thumb|Telegram mjr. Kundy do kpt. Jana Fleischmanna z życzeniami z okazji zawarcia związku małżeńskiego. thumb|Major Piotr Kunda podczas służby w 14 pułku piechoty. Piotr Kunda (ur. 3 września 1897 w Słonimcach, zm. 22 września 1939 w Łomiankach) – major piechoty Wojska Polskiego, kawaler Krzyża Srebrnego Orderu Wojennego Virtuti Militari.
Życiorys Urodzony w miejscowości Słonimce (powiat prużański) jako syn Leona. W Gorkach koło wsi Mohylowce ukończył sześcioklasową szkołę agronomiczną. 30 października 1914 r. wstąpił do armii rosyjskiej i po ukończeniu szkoły wojskowej w Moskwie został mianowany w dniu 14 listopada 1915 r. na stopień chorążego. W toku służby awansował kolejno do stopni: podporucznika (31 lipca 1916 r.), porucznika (3 listopada 1916 r.) i sztabskapitana (28 lipca 1917 r.). Do 1 kwietnia 1918 r. służył jako oficer w armii carskiej, a po wybuchu rewolucji w Rosji - do końcowych miesięcy 1920 roku pełnił służbę w formacjach antybolszewickichWBH, sygn. KZ 15-12 i KZ 28-189..
W dniu 6 grudnia 1920 r. wstąpił ochotniczo (w stopniu porucznika) do odrodzonego Wojska Polskiego i otrzymał przydział do 14 pułku piechoty. Na mocy dekretu Naczelnego WodzaBył to dekret marszałka Józefa Piłsudskiego o sygnaturze L. 3470. został, jako żołnierz byłej armii rosyjskiej i byłych oddziałów białoruskich, przyjęty do Wojska Polskiego w stopniu porucznika piechoty, z zaliczeniem do rezerwy armii i równoczesnym powołaniem do służby czynnej. Na dzień 1 czerwca 1921 r. pełnił, nadal w randze porucznika, służbę w 14 pułku piechoty z Włocławka. Dekretem Naczelnika Państwa i Wodza Naczelnego z dnia 3 maja 1922 r. (dekret L. 19400/O.V.) został zweryfikowany w tymże stopniu, ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 r. i 1701. lokatą w korpusie oficerów piechoty. Pozostawał wówczas wciąż oficerem 14 pułku piechoty. W roku 1922 ukończył 5-miesięczny Kurs Doszkolenia w warszawskiej Szkole Podchorążych Piechoty.
Piotr Kunda został następnie przeniesiony do 45 pułku piechoty z Równego, służąc w którym zajmował w 1923 roku – 1521. lokatę, a w roku 1924 – 660. lokatę wśród poruczników korpusu piechoty. Z dniem 15 września 1925 r. został przeniesiony służbowo na VI-ty 3-miesięczny kurs normalny do Centralnej Szkoły Strzelniczej w Toruniu. Rozporządzeniem opublikowanym w dniu 23 grudnia 1926 r. Minister Spraw Wojskowych przeniósł, w korpusie oficerów piechoty, por. Piotra Kundę z 45 pp do 21 pułku piechoty z Warszawy, na stanowisko oficera materiałowego. Pozostając oficerem 21 pułku piechoty został w dniu 19 marca 1928 r. awansowany przez Prezydenta Rzeczypospolitej Ignacego Mościckiego na stopień kapitana, ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1928 roku i 50. lokatą wśród oficerów piechoty. W roku 1928 ukończył w Warszawie dwutygodniowy kurs psychotechniczny, a od 22 czerwca 1929 r. objął stanowisko kwatermistrza warszawskiego pułku. W roku 1930 zajmował 1556. lokatę wśród wszystkich kapitanów korpusu piechoty, a jednocześnie 44. lokatę w swoim starszeństwie. Jako oficer 21 pułku piechoty zajmował w roku 1932 już 39. lokatę wśród kapitanów piechoty ze swego starszeństwa.
W toku swej służby w 45 pułku piechoty Strzelców Kresowych i 21 pułku piechoty „Dzieci Warszawy” kapitan Kunda, jako długoletni dowódca Szkoły Podoficerskiej, położył wybitne zasługi na polu szkolnictwa wojskowego. Przyczynił się również do rozwoju piśmiennictwa wojskowego poprzez opracowanie książek „Podręcznik drużynowego” i „Uczeń w obozie P.W.”. Jego zdolności organizacyjne i pracowitość wykazane na stanowisku kwatermistrza 21 pp przyczyniły się do podniesienia gospodarki tegoż pułku na wyższy poziom.
