dr Mychajło Rudnycki, ukr. Михайло Іванович Рудницький (ur. 7 stycznia 1889, zm. 1 lutego 1975) – ukraiński pisarz, poeta, literaturoznawca, krytyk, tłumacz.
Życiorys Urodził się w Podhajcach, mieście znajdującym się wówczas we Wschodniej Galicji (obecnie obwód tarnopolski, rejon podhajecki), w rodzinie notariusza.
Po ukończeniu gimnazjum w Brzeżanach w 1907 r. rozpoczął studia na Wydziale Filologicznym na Uniwersytecie Lwowskim we Lwowie. W 1914 r. otrzymał tytuł doktora filozofii (praca doktorska na temat Iwan Franko jako pisarz i krytyk). W czasie studiów pracował we lwowskim wydawnictwie Polska księgarnia (1907–1914). W l. 1910–1911 oraz 1921–1922 kontynuował naukę w Paryżu, a w latach 1920–1921 w Londynie. W 1915 roku wyjechał do Kijowa. Przez jakiś czas wykładał na Wydziale Filologicznym Kijowskiego Uniwersytetu im. świętego Włodzimierza. Od 1922 r. pracował również jako wykładowca w rodzinie notariusza. Następnie zajął się działalnością dziennikarską. Był współredaktorem gazety „Diło” (1929–1939), współredaktorem czasopisma „Nazustricz” (1934–1939) oraz kierownikiem działu krytyki gazety „Wilna Ukraina” (1939–1940).
W 1937 r. został kandydatem na stanowisko profesora Katedry Literatury Ukraińskiej na Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie, jednak polskie władze nie zatwierdziły tego wyboruМИХАЙЛО РУДНИЦЬКИЙ (1889 - 1975).
W l. 1939–1941 w czasie okupacji miasta pracował na częściowo już zukrainizowanym Uniwersytecie we Lwowie, wykładając literaturę ukraińską i angielską. W 1944 r. ponownie rozpoczął pracę na Uniwersytecie Lwowskim, przemianowanym wówczas już na im. Iwana Franki i objął posadę kierownika Katedry Literatury Obcej, pełniąc tę funkcję do 1947 r. Jednocześnie wykonywał obowiązki dziekana Wydziału Filologicznego.
W latach 1947–1958 był kierownikiem Katedry Filologii Angielskiej. Wykładał również w Ukraińskim Instytucie Poligraficznym im. Fiodorowa (1951–1953) oraz był pracownikiem Katedry Literatury Ukraińskiej na Uniwersytecie Lwowskim (1958–1963). Zmarł we Lwowie 1 lutego 1975 roku.
Twórczość Mychajło Rudnycki rozpoczął działalność literacką w 1917 r. Był członkiem literackiego ugrupowania Mołoda Muza, które powstało we Lwowie na początku XX wieku. Napisał interesujące wspomnienia, m.in. o J. Kasprowiczu i T. Boyu-Żeleńskim, w zbiorach: Pys’mennyky zbłyz’ka, Nenapysani noweły, Neperedbaczeni zustriczi.
Prace Miż idejeju i formoju (1932) Wid Myrnoho do Chwyl’owoho (1936)
Utwory Nahody i pryhody (1929, zbiorek opowiadań) Oczi ta usta (1932, zbiorek poezji) Pid czużymy praporamy (1954, zbiorek pamfletów, współautor) Zmarnowanyj sjużet (1961, zbiorek opowiadań)
Nowele Tworczi budni Iwana Franka (1956) Pys’mennyky zbłyz’ka (I-III, 1958-64) U najmach u Mel’pomeny (1963) Nenapysani nowely (1966) Neperedbaczeni zustriczi (1969)
Opinie ukraińskich literatów dotyczące działalności tłumaczeniowej To naprawdę wielkie szczęście - rozumieć język innych narodów, umieć przekazać myśli i uczucia innych ludzi (W. Sułyma, Uniwersytet Lwowski)Михайло Рудницький до 120-річчя від дня народження.
Mychajło Rudnycki to niezwykle ciekawa, znacząca i nieprzeciętna postać w kulturalnym życiu Ukrainy XX wieku. (…) Był autorem największej ilości przekładów, które zamieszczono na stronach galicyjskich periodyków; zachwyca również wielki krąg jego zainteresowań związanych z przekładem, obejmujący utwory od austriackiej po japońską literaturę.... (A. Wasyłyk, Uniwersytet Lwowski)
Przypisy
Bibliografia Енциклопедія українознавства, Львів 1998, с. 2631. Розсипані Перли, Поети „Молодої Музи”, Київ 1991, с. 16. М. М. Ільницький, Рудницький Михайло Іванович [w] Encyklopedia Historii Ukrainy, t. 9, s. 353. [dostęp 2016-12-08].
Linki zewnętrzne
МИХАЙЛО РУДНИЦЬКИЙ (1889 - 1975) Михайло Рудницький до 120-річчя від дня народження
Kategoria:Absolwenci Gimnazjum Brzeżańskiego Kategoria:Ukraińscy pisarze Kategoria:Urodzeni w 1889 Kategoria:Ludzie urodzeni w Podhajcach Kategoria:Zmarli w 1975