Rajmund Michał Bergel (ur. 12 sierpnia 1894 w Jordanowie, zm. 2 sierpnia 1937 w Myślenicach) – polski poeta, krytyk literacki, dramaturg, kapitan piechoty Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys Urodził się jako syn sędziego Andrzeja i Marii z Płatkowskich. Ukończył gimnazjum w Tarnowie. Wydawał pismo „Kujmy Broń”. Był działaczem „Promienistych” – młodzieżowej organizacji niepodległościowej. Wraz z ojcem – Andrzejem – w latach 1912–1913 na terenie Tarnowa zakładał oddziały Związku Strzeleckiego. Studiował polonistykę i historię na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Jagiellońskiego. Przerwał studia wstępując do wojska.

Od 1914 pełnił służbę w 2 pułku piechoty Legionów. Przeszedł z pułkiem przez front austriacko-rosyjski pod Rarańczą,. Uczestniczył 11 maja 1918 w bitwie pod Kaniowem, gdzie dostał się do niewoli niemieckiej. Podczas pobytu w obozach jenieckich w Brześciu i Güstrow nabawił się choroby płuc.

Po wojnie pełnił służbę w Wojsku Polskim. Został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 i 849. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W 1923 pełnił służbę w 67 pułku piechoty w Brodnicy będąc jednocześnie „odkomenderowany” na Uniwersytet Jagielloński, na którym kontynuował studiaRocznik oficerski 1934 s. 317, 412.. W 1924 był już oficerem rezerwy 67 ppRocznik oficerski 1924 s. 282, 418.. Z czynnej służby wojskowej został zwolniony ze względu na stan zdrowia.

Ukończył przerwane studia, objął posadę nauczyciela w Państwowym Gimnazjum im. Tadeusza Kościuszki w Myślenicach, gdzie uczył języka polskiego i pracował przez dziesięć lat do 1 grudnia 1933.

Był twórcą postromantycznych wierszy na temat walki legionistów („Tułaczym szlakiem”), pisał również dramaty, prace historyczne i z zakresu krytyki literackiej. Był autorem słów do utworu „Piechur”.

Jego żoną była od 1923 Paulina, z domu Zielińska.

Został pochowany na cmentarzu przy kościele św. Jakuba na Stradomiu.

Jego imieniem nazwano ulicę w Myślenicach oraz pracownię nr 20 w I Liceum Ogólnokształcącym im. Tadeusza Kościuszki w Myślenicach.

Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 7020 – 17 maja 1922 Krzyż Niepodległości – 9 stycznia 1932 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”, jako Rajmund Bergiel. Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Walecznych Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Odznaka pamiątkowa Związku Kaniowczyków „Krzyż Kaniowski”

Przypisy

Bibliografia

Roczniki oficerskie 1923, 1924.

Linki zewnętrzne

Głos 24. Rajmund Bergel postać wyjątkowa. Ostatni dostęp: 2012-01 Utwory Rajmunda Bergela w serwisie Polona.pl

Kategoria:Absolwenci i studenci Uniwersytetu Jagiellońskiego (okres zaborów) Kategoria:Członkowie Związku Strzeleckiego (1910–1914) Kategoria:Kapitanowie piechoty II Rzeczypospolitej Kategoria:Ludzie urodzeni w Jordanowie Kategoria:Ludzie związani z Myślenicami Kategoria:Nauczyciele II Rzeczypospolitej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Kategoria:Polscy nauczyciele języka polskiego Kategoria:Uczestnicy bitwy pod Kaniowem (1918) Kategoria:Urodzeni w 1894 Kategoria:Zmarli w 1937 Kategoria:Żołnierze II Brygady Legionów Polskich Kategoria:Żołnierze II Korpusu Polskiego w Rosji 1917–1918 Kategoria:Żołnierze Polskiego Korpusu Posiłkowego Kategoria:Oficerowie 67 Pułku Piechoty (II RP) Kategoria:Oficerowie 2 Pułku Piechoty Legionów