Oślica Balaama – obraz holenderskiego malarza Rembrandta datowany na 1626 rok.
mały|lewo|200px|Balaam i oślica, 1622 Pieter Lastman
W wieku osiemnastu lat Rembrandt przez sześć tygodni terminował u holenderskiego malarza Pietera Lastmana w Amsterdamie. Od niego uczy się stosowania światłocienia i wzorem swojego mistrza wzbogaca paletę o żywe barwy i przejmuje teatralność przedstawianych scen historycznych. W 1622 roku Lastman maluje swoją wersję Oślicy BalaamaOślica Balaama 1622, Nowy Jork, kolekcja prywatna.. Cztery lata później młody Rembrandt mierzy się z mistrzem i tworzy własną interpretację starotestamentowej opowieści o oślicy i Balaamie.
Przedstawiony motyw pochodzi ze Starego Testamentu, z Księgi Liczb. Opowiada o Balaamie i jego oślicy, która przemówiła do niego, zanim Bóg zatrzymał go na drodze. Obaj malarze w podobny sposób przedstawili główną postać oraz osła. Balaam zamierza się na zwierzę, a ono przemawia do swego pana. U Lastmana anioł znajduje się nieco z tyłu, a akcja rozgrywa się na tle rozświetlonego włoskiego krajobrazu. Rembrandt z anioła uczynił jednego z głównych bohaterów epizodu. Oba dzieła choć podobne, różnią się dynamiką. U starego mistrza postacie są statyczne, gdy u Rembrandta są ściśnięte na mniejszej powierzchni, przez co kompozycja jest bardziej dynamiczna.
Przypisy
Bibliografia Pierre Cabanne, Rembrandt, wyd. Imbir, Warszawa 2010, . Stefano Zuffi, Rembrandt, wyd. Arkady, Warszawa 2006, .
Kategoria:Obrazy Rembrandta Kategoria:Obrazy w paryskich kolekcjach Kategoria:Obrazy z motywami ze Starego Testamentu