Straż Bezpieczeństwa (ros. Cтража безопасности) – kolaboracyjny organ policji pomocniczej na okupowanych terenach ZSRR podczas II wojny światowej.
W grudniu 1943 r. Niemcy przeprowadzili na obszarze obwodu bobrujskiego reorganizację sił rosyjskiej policji pomocniczej. Utworzono tzw. "Rosyjski Oddział Śledczy", połączony z innymi oddziałami śledczymi policji miejskiej i rejonowej. Całość otrzymała nazwę Straży Bezpieczeństwa (ZIWA). Było to związane z nasileniem działań sowieckiego ruchu partyzanckiego. Kwatera główna ZIWA mieściła się w okupowanym Bobrujsku. Na jej czele stanął Moskalenko. ZIWA była podporządkowana SD, na czele której stał SS-Obersturmführer Miller. Zadaniami nowej formacji było prowadzenie działań kontrwywiadowczych wśród miejscowej ludności, wprowadzanie agentów do oddziałów partyzanckich i wydobywanie informacji od aresztowanych. Agenci byli werbowani poprzez szantaż, prowokację lub zagrożenie śmiercią spośród okolicznych mieszkańców, w tym schwytanych partyzantów. Straż Bezpieczeństwa miała do dyspozycji Schutzmannschaftsbataillon, wykorzystywany do akcji antypartyzanckich.
Linki zewnętrzne Historia kolaboracyjnej Straży Bezpieczeństwa (jęz. rosyjski)
Bibliografia Siergiej G. Czujew, Проклятые солдаты. Предатели на стороне III рейха, 2004
Kategoria:Rosyjskie formacje kolaboranckie w służbie Niemiec hitlerowskich