Pachira wodna (Pachira aquatica) – gatunek rośliny z rodziny wełniakowatych, pochodzącej z tropikalnych obszarów Ameryki. Na stanowiskach naturalnych rośnie na terenach okresowo zalewanych. Nasiona mogą kiełkować