Kazimierz Baraniecki (ur. 16 lutego 1900 w Opalenicy, zm. 9–11 kwietnia 1940 w Katyniu) – polski nauczyciel, porucznik rezerwy Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari, ofiara zbrodni katyńskiej.

Życiorys Syn Piotra i Franciszki z domu Burdajewicz. Miał brata Ludwika (1897–1920). Uczył się najpierw w Szkole Powszechnej w Opalenicy, a dalszą edukację przerwało powołanie go do armii niemieckiej w czerwcu 1918.

Po zakończeniu I wojny światowej wrócił do rodzinnej Opalenicy, 24 grudnia 1918 wstąpił do kompanii opalenickiej i brał udział w powstaniu wielkopolskim. Walczył na froncie zachodnim w okolicach Zbąszynia i Międzychodu. Po włączeniu Armii Wielkopolskiej do Wojska Polskiego, brał udział jako żołnierz 61 pułku piechoty w wojnie polsko-bolszewickiej. Za postawę wykazaną podczas walk, 13 maja 1921 został odznaczony krzyżem „Virtuti Militari” V klasy, a we wniosku o jego nadanie, czytamy m.in.:

W tym też roku został przeniesiony do rezerwy. Po zakończeniu działań wojennych pracował jako nauczyciel w Podrzewiu koło Szamotuł. W 1928 ukończył Państwowe Seminarium Nauczycielskie w Rogoźnie i został mianowany kierownikiem szkoły powszechnej w Podrzewiu (powiat szamotulski). W 1929 ukończył kurs dla oficerów piechoty w Szkole Podchorążych Rezerwy Piechoty Nr 7 w Śremie, uzyskując stopień podporucznika rezerwy. Ponadto w okresie międzywojennym brał udział w ćwiczeniach wojskowych rezerwy w 62 pp oraz 57 pp i został mianowany porucznikiem rezerwy.

29 sierpnia 1939 zmobilizowany do 57 pułku piechoty, z którym podczas kampanii wrześniowej został ewakuowany na wschód Polski. Po agresji ZSRR na Polskę z 17 września 1939 w nieznanych okolicznościach dostał się wraz z innymi żołnierzami do niewoli sowieckiej. 25 września trafił do obozu jenieckiego NKWD w Kozielsku. Między 7 a 9 kwietnia 1940 został przekazany do dyspozycji naczelnika Zarządu NKWD Obwodu Smoleńskiego – lista wywózkowa 017/1 z kwietnia 1940, pozycja 21. Między 9 a 11 kwietnia 1940 zamordowany w Katyniu przez funkcjonariuszy Obwodowego Zarządu NKWD w Smoleńsku oraz pracowników NKWD przybyłych z Moskwy na mocy decyzji Biura Politycznego KC WKP(b) z 5 marca 1940. Ofiary tego mordu grzebano w bezimiennych mogiłach zbiorowych, gdzie od 28 lipca 2000 mieści się oficjalnie Polski Cmentarz Wojenny w Katyniu. W Lesie Katyńskim prowadzone były ekshumacje i prace archeologiczne. W 1943 jego ciało zostało zidentyfikowane w toku ekshumacji nadzorowanych przez Niemców pod numerem 519 – raport dzienny z 25 kwietnia 1943. Przy jego zwłokach odnaleziono: legitymację Virtuti Militari, list oraz medalik. Figuruje na liście Komisji Technicznej PCK pod numerem 0519. W Archiwum Robla w pakiecie 0490-03, wymieniony jako oficer na jednej z kartek papieru znalezionej przy szczątkach Adama Solskiego.

Był żonaty z Marią z Busslerów, z którą miał dwoje dzieci: syna Macieja i córkę Katarzynę.

Upamiętnienie 5 października 2007 minister obrony narodowej Aleksander Szczygło mianował go pośmiertnie na stopień kapitanaBogumił Wojcieszak: "Nie dajmy zginąć ofiarom... Opaleniczanie w latach II wojny światowej", Wydawnictwo Opalgraf, Opalenica 2013, , Str. 157Decyzja Nr 439/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 5 października 2007 roku w sprawie mianowania oficerów Wojska Polskiego zamordowanych w Katyniu, Charkowie i Twerze na kolejne stopnie oficerskie. Decyzja nie została ogłoszona w Dzienniku Urzędowym MON.. Awans został ogłoszony 9 listopada 2007 w Warszawie, w trakcie uroczystości „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów”.

13 kwietnia 2016, w ramach akcji „Katyń... pamiętamy” / „Katyń... Ocalić od zapomnienia”, w ogrodzie Pałacu Prezydenckiego został zasadzony Dąb Pamięci poświęconego wszystkim Ofiarom Zbrodni Katyńskiej, certyfikat z numerem 1.

Ordery i odznaczenia

Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 314 – 13 maja 1921 Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Krzyż Kampanii Wrześniowej 1939

Zobacz też jeńcy polscy w niewoli radzieckiej (od 1939 roku) obozy NKWD dla jeńców polskich ofiary zbrodni katyńskiej – zamordowani w Katyniu

Przypisy

Bibliografia Zdzisław Kościański, Bogumił Wojcieszak, "Trzeba było pójść...Powiat Nowotomyski w Powstaniu Wielkopolskim 1918-1919. Historia i Pamięć", Nowy Tomyśl 2010,

Tablica informacyjna w gimnazjum w Dusznikach Wielkopolskich imienia "Powstańców Wielkopolskich" poświęcona Kazimierzowi Baranieckiemu.

Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kampanii Wrześniowej 1939 r. Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918–1921 Kategoria:Oficerowie Wojska Polskiego zamordowani w Katyniu Kategoria:Pochowani na Polskim Cmentarzu Wojennym w Katyniu Kategoria:Porucznicy piechoty II Rzeczypospolitej Kategoria:Powstańcy wielkopolscy (1918–1919) Kategoria:Polacy – żołnierze Armii Cesarstwa Niemieckiego w I wojnie światowej Kategoria:Nauczyciele II Rzeczypospolitej Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Ludzie urodzeni w Opalenicy Kategoria:Oficerowie 61 Pułku Piechoty (II RP) Kategoria:Urodzeni w 1900 Kategoria:Zmarli w 1940