Czesław Łapicz (ur. 10 lutego 1945 w Gliniszczu Małym) – polski filolog, zajmujący się slawistyką i językoznawstwem słowiańskim.
Życiorys W 1963 roku ukończył Liceum Ogólnokształcące w Sokółce. Następnie podjął studia z zakresu filologii polskiej na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu, które ukończył w roku 1968. Osiem lat później doktoryzował się rozprawą pt. Apelatywy geograficzne w gwarach wschodniej Białostocczyzny na tle wschodniosłowiańskim. Pracę habilitacyjną zatytułowaną Kitab Tatarów litewsko-polskich. Paleografia. Grafia. Język obronił w roku 1986. W roku 1990 roku został profesorem UMK.
Jest członkiem Polskiego Towarzystwa Językoznawczego, Towarzystwa Miłośników Wilna i Ziemi Wileńskiej i Towarzystwa Naukowego w Toruniu, którego był wiceprezesem. W latach 1974–1978 pracował na Uniwersytecie Gdańskim. Pracując na UMK dwukrotnie pełnił funkcję prorektora (1993-1996 i 1999-2002). Był także dziekanem i prodziekanem Wydziału Filologicznego.
Odznaczenia Medal Komisji Edukacji Narodowej (1999) Honorowy obywatel gminy Sokółka (2017)
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Urodzeni w 1945 Kategoria:Nauczyciele akademiccy Wydziału Filologicznego Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu Kategoria:Polscy poloniści Kategoria:Nauczyciele akademiccy Wydziału Filologicznego Uniwersytetu Gdańskiego Kategoria:Odznaczeni Medalem Komisji Edukacji Narodowej Kategoria:Honorowi obywatele gminy Sokółka