Jacques Cheminade (ur. 20 sierpnia 1941 w Buenos Aires) – francuska osobowość ze świata polityki, kandydat w wyborach prezydenckich 1995 roku (0.28% otrzymanych głosów w pierwszej turze), twórca partii Solidarité et Progrès (Solidarność i Postęp) w 1996 roku. Ponownie ubiegał się o fotel prezydenta Francji w wyborach 2012 (0,25% głosów) oraz wyborach 2017 (0,18% głosów).
Życiorys Cheminade ma podwójne obywatelstwo francusko-argentyńskie (jego ojciec pracował w Argentynie od lat 1920); przeprowadził się do Francji w wieku 18 lat. Posiada dyplom prestiżowej szkoły handlowej HEC Paris (1963), licencjat z prawa (1965), oraz dyplom École nationale d'administration (promocja 1967–1969, Jean Jaurès). W latach 1969 à 1971, był urzędnikiem w centrum relacji gospodarczych z zagranicą we francuskim ministerstwie gospodarki i finansów (jego praca dotyczyła m.in. tworzenia wspólnego rynku europejskiego). Pracował następnie w Nowym Jorku, jako przedstawiciel przemysłu francuskiegocheminade2012.fr.
Działalność polityczna i poglądy Pracując w Stanach Zjednoczonych, spotkał Lyndona LaRouche'a, w 1974. Po części pod jego wpływem, Cheminade czyta i krytykuje Marksa, interesuje się przy tym myślicielami takimi jak G.W. Leibniz, Mikołaj z Kuzy i G.E. Lessing.
Poglądy polityczne Cheminade'a są inspirowane de Gaullem i Jaurèsem, i skupiają się na krytykowaniu ekonomii spekulacyjnej, która niszczy jego zdaniem ekonomię jako taką. „Oligarchia finansowa” z „londyńskiego i nowojorskiego City” oraz Fed są w centrum krytyki politykaDeklaracja kandydata z 1995 roku. Istotnym elementem programu Cheminade'a jest podbój przestrzeni pozaziemskiej (m.in. przez wykorzystywanie możliwości związanych z eksploatacją planety Mars)"L’espace, vecteur fondamental de mon engagement politique”, www.cheminade2012.fr..
Publikacje Jacques Cheminade, Un monde sans la City ni Wall Street : un grand chantier pour demain, L’Harmattan, 2012 Jacques Cheminade, L'exemplarité de l’œuvre de Henri Grégoire et de Lazare Carnot pour la France et l’Europe d'aujourd’hui (2006) Jacques Cheminade, Enjeu d’un Franc polytechnique (2006) Jacques Cheminade, Roosevelt, de Gaulle, Monnet : reprendre leur combat, Solidarité et progrès, 2000 Jacques Cheminade, La bise à la cantinière : Heine pour la France (1996) Jean Jaurès & Jacques Cheminade (wstęp), De la réalité du monde sensible, Paris, Ed. Alcuin, 1994 () Jacques Cheminade, Regard sur la France républicaine, Paris, Ed Alcuin, 1991 () Laurent Rosenfeld (red.) & Jacques Cheminade (rozdział), Louis Pasteur, source d’une nouvelle renaissance scientifique, Paris, Fondation pour l'énergie de fusion, 1986 () Jacques Cheminade & Lyndon LaRouche, La France après de Gaulle, Paris, Parti ouvrier européen, 1981 () (OCLC 22274896) Jacques Cheminade, Claude Albert, Dino de Paoli, Uwe Parpart et Lyndon LaRouche (wstęp), La Science de l'éducation républicaine : le secret de Monge et Carnot, Polytechnique et Arts et métiers., Paris, Nouvelle solidarité, 1980 (notice BNF no FRBNFb34735477n) (en) Hans Bandmann, Helmut Böttiger, Jacques Cheminade & André Dodin, The Industrialization of Africa, Wiesbaden, Fusion Energy Foundation, 1980 (notice BNF no FRBNF35638157w) (de) Richard Sober, Michael Liebig & Jacques Cheminade, Friedrich List und die neue Weltwirtschaftsordnung, Wiesbaden, Campaigner Publications, 1979 (OCLC 6041957)
Przypisy
Kategoria:Absolwenci École nationale d’administration w Paryżu Kategoria:Absolwenci HEC Paris Kategoria:Francuscy politycy Kategoria:Ludzie urodzeni w Buenos Aires Kategoria:Urodzeni w 1941 Kategoria:Kandydaci na urząd prezydenta Francji