Michaił Stiepanowicz Szumiłow, ros. Михаил Степанович Шумилов (ur. , zm. 28 czerwca 1975 w Moskwie) – radziecki wojskowy, generał pułkownik, Bohater Związku Radzieckiego.
Życiorys Urodził się we wsi Wierchnaja Tiecza w obwodzie kurgańskim.
W 1916 roku powołany do armii rosyjskiej, gdzie ukończył Czugujewską Szkołę Piechoty, chorąży. Brał udział w I wojnie światowej na Froncie Zachodnim jako młodszy oficer 32 Kremenczuckiego pułku piechoty.
W 1917 roku wstąpił do Czerwonej Gwardii, a od 1918 roku wstąpił do Armii Czerwonej. Brał udział w walkach na Froncie Wschodnim i Froncie Południowym, był kolejno dowódcą plutonu, kompanii i pułku. W 1919 roku został dowódcą 85 Samodzielnej Brygady Strzeleckiej, która jako pierwsza przekroczyła Siwasz i wzięła udział w szturmie Perekopu bronionego przez oddziały generała Wrangla.
Po zakończeniu wojny domowej był dowódcą batalionu, a następnie po ukończeniu Wyższego Kursu dla dowódców i komisarzy politycznych w 1924 roku został szefem sztabu pułku strzeleckiego. W 1929 roku ukończył Kurs Doskonalący Strzelecko-Taktyczny dla dowódców Armii Czerwonej „Wystrieł” i został dowódcą oraz równocześnie komisarzem pułku strzeleckiego. W 1933 roku został szefem sztabu dywizji strzeleckiej, a w 1937 roku dowódcą dywizji strzeleckiej.
W latach 1937–1938 był doradcą wojskowym wojsk republikańskich w czasie wojny domowej w Hiszpanii.
W kwietniu 1938 roku został dowódcą 11 Korpusu Strzeleckiego w Białoruskim Specjalnym Okręgu Wojskowym i 17 września 1939 jako dowódca tego korpusu uczestniczył w aneksji Zachodniej Białorusi (agresji na Polskę). Następnie uczestniczył w wojnie radziecko-fińskiej, tzw. „zimowej”. Po jej zakończeniu korpus pozostał w Nadbałtyckim Specjalnym Okręgu Wojskowym.
Po ataku Niemiec na ZSRR nadal był dowódcą korpusu, brał udział w walkach na terenie Łotwy i Estonii. W sierpniu 1941 roku został zastępcą dowódcy 55 Armii broniącej od południa Leningradu. W listopadzie 1941 roku został odwołany ze stanowiska i do stycznia 1942 roku był w dyspozycji Głównego Wydziału Kadr Ludowego Komisariatu Obrony.
W styczniu 1942 roku został zastępcą dowódcy 21 Armii wchodzącej w skład Frontu Południowo-Zachodniego. Na tym stanowisku uczestniczył w operacji charkowskiej, w której wyróżnił się jako dowódca.
W sierpniu 1942 roku został dowódcą 64 Armii. Jako jej dowódca uczestniczył w bitwie pod Stalingradem. Za zasługi w czasie tej bitwy 64 Armia w dniu 16 kwietnia 1943 roku została przemianowana na 7 Gwardyjską Armię.
Następnie jego armia uczestniczyła w bitwie kurskiej, forsowaniu Dniepru.
26 października 1943 roku został wyróżniony tytułem Bohatera Związku Radzieckiego za umiejętne dowodzenie i osobiste męstwo w czasie forsowania Dniepru.
Następnie armia pod jego dowództwem brała udział w walkach w składzie 2 Frontu Ukraińskiego w operacji jassko-kiszyniowskiej, debreczyńskiej, bratysławsko-brneńskiej i praskiej.
Po zakończeniu wojny do 1947 roku dowodził 7 Gwardyjską Armią. W 1948 roku ukończył Wyższy Kurs Akademicki przy Wyższej Akademii Wojskowej im. Woroszyłowa, a następnie został dowódcą Białomorskiego Okręgu Wojskowego i od 1949 roku Woroneskiego Okręgu Wojskowego (do 1955).
W 1956 roku został przeniesiony do rezerwy. W 1958 roku ponownie powołany do wojska i wcielony do grupy generalnych inspektorów Ministerstwa Obrony ZSRR.
Zmarł w Moskwie, pochowany został na cmentarzu wojennym na Kurhanie Mamaja.
Awanse kombrig (15 czerwca 1937) komdiw (4 listopada 1939) generał major (4 czerwca 1941)W związku ze zmianą systemu stopni wojskowych w ZSRR. generał porucznik (31 grudnia 1942) generał pułkownik (20 października 1943)
Odznaczenia thumb|Odznaczenia Michaiła Szumiłowa w zbiorach muzealnych Złota Gwiazda Bohatera Związku Radzieckiego (26.10.1943) Order Lenina (trzykrotnie) Order Czerwonego Sztandaru (czterokrotnie) Order Suworowa kl. I (dwukrotnie) Order Kutuzowa kl. I Order Czerwonej Gwiazdy Order „Za służbę Ojczyźnie w Siłach Zbrojnych ZSRR” kl. III
Uwagi
Bibliografia
Kategoria:Absolwenci Czugujewskiej Szkoły Wojskowej Kategoria:Rosyjscy Bohaterowie Związku Radzieckiego Kategoria:Generałowie pułkownicy Sił Zbrojnych ZSRR Kategoria:Odznaczeni Orderem Lenina Kategoria:Odznaczeni Orderem Czerwonego Sztandaru Kategoria:Odznaczeni Orderem Suworowa Kategoria:Odznaczeni Orderem Kutuzowa Kategoria:Odznaczeni Orderem Czerwonej Gwiazdy Kategoria:Odznaczeni Orderem „Za Służbę Ojczyźnie w Siłach Zbrojnych ZSRR” Kategoria:Odznaczeni Orderem Gwiazdy Polarnej (Mongolia) Kategoria:Cudzoziemcy odznaczeni Krzyżem Wielkim Orderu Odrodzenia Polski (1944–1989) Kategoria:Odznaczeni Orderem Michała Walecznego Kategoria:Odznaczeni Orderem Imperium Brytyjskiego Kategoria:Czerwoni (wojna domowa w Rosji) Kategoria:Członkowie Czerwonej Gwardii (Rosja) Kategoria:Uczestnicy agresji ZSRR na Polskę Kategoria:Uczestnicy wojny fińsko-radzieckiej Kategoria:Radzieccy dowódcy armii w II wojnie światowej Kategoria:Absolwenci Wojskowej Akademii Sztabu Generalnego Sił Zbrojnych ZSRR im. K.J. Woroszyłowa Kategoria:Urodzeni w 1895 Kategoria:Zmarli w 1975