Woda lecznicza – woda podziemna, która pod względem chemicznym i mikrobiologicznym nie jest zanieczyszczona, cechuje się naturalną zmiennością cech fizycznych i chemicznych, o zawartościArt. 5 Ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. – Prawo geologiczne i górnicze ().: rozpuszczonych składników mineralnych stałych – nie mniej niż 1000 mg/dm³ lub jonu żelazawego () – nie mniej niż 10 mg/dm³ (wody żelaziste), lub jonu fluorkowego – nie mniej niż 2 mg/dm³ (wody fluorkowe), lub jonu jodkowego – nie mniej niż 1 mg/dm³ (wody jodkowe), lub siarki dwuwartościowej – nie mniej niż 1 mg/dm³ (wody siarczkowe), lub kwasu metakrzemowego – nie mniej niż 70 mg/dm³ (wody krzemowe), lub radonu – nie mniej niż 74 Bq/dm³ (wody radonowe), lub dwutlenku węgla niezwiązanego – nie mniej niż 250 mg/dm³, z tym że od 250 do 1000 mg/dm³ to wody kwasowęglowe, a powyżej 1000 mg/dm³ to szczawa.
Zmiany od roku 2012 Zakresy przedziałów wartości obowiązujące od roku 2012 pokrywają się z poprzednią regulacją, tj. obowiązującego do 31.12.2011 r. Prawa geologicznego i górniczego z 1994 r.Ustawa z dnia 4 lutego 1994 r. – Prawo geologiczne i górnicze (, z późniejszymi zmianami). z wyjątkiem wód kwasowęglowych, dla której przedział zawartości dwutlenku węgla niezwiązanego wynosi obecnie od 250 do 1000 mg/dm³, natomiast na wcześniej przedział ten wynosił od 250 do 999 mg/dm³. Wraz ze zmianą przytoczonych przedziałów wód kwasowęglowych, zmieniła się również dolna granica zawartości niezwiązanego w przypadku szczaw, która wynosi obecnie powyżej 1000 mg/dm³, zaś w poprzednio obowiązujących przepisach granica ta zaczynała się wartością 1000 mg/dm³.
Wody lecznicze są uznane za kopalinę.
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Hydrogeologia