Zarządzeniem Ministra Spraw Wojskowych ogłoszonym w dniu 11 kwietnia 1933 r. przeniesiono kpt. Kundę z 21 pp do Korpusu Ochrony Pogranicza.
Służba w Korpusie Ochrony PograniczaOpracowano na podstawie ewidencji batalionu KOP „Wołożyn” przechowywanej w Archiwum Straży Granicznej z siedzibą w Szczecinie. Kapitan Piotr Kunda został skierowany do batalionu KOP „Wołożyn” i przydzielony, rozkazem Nr 19 Dowództwa KOP z dnia 27 kwietnia 1933 r., na stanowisko dowódcy 2 kompanii (zatwierdzony na tym stanowisku został rozkazem dziennym Batalionu Wołożyn Nr 127 z dnia 6 czerwca 1933 r.). Z dniem 3 sierpnia 1933 roku rozpoczął szkolenie w rembertowskim Centrum Wyszkolenia Piechoty na trzyipółmiesięcznym XXII kursie unifikacyjno-doskonalącym dla kapitanów. W trakcie pobytu na kursie, w dniu 21 września 1933 r., wyznaczony został na stanowisko dowódcy kompanii szkolno-strzeleckiejW rozkazach dziennych batalionu KOP „Wołożyn” kompania ta nazywana była również kompanią szkolną. batalionu KOP „Wołożyn”Była to dotychczasowa 2 kompania batalionu KOP „Wołożyn” po przemianowaniu, które nastąpiło na podstawie rozkazu Dowódcy KOP z dnia 17 sierpnia 1933 roku. W związku z powyższym kompania nosząca dotąd nr 3 stała się 2 kompanią. Do czasu powrotu kpt. Kundy z kursu, pełniącym obowiązki dowódcy kompanii szkolno-strzeleckiej został por. Marian Zywert., którą to funkcję objął w dniu 25 listopada 1933 r. (już po ukończeniu kursu). W okresie od dnia 25 kwietnia 1934 r. do dnia 16 czerwca 1934 r. przebywał na II sześciotygodniowym kursie taktyczno-strzeleckim w RembertowieNa kurs ten został przydzielony rozkazem Ministerstwa Spraw Wojskowych Biura Personalnego Nr 3110-Og.105 z dnia 11 kwietnia 1934 roku.. Kpt. Kunda został w marcu 1934 r. członkiem komisji powołanej do przeprowadzenia dochodzenia administracyjnego w sprawie uszkodzonego uzbrojenia. Ponadto w dniu 21 marca 1934 r. został wyznaczony na prezesa Rady Nadzorczej Spółdzielni batalionu „Wołożyn”Jego poprzednikiem na stanowisku prezesa spółdzielni był kpt. Julian Radoniewicz.. Rozkazem dowódcy pułku KOP „Wołożyn” został z dniem 24 listopada 1934 r. przesunięty do dowództwa tegoż pułku, na stanowisko referenta do spraw wyszkoleniaPrzesunięcie to nastąpiło na podstawie rozkazu dziennego pułku KOP „Wołożyn” Nr 33/34 pkt 2.. Stanowisko referenta do spraw wyszkolenia pułku objął ostatecznie w dniu 3 grudnia 1934 rokuZmiana terminu objęcia tego stanowiska została ogłoszona rozkazem dziennym pułku KOP „Wołożyn” Nr 34/34 pkt 5.. W dniu 25 listopada 1935 r. został wyróżniony odznaką pamiątkowa Korpusu Ochrony Pogranicza „Za Służbę Graniczną”. Rozkazem dowódcy Korpusu Ochrony Pogranicza z dnia 9 czerwca 1936 r.Rozkaz L.dz. 2408/tjn.Pers./I./36. został przeniesiony do Centralnej Szkoły Podoficerskiej KOP w Osowcu, w której wyznaczono go dowódcą kompanii szkolnej strzeleckiej. W Centralnej Szkole Podoficerskiej KOP stawił się ostatecznie w dniu 25 lipca 1936 r. i objął wyznaczone stanowiskoTermin meldowania się kpt. Piotra Kundy w CSP KOP został przedłużony rozkazem dowódcy KOP L.dz. 2046/pf./Pers.I./36 z dnia 23 czerwca 1936 r. Do tego czasu obowiązki dowódcy kompanii szkolnej strzeleckiej w CSP KOP pełnił por. Stanisław Podhalicz. O definitywnym objęciu dowództwa kompanii kpt. Kunda zameldował przy raporcie w dniu 30 lipca 1936 r.. Podczas nieobecności komendanta CSP KOP, ppłk. Józefa Kalandyka, często zastępował go w obowiązkach (po raz pierwszy już w dniu 31 lipca 1936 roku). W dniu 30 lipca 