Michał Majda (ur. 8 września 1893, zm. 13 czerwca 1915 pod Rokitną) – żołnierz kawalerii II Brygady Legionów Polskich, działacz niepodległościowy, uczestnik szarży pod Rokitną, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się w Imielnie jako syn Andrzeja i Katarzyny z d. Biernacka. Według innych relacji pochodził z Chrobrza na Kielecczyźnie i służył w stajniach należących do Wielopolskich. Od 1910 robotnik w kopalni „Niwka”.
W sierpniu 1914 zgłosił się ochotniczo do Legionów Polskich. Początkowo służył w 1 pułku piechoty, a następnie w 2 szwadronie ułanów przy 2 pułku ułanów Legionów Polskich w składzie II Brygady Legionów PolskichNa podstawie Stanisław Rostworowski Nie Tylko Pierwsza Brygada (1914-1918) Z Legionami na bój P.W. EGROSS – Oficyna Wydawnicza, Warszawa 1993.. Poległ 13 czerwca 1915 roku w czasie szarży pod Rokitną.
17 maja 1922 Naczelnik Państwa i Naczelny Wódz nadał mu pośmiertnie Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 6007.
W lutym 1923 zwłoki ułanów ekshumowano i uroczyście przewieziono na cmentarz Rakowicki w Krakowie. 26 lutego odbył się uroczysty pogrzeb. Generał broni Stanisław Szeptycki, w imieniu Józefa Piłsudskiego, udekorował trumny ułanów przyznanymi im pośmiertnie orderami.
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 6007 – pośmiertnie, 17 maja 1922 Krzyż Niepodległości – pośmiertnie „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”
Przypisy
Uwagi
Bibliografia
"Panteon Polski" Nr. 3 Lwów, dnia 1 grudnia 1924. str. 11-14
Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Pochowani na cmentarzu Rakowickim Kategoria:Zmarli w 1915 Kategoria:Ułani Legionów Polskich Kategoria:Żołnierze Legionów Polskich polegli w I wojnie światowej Kategoria:Urodzeni w 1893 Kategoria:Ludzie urodzeni w Imielnie (województwo świętokrzyskie)