Iwan Mytruś-Wyhowski, ukr. Іван Митрусь-Виговський (ur. w stanicy Umanskaja na Kubaniu, zm. latem 1944 ?) – ukraiński wojskowy (sotnik), oficer kontraktowy Wojska Polskiego, członek Armii Krajowej.
Życiorys Od 1907 r. uczył się w korpusie kadetów w Tyflisie. W 1912 r. został wyrzucony z niego z powodu głoszenia ukraińskich haseł narodowych. Po 1918 r. służył w Armii Czynnej Ukraińskiej Republiki Ludowej, dochodząc do stopnia sotnika. Służył w 2 Zaporoskim pułku konnym. W 1921 r. wraz z pozostałymi wojskowymi ukraińskimi został internowany w Polsce. Pod koniec lat 20. wstąpił do Wojska Polskiego, zostając oficerem kontraktowym w stopniu porucznika. Służył w 7 pułku Ułanów Lubelskich. Brał udział w wojnie obronnej 1939 r. Dostał się do niewoli niemieckiej, z której po pewnym czasie został wypuszczony. Wstąpił do Armii Krajowej (AK), obejmując dowództwo konspiracyjnego szwadronu 7 pułku Ułanów Lubelskich AK. Podczas akcji „Burza” latem 1944 r. szwadron zdobył koszary w Mińsku Mazowieckim, wyzwolonym przez AK. Po tej akcji por. I. Mytruś-Wyhowski zaginął.
Linki zewnętrzne
Kolejny artykuł o udziale Ukraińców w Powstaniu Warszawskim 1944 r. (jęz. ukraiński)
Kategoria:Jeńcy polscy w niewoli niemieckiej (kampania wrześniowa) Kategoria:Uczestnicy akcji „Burza” Kategoria:Żołnierze Armii Ukraińskiej Republiki Ludowej Kategoria:Ukraińscy oficerowie kontraktowi WP Kategoria:Uczestnicy kampanii wrześniowej (strona polska) Kategoria:Żołnierze Armii Krajowej Kategoria:Urodzeni w 1897 Kategoria:Nieznana data śmierci Kategoria:Internowani w II Rzeczypospolitej