Proza chłopska – nurt w polskiej literaturze powojennej, tworzony przez pisarzy o wiejskim pochodzeniu i podejmujący tematykę wiejską. Utwory tego nurtu poświęcone były m.in. kulturze i obyczajowości chłopskiej, zmianom cywilizacyjnym wywołanym przez migrację chłopów, rozpadowi tradycyjnej społeczności wiejskiej oraz tożsamości chłopskiej.
Literatura nurtu chłopskiego rozwijała się w latach 60. XX wiekuLata 60. – złota dekada literatury chłopskiej., tracąc później na popularności i ulegając stopniowej konwencjonalizacji. Mimo tego nurt chłopski jest nadal obecny we literaturze polskiej XXI wieku, wyrażane są nawet opinie o odrodzeniu prozy chłopskiejNowa fala literatury wiejskiej? Świetne książki Muszyńskiego i Płazy..
Do najwybitniejszych pozycji prozy chłopskiej zalicza się m.in. Konopielkę (1973) Edwarda Redlińskiego, Nagi sad (1967) oraz Kamień na kamieniu (1984) Wiesława Myśliwskiego. Inne pozycje nurtu to m.in. Blizny i Ziemi przypisany Juliana Kawalca, Panny szczerbate i Jednorożec Mariana Pilota, Obcoplemienna ballada, Diabły i A jak królem, a jak katem będziesz Tadeusza Nowaka, Najada Zyty Oryszyn, oraz Wielkie kochanie i Appassionata Józefa Mortona.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Literatura polska Kategoria:Historia chłopów