250px|thumb|Schemat interferometru Fizeau Interferometr Fizeau – interferometr dwuwiązkowy, wspólnej drogi, z podziałem amplitudy. Najczęściej jest używany do pomiaru kształtu powierzchni bądź jednorodności materiału. Jego działanie polega na interferencji dwóch fal odbitych od powierzchni referencyjnej oraz od powierzchni badanej. W zależności od różnicy dróg optycznych między promieniami otrzymujemy prążki interferencyjne.
Sposób działania Światło z quasi-monochromatycznego źródła, najczęściej lasera, przechodzi przez przesłonę otworkową i pada na kolimator, który zapewnia równoległość promieni w układzie pomiarowym. Następnie ulega odbiciu od powierzchni i wraca tą samą drogą, odbijając się od płytki światłodzielącej i tworzy obraz interferencji odbitych fal.
Fale odbijają się od każdej powierzchni na którą trafią, dlatego wzorzec zazwyczaj jest delikatnym klinem, aby odbijające się od niego światło nie zakłócało pomiaru. W przypadku pomiaru kształtu powierzchni obserwatora interesuje interferencja fali odbitej od dolnej powierzchni wzorca, będącej powierzchnią referencyjną, z falą odbitą od badanej powierzchni. Obserwator obserwuje prążki interferencyjne będące wynikiem różnicy dróg optycznych wynikających z kształtu powierzchni badanej. Obserwowane prążki odpowiadają poziomicom, czyli w przypadku wypukłości lub wklęsłości obserwuje się prążki kołowe, zaś w przypadku pochylenia powierzchni prążki równoległe.
Wysokość H badanego defektu możemy wyliczyć ze wzoru:
gdzie: λ – długość fali S – ilość prążków
Interferometr Fizeau pozwala również zmierzyć nieliniowe zmiany współczynnika załamania w szklanej płytce. Można to wykonać rejestrując 3 obrazy prążkowe – interferencji każdej z powierzchni z powierzchnią wzorca oraz jeden dla promienia odbitego od dolnej powierzchni po przejściu przez płytkę. Analiza tych trzech obrazów pozwala nam na wyznaczenie niejednorodności współczynnika załamania.
Zobacz też Armand Fizeau Interferometr optyczny
Bibliografia
Fizeau