (14. baon saperów) na linii Mołodeczno – Mińsk Litewski (w rejonie Radoszkowicz) z powodu mylnego nastawienia zwrotnicy ok. godziny 15:00Taka godzina jako moment śmierci, pojawia się w zachowanych aktach zgonu żołnierzy batalionu (APP) wjechał na tor prowadzący na zniszczony most. Obsługa lokomotywy spostrzegła przeszkodę, lecz było już za późno. Pociąg wpadł w wyrwę, co spowodowało śmierć 15 osób i obrażenia u 74 (lista strat batalionu z zasobów CAW wykazuje tylko rannych w liczbie 89)CAW I 313.14/14 - Dowództwo 14. Dywizji Piechoty akta strat 1919-1920 (front bolszewicki). oraz zniszczenie prawie całego taboru kompanii. Pogrzeb ofiar odbył się 10 października 1919 roku w BobrujskuZarys Historii Wojennej 7. pułku saperów wielkopolskich, Warszawa 1934, s.16. Z informacji zawartych w "Gońcu Mińskim" wynika, że nie był to wyłącznie transport wojskowy i jechało nim również wielu cywilów, z których przynajmniej 7 zginęłoGoniec Miński organ polski bezpartyjny dla wszystkich. 1919.10.10 R.1 Nr 36. Katastrofy nie przeżyli również maszynista i jego pomocnikGoniec Miński organ polski bezpartyjny dla wszystkich. 1919.10.08 R.1 Nr 34. 25 października 1919 – w godzinach porannych na stacji Krzanowice (obecna D29-193) pociąg osobowy z Opawy do Raciborza najechał na stojący pociąg towarowy. W pociągu osobowym wybuchł pożar podsycony przemycanym na masową skalę alkoholem. Z wraków wagonów wydobyto 19 zwęglonych ciał. Z 60 ciężko rannych osób pierwszej doby nie przeżyło 20. Ponadto lżej rannych było 119 osób.
Lata 1920–1929 20 stycznia 1920 – na odcinku Trzcianka – Piła Ostbahnu (obecnie linia kolejowa nr 203) rozkręcono szyny, aby wykoleić pociąg towarowy w celach rabunkowych. Na wykolejony pociąg towarowy najechał pociąg pospieszny. 18 ofiar śmiertelnych, 20 rannych. Sprawców ujęto, osądzono i stracono. 28/29 stycznia 1920 – katastrofa kolejowa na stacji w Czersku koło Chojnic. 15 minut po północny pociąg pośpieszny relacji Insterburg (ob. Czerniachowsk) – Berlin najechał na stojący na torze głównym transport wojskowy wiozący I i IV szwadrony 6. pułku kirasjerów. Wskutek zderzenia zginął jeden żołnierz oraz dwóch pasażerów pociągu pośpiesznego. Prócz tego było 7 ciężko i 22 lekko rannych. Ciężko uszkodzone zostały lokomotywa, wagon pakunkowy i jeden wagon pociągu pasażerskiego oraz trzy wagony pociągu wojskowego. Przyczyną katastrofy było przeoczenie sygnału wjazdowegoDziennik Bydgoski, nr 27 z 5 lutego 1920. 19 maja 1920 – katastrofa kolejowa przy stacji Munina (okolice Jarosławia), 8 zabitych, kilkadziesiąt rannych, 8 zniszczonych wagonów. 5 lipca 1920 – eksplozja jednego wagonu pociągu wiozącego amunicję pod Skierniewicami. "Tuż pod Skierniewicami mijały się dwa pociągi. towarowy z osobowym. Służba kolejowa pociągu osobowego zauważyła, że jeden wagon pociągu towarowego znajduje się w płomieniach. Zatrzymano natychmiast oba pociągi i przystąpiono do odłączenia płonącego wagonu. Zaledwie oba pociągi zdążyły się oddalić, nastąpił wybuch i wagon płonący wyleciał z hukiem w powietrze; jak się zdaje znajdowała się w nim pyrokselina."Kurjer Łódzki, nr 181 z 6 lipca 1920 roku Wskutek eksplozji zginęła jedna kobieta, a kilku kolejarzy zostało ogłuszonychKurjer Łódzki, nr 181 z 6 lipca 1920 roku. Wrzesień 1920 – katastrofa kolejowa pod Sobieszczanami, 7 lub 9 zabitych, kilkadziesiąt rannych. 26 kwietnia 1922 – katastrofa kolejowa na stacji Ropczyce, 10 zabitych, ok. 80 rannych. 