Amicus Plato, sed magis amica veritas (z ) – łacińska sentencja wyrażająca myśl, że prawda jest dla wypowiadającego cenniejsza niż relacje osobowe.
Autorstwo Autorstwo maksymy przypisuje się Arystotelesowi jako parafrazę zdania z jego Etyki nikomachejskiej (1096a15):
. Podobną myśl zawiera napisany wcześniej dialog Platona Fedon (91b/c): . Również Platon w Państwie (595b) pisze: . Wypowiedzi te przyjęły formę łacińskiej sentencji w średniowieczu. W anonimowej kompilacji łacińskiej Vita Aristotelis (XIII w.) sentencja występuje w wersji: "Amicus Plato, sed magis amica veritas"Daniela Gromska, przypis 31, w:. Inną wersję podaje Roger Bacon, który w swoim Dziele większym (1267) pisze:
Późniejsze nawiązania Popularność w czasach nowożytnych sentencja zyskała dzięki powieści Don Kichot Miguela de Cervantesa (1615)Miguel de Cervantes, Don Kichot, t. 2, rozdz. 51.. Isaac Newton rozpoczął swój Quaestiones quaedam philosophicae (zbiór notatek z czasów studiów w Cambridge w 1661) od zdania: "Amicus Plato amicus Aristoteles magis amica veritas."Isaac Newton, Quaestiones quaedam philosophicae.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Sentencje łacińskie Kategoria:Filozofia starożytna