Dwunastu apostołów – powieść science fiction autorstwa Andrzeja Trepki, wydana po raz pierwszy w 1978 r.
Fabuła Rok 2009. Polski uczony, profesor Tadeusz Belt, konstruuje maszynę czasu, z pomocą której jest w stanie nawiązać kontakt z Przyszłością. Pierwszym podróżnikiem w czasie staje się żona profesora, Maria (wyrusza w przyszłość, by zabić wściekłego psa profesora, wysłanego wcześniej); z niezrozumiałych względów odmawia powrotu do teraźniejszości.
Kolejnymi chrononautami staje się sześcioro więźniów, których udostępnił profesorowi (nie wiedząc, że będą podróżować w czasie) jego kolega, dyrektor warszawskiego więzienia. Kiedy i oni odmawiają powrotu, sprawa zwraca uwagę władz. Profesor Belt i jego maszyna stają się obiektem zainteresowania publicznego, a także przedmiotem debaty na forum Parlamentu Planety (organizacji międzynarodowej, powstałej na bazie ONZ-u). Ostatecznie zostaje podjęta decyzja o wysłaniu w Przyszłość dwunastu nieskazitelnych ludzi, mających pełnić role ambasadorów ludzkości XXI wieku.
Bohaterowie profesor Tadeusz Belt – wynalazca maszyny czasu. Asen Stambolijski – pochodzący z Bułgarii przewodniczący Parlamentu Planety. W toku debaty o maszynie czasu zaprzyjaźnia się z profesorem Beltem. Cosimo de Siega – następca Stambolijskiego na stanowisku przewodniczącego Parlamentu Planety i jego przyjaciel, świetny włoski poeta.
Kategoria:Powieści fantastycznonaukowe z 1978 roku Kategoria:Polskie powieści fantastycznonaukowe Kategoria:Twórczość Andrzeja Trepki