John Smith „Jimmy” Thach (ur. 19 kwietnia 1905 w Pine Bluff, zm. 15 kwietnia 1981 w Coronado) – amerykański wojskowy, admirał United States Navy, pilot marynarki z okresu II wojny światowej, twórca taktyki walki powietrznej zwanej od jego nazwiska „Thach Weave” oraz taktyki obrony floty przed atakami kamikaze, tzw. big blue blanket.
Życiorys John Smith „Jimmy” Thach był synem Jamesa H. oraz Jo Bacage. Podobnie jak jego starszy brat, James Jr., ukończył Akademię Marynarki Wojennej w 1927. Odbył służbę na pokładach pancerników „Mississippi” i „California”, w latach 1929–1930 ukończył kurs pilotażu. Uznany za zdolnego pilota, otrzymał przydział do elitarnego dywizjonu VF-1B, znanego popularnie jako High Hats. W 1931 wraz z innymi pilotami brał udział w nagrywaniu scen lotniczych do filmu Hell Divers z Clarkiem Gable. Później służył jako pilot samolotów eksperymentalnych.
W chwili ataku na Pearl Harbor był dowódcą dywizjonu myśliwskiego VF-3, stacjonującego na pokładzie lotniskowca „Lexington”, a po jego zatopieniu w bitwie na Morzu Koralowym na „Yorktown”. Dla zniwelowania przewagi taktycznej japońskich myśliwców Zero, opracował nową taktykę walki powietrznej, zastosowaną z sukcesami podczas bitwy pod Midway. Została nazwana od jego nazwiska: Thach Weave.
Złożony z czterech samolotów klucz leciał frontem par z odstępem między nimi 270–360 m. Para atakowana zakręcała natychmiast w kierunku drugiej pary, która widząc ten manewr skręcała w stronę pary atakowanej. W ten sposób atakujący samolot narażał się na atak czołowy drugiej pary. Manewr mógł być wykonywany przez dwa lecące obok siebie samoloty lub dwie pary.
W późniejszym okresie wojny został przeniesiony na stanowisko instruktora taktyki w Jacksonville. Powrócił na Pacyfik jako oficer operacyjny sztabu admirała Johna S. McCaina, dowódcy zespołu lotniskowców uderzeniowych TF 38. Opracował taktykę wczesnego wykrywania i zapobiegania atakom kamikaze (big blue blanket). Był obecny przy podpisywaniu aktu kapitulacji Japonii.
Podczas wojny koreańskiej dowodził lotniskowcem eskortowym „Sicily”, w latach 1953–1954 lotniskowcem „Franklin D. Roosevelt”. W 1955 awansował do stopnia kontradmirała (Rear Admiral). W latach 1963–1965 służył, w stopniu wiceadmirała (Vice Admiral) jako zastępca Szefa Operacji Morskich do spraw lotnictwa. 25 marca 1965 awansował do stopnia admirała (Admiral) i został mianowany dowódcą sił morskich Stanów Zjednoczonych w Europie. Pozostawał na tym stanowisku do przejścia w stan spoczynku 1 maja 1967.
Na emeryturze zamieszkał w San Diego. Zmarł w Coronado 15 kwietnia 1981. Na jego cześć została nazwana fregata rakietowa „Thach”, typu Oliver Hazard Perry.
Przypisy
Bibliografia John Smith Thach, w: The Encyclopedia of Arkansas History & Culture John T. Mason Jr., The Pacific War Remembered: An Oral History Collection, Annapolis 2003, .
Kategoria:Absolwenci United States Naval Academy Kategoria:Amerykańscy admirałowie Kategoria:Amerykańscy piloci wojskowi Kategoria:Odznaczeni Brązową Gwiazdą Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Marynarki (USA) Kategoria:Odznaczeni Legią Zasługi Kategoria:Odznaczeni Medalem Pochwalnym (USA) Kategoria:Odznaczeni Navy Distinguished Service Medal Kategoria:Odznaczeni National Defense Service Medal Kategoria:Odznaczeni Srebrną Gwiazdą Kategoria:Uczestnicy II wojny światowej Kategoria:Uczestnicy wojny koreańskiej Kategoria:Urodzeni w 1905 Kategoria:Zmarli w 1981 Kategoria:Dowódcy amerykańskich lotniskowców Kategoria:Asy myśliwskie II wojny światowej Kategoria:Uczestnicy bitwy na Morzu Koralowym Kategoria:Uczestnicy bitwy pod Midway