22 listopada 1920 – katastrofa kolejowa pod Malborkiem. Po godz. 7:00 pociąg osobowy nr 1001 z Kwidzyna do Malborka za Gościszewem zderzył się czołowo z awaryjnie zatrzymanym składem towarowym zmierzającym w przeciwnym kierunku. W efekcie zderzenia zginęło 20 osób, a 36 zostało rannychKatastrofa kolejowa pod Malborkiem sprzed prawie 95 lat.. 18 marca 1921 – katastrofa kolejowa pod Kutnem (mijanka Wielkie), w wyniku zderzenia się dwóch pociągów: towarowego zmierzającego w kierunku Warszawy i wojskowego (osobowego jadącego z Warszawy) zginęło 8 osób i 17 zostało rannych (z czego co najmniej jedna zmarła wskutek odniesionych obrażeń)https://tpzk.eu/100-lat-temu-18-marca-1921-roku-niedaleko-kutna-miala-miejsce-katastrofa-kolejowa/. 9 września 1924 – katastrofa kolejowa pod Pomereczem; w wyniku wykolejenia się dwóch pociągów pancernych zmarło 4 żołnierzy, a 22 zostało rannych (→ więcej informacji). 8 marca 1925 – katastrofa kolejowa w Dulowej, pociąg osobowy relacji Łódź – Kraków najechał na pociąg towarowy; co najmniej jedna osoba zginęła oraz kilka osób zostało rannychNowości Ilustrowane 14 marca 1925, s. 1.. 30 kwietnia / 1 maja 1925 – katastrofa kolejowa w okolicach Starogardu Gdańskiego, do której doszło najprawdopodobniej na skutek zamachu terrorystycznegoSąd mieszany wydał wyrok, którego mocą katastrofę uznano za zamach. Uznano, że tor był utrzymany w porządku i że żądanej winy ze strony władz kolejowych nie było (Ziemia Sieradzka nr 32/1926)., a w której zginęło 29 podróżnych, a wielu zostało rannych. 8 lipca 1926 – katastrofa kolejowa pod Lipcami (dziś Lipce Reymontowskie), zderzenie 2 pociągów kurierskich, 4 zabitych i 6 osób ciężko rannych. Wśród lżej rannych był m.in. poseł Wojciech Korfanty. 1 września 1928 – katastrofa kolejowa w Gorzkowicach. Około 4 nad ranem na zatrzymany na stacji kolejowej w Gorzkowicach pociąg towarowy załadowany węglem (jadący z Górnego Śląska do Gdyni) najechał od strony Częstochowy inny pociąg z węglem. 14 wagonów miało ulec całkowitemu zniszczeniu. 1 ofiara śmiertelna i 1 osoba ranna (obaj z obsługi pociągu stojącego na stacji). 14 sierpnia 1929 – zderzenie pociągu towarowego z towosem w Łodzi. Zginęło pięciu żołnierzy 28 Pułku Strzelców Kaniowskich i trzech kolejarzy, a ponadto 19 żołnierzy i 8 kolejarzy zostało rannych. 9 października 1929 – zderzenie czołowe pociągu pośpieszno-towarowego z osobowym za stacją Sobolew. Zginęły 3 osoby, a rannych zostało, 24 lub 30 (zależnie od źródła)http://bc.wimbp.lodz.pl/Content/43795/Glos_Polski1929_nr231a.pdf.
Lata 1930–1939 20 stycznia 1931 – zderzenie czołowe pociągu robotniczego nr 5520 relacji Strzebielino – Gdynia z parowozem przyprzęgowym, odczepionym od pociągu towarowego. Wypadek miał miejsce o godzinie 6:25 przy wjeździe od strony Redy na stację Gdynia, na rozjeździe nr 9. Śmierć na miejscu poniosły 3 osoby, dalsze 2 zmarły w szpitalu. Ciężko rannych 13. 7 lutego 1931 – czołowe zderzenie o godzinie 5:29 w Krakowie w okolicy wiaduktu nad ul. Łokietka dwóch pociągów pasażerskich: międzynarodowego pociągu pospiesznego nr 304 relacji Bukareszt – Berlin i pospiesznego pociągu nr 5 z Warszawy do Krakowa. Zginęło 5 osób, rannych kilkadziesiąt. 7 czerwca 1931 – czołowe zderzenie pociągów osobowych w pobliżu stacji Wieszowa na obecnej linii kolejowej nr 178, które miało miejsce o godzinie 22:05; 30 osób ciężko rannych. Pociąg nr 319 został odprawiony w kierunku Mikulczyc przez kierownika pociągu, bez wiedzy dyżurnego ruchu. Tymczasem od strony Mikulczyc nadjeżdżał pociąg do Brynku. 7 sierpnia 1931 – najechanie przez pociąg pospieszny nr 707 relacji Warszawa Główna – Wilno na stojący na szlaku z powodu awarii parowozu pociąg osobowy nr 721 relacji Warszawa Wileńska – Baranowicze Poleskie, z wagonami do Grajewa. Do zdarzenia doszło ok. godziny 2:20 za stacją Łapy, a przed „stacją” Baciuty. Oba pociągi zmierzały w stronę Białegostoku po tym samym torze. 4 ofiary śmiertelne, 8 rannych, w tym 5 ciężko.