Mateusz Bartczak (ur. 15 sierpnia 1979 w Legnicy) – polski piłkarz, grający na pozycji defensywnego pomocnika. Dwukrotny mistrz Polski (z Polonia Warszawa w sezonie 1999/2000 oraz z Zagłębie Lubin w sezonie 2006/2007), a także zdobywca Pucharu Polski, Pucharu Ligi i Superpucharu Polski. Mierzy 182 cm wzrostu i waży 82 kg.
Kariera klubowa Miedź Legnica Urodził się w Legnicy i tam rozpoczął swoją przygodę z piłką nożną w miejscowej Miedzi. Grał w juniorskich zespołach klubu w sezonach 1994/95–1996/97, po czym w sezonie 1997/98 był członkiem pierwszej drużyny.
Polonia Warszawa Przed sezonem 1997/98 przeniósł się do Polonii Warszawa. Początkowo pojawiał się na boisku w drugich połowach spotkań, ale z czasem wywalczył miejsce w podstawowym składzie.
W ekstraklasie zadebiutował 4 kwietnia 1998 roku w meczu Polonii z GKS Katowice (0:0). W pierwszym sezonie w stołecznym klubie rozegrał 7 spotkań ligowych.
Mistrzostwo Polski 1999/2000 Sezon 1999/2000 był przełomowy zarówno dla Polonii, jak i dla Bartczaka. „Czarne Koszule" prowadzone przez duet trenerski Jerzy Engel & Dariusz Wdowczyk po świetnej rundzie jesiennej został liderem Ekstraklasy.
Polonia przypieczętowała tytuł mistrzowski 20 maja 2000 roku, pokonując na Łazienkowskiej odwiecznego rywala – Legię Warszawa – 3:0. Bramki zdobyli Emmanuel Olisadebe, Tomasz Wieszczycki i Maciej Bykowski. Ostatecznie Polonia wygrała ligę z dziewięciopunktową przewagą nad Wisłą Kraków.
W tym samym sezonie Polonia zdobyła również Puchar Ligi, pokonując w finale na Łazienkowskiej Legię 2:1, dzięki decydującemu golowi Przemysława Boldta w końcówce meczu. W sezonie mistrzowskim rozegrał 24 mecze ligowe i zdobył jedną bramkę.
Puchar Polski 2000/2001 W sezonie 2000/01 był nadal ważnym ogniwem drużyny, rozgrywając 24 mecze i zdobywając 2 bramki. Polonia w lidze wypadła słabiej, jednak zdołała zdobyć Puchar Polski. W finale rozgrywanym na Stadionie Dziesięciolecia 27 czerwca 2001 roku Polonia pokonała Górnika Łęczna 2:1.
Ostatnie sezony w Polonii W sezonie 2001/02 rozegrał 27 meczów i strzelił 2 gole. W jesiennej rundzie sezonu 2002/03 wystąpił jeszcze w 7 spotkaniach ligowych, po czym zdecydował się na zmianę klubu.
Łącznie w barwach Polonii Warszawa rozegrał 114 meczów w ekstraklasie i zdobył 6 bramek.
Amica Wronki Przed rundą wiosenną sezonu 2002/03 opuścił stołeczny klub i przeniósł się do Amiki Wronki, która w tamtym okresie była solidnym klubem ekstraklasy, który w poprzednich latach zdobywał Puchary Polski (1998, 1999, 2000) i Superpuchary Polski (1998, 1999).
W sezonie 2003/04 rozegrał 17 meczów i strzelił jednego gola, w sezonie 2004/05 – 22 mecze bez bramki, a w sezonie 2005/06 – 22 mecze i 2 bramki. W Amice spędził trzy i pół sezonu, rozgrywając łącznie 64 mecze w ekstraklasie i zdobywając 3 bramki.
Zagłębie Lubin Kolejnym przystankiem w jego karierze okazało się Zagłębie Lubin, do którego trafił przed sezonem 2006/07. Decyzja ta okazała się jak najbardziej trafna – powrócił w rodzinne strony na Dolny Śląsk.
Mistrzostwo Polski 2006/2007 W sezonie 2006/2007 Zagłębie prowadzone przez trenera Czesława Michniewicza zdobyło tytuł, przechodząc do historii jako najbardziej niespodziewany mistrz Polski w XXI wieku. Michniewiczowi nadano wówczas tytuł „polskiego Mourinho".
W sezonie mistrzowskim wystąpił we wszystkich meczach Zagłębia w ekstraklasie, za każdym razem spędzając na boisku pełne 90 minut. Był także najlepszym strzelcem „Miedziowych" w pierwszej części sezonu – zaliczył pięć trafień.
Był to drugi tytuł mistrza Polski w historii Zagłębia – pierwszy klub zdobył w 1991 roku.
Superpuchar Polski 2007 7 lipca 2007 roku Zagłębie Lubin pokonało w meczu o Superpuchar Polski zdobywcę Pucharu Polski – Dyskobolię Grodzisk Wielkopolski – 1:0. Był to kolejny sukces „Miedziowych" z Bartczakiem w składzie.
Kolejne sezony w Zagłębiu W sezonie 2007/08 rozegrał 15 meczów i strzelił jednego gola. W sezonie 2008/09 nie występował w lidze z powodu kontuzji. W sezonie 2009/10 wrócił do gry i rozegrał 19 spotkań. W jesiennej rundzie sezonu 2010/11 wystąpił jeszcze w kilku meczach, po czym odszedł z klubu.
Łącznie w barwach Zagłębia Lubin rozegrał 72 mecze w ekstraklasie i zdobył 7 bramek.
Cracovia 28 lutego 2011 roku, w ostatnim dniu zimowego okna transferowego, dołączył do Cracovii na zasadzie wolnego transferu, podpisując półroczny kontrakt z „Pasami". Jako doświadczony środkowy pomocnik miał wzmocnić drużynę walczącą o utrzymanie w ekstraklasie.
W rundzie wiosennej sezonu 2010/11 rozegrał 13 meczów. Po zakończeniu sezonu rozpoczęły się rozmowy dotyczące przedłużenia kontraktu, które zaowocowały podpisaniem nowej umowy do końca sezonu 2011/12.
W sezonie 2011/12 rozegrał 20 spotkań ligowych. Łącznie rozegrał w Cracovii 33 mecze w ekstraklasie, nie zdobywając bramki.
Chojnowianka Chojnów Od jesieni 2013 roku do 2015 roku był zawodnikiem Chojnowianki Chojnów, klubu występującego w niższych ligach regionalnych. Był to epilog jego długiej kariery, podczas którego wrócił w rodzinne strony na Dolny Śląsk.
Styl gry Bartczak to środkowy pomocnik o defensywnym charakterze, dysponujący dobrymi warunkami fizycznymi (182 cm wzrostu, 82 kg wagi). Charakteryzował się solidnością w odbiorze piłki i umiejętnością rozegrania akcji. Posługiwał się obiema nogami. Był cenionym zawodnikiem ze względu na doświadczenie i spokój na boisku.
Statystyki kariery Klub Sezony Ekstraklasa Mecze Bramki Miedź Legnica 1994–1998 juniorzy / niższe ligi Polonia Warszawa 1998–2003 114 6 Amica Wronki 2003–2006 64 3 Zagłębie Lubin 2006–2011 72 7 Cracovia 2011–2013 33 0 Chojnowianka Chojnów 2013–2015 niższe ligi Łącznie w Ekstraklasie 283 16 Aktualizacja: 2013
Sukcesy Klubowe Polonia Warszawa Mistrzostwo Polski: 1999/2000 Puchar Polski: 2000/01 Puchar Ligi: 1999/2000
Zagłębie Lubin Mistrzostwo Polski: 2006/07 Superpuchar Polski: 2007
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w 1979 Kategoria:Polscy piłkarze Kategoria:Piłkarze Miedzi Legnica Kategoria:Piłkarze Polonii Warszawa Kategoria:Piłkarze Amiki Wronki Kategoria:Piłkarze Zagłębia Lubin Kategoria:Piłkarze Cracovii Kategoria:Piłkarze Chojnowianki Chojnów Kategoria:Ludzie urodzeni w Legnicy