1936 r. został wyznaczony przez dowódcę CSP KOP członkiem komisji odbiorczej filmu wyszkoleniowego pt. „Patrol”Przewodniczącym tej komisji został ppłk. Józef Kalandyk, a drugim jej członkiem por. Dyonizy Puliński, który we wrześniu 1939 r. walczył (już w stopniu kapitana) razem z mjr. Piotrem Kundą w szeregach 14 pułku piechoty.. Awansowany do stopnia majora został ze starszeństwem z dniem 19 marca 1937 r. i 64. lokatą w korpusie oficerów piechoty. Od 18 marca 1937 r. został pełniącym obowiązki Komendanta CSP KOP, a od dnia 19 marca tegoż roku zajmował jednocześnie stanowisko Komendanta Garnizonu OsowiecZwiązane to było z pobytem Komendanta Szkoły – ppłk. Józefa Kalandyka – na kursie dowódców pułków w Rembertowie i jednoczesnym przebywaniem w szpitalu mjr. Stefana Musiałka-Łowickiego (będącego zastępcą komendanta).. Rozkazem dowódcy KOP z dnia 19 kwietnia 1937 r. został mianowany Zastępcą Komendanta Centralnej Szkoły Podoficerskiej KOP. Z dniem 27 lipca 1937 r. komendant CSP KOP przesunął go na to stanowiskoNastąpiło to na podstawie rozkazu dziennego nr 163 komendanta CSP KOP z dnia 26 lipca 1937 r. Do tej pory mjr Kunda pełnił w zastępstwie obowiązki Komendanta Szkoły.. Podczas służby w KOP-ie zajmował na dzień 1 lipca 1933 r. – 1195. lokatę łączną na liście starszeństwa kapitanów piechoty (była to 37. lokata w starszeństwie), a w dniu 5 czerwca 1935 r. – 988. lokatę wśród wszystkich kapitanów korpusu piechoty (była to jednocześnie 31. lokata w starszeństwie). W październiku 1937 roku ogłoszono jego przeniesienie z Korpusu Ochrony PograniczaPrzeniesienie nastąpiło na podstawie rozkazu Ministra Spraw Wojskowych Biura Personalnego z dnia 4 października 1937 r. (L.dz. 1922/tj.II – 3). na stanowisko dowódcy I batalionu w 14 pułku piechoty z Włocławka. Z dniem 20 listopada 1937 roku, po powrocie z urlopu wypoczynkowego, mjr Kunda odszedł z Centralnej Szkoły Podoficerskiej KOP do swego nowego miejsca przydziałuRozkazy dzienne CSP KOP nr 243 z 5 listopada 1937 r. i nr 255 z 20 listopada 1937 r..
Służba w 14 pułku piechoty W dniu 22 listopada 1937 roku major Piotr Kunda objął stanowisko dowódcy I batalionu 14 pp i zajmował je do dnia swej bohaterskiej śmierci pod Łomiankami. W okresie swej służby we włocławskim pułku ukończył kurs dowódców batalionów w Centrum Wyszkolenia Piechoty w Rembertowie. Na dzień 23 marca 1939 r. nadal zajmował 64. lokatę wśród majorów piechoty ze swego starszeństwa. W dniu 10 lipca 1939 r. jego batalion (wzmocniony działonem artylerii piechoty i plutonem pionierów) wymaszerował na dywizyjny poligon do miejscowości Józefat. Zwiększające się zagrożenie ze strony Niemiec spowodowało, że 10 sierpnia batalion wyruszył w okolice Jabłonowa (rejon Zbiczna), gdzie przystąpił do budowy umocnień polowych i zasieków, które zostały nazwane „odcinkiem Jabłonowo”. 20 sierpnia batalion przesunięto w rejon Świecia nad Osą i rozpoczęto wykonywanie prac fortyfikacyjnych. Tutaj nadzór nad umacnianiem odcinka objął ppłk dypl. Włodzimierz Brayczewski – nowo mianowany dowódca 14 pułku piechoty. W dniu 25 sierpnia transportem kolejowym wysłano uzupełnienie dla I batalionu (w tym I pluton kompanii ppanc). Oddział mjr. Kundy wszedł w skład Oddziału Wydzielonego „Jabłonowo” ppłk. Jana Szewczyka (d-cy 208 pprez.), a stanowisko dowodzenia batalionu rozwinęło się w folwarku Świecie. Na dzień poprzedzający rozpoczęcie działań wojennych, stanowisko dowodzenia majora Kundy znajdowało się na wzgórzu 104.
Wojna obronna 1939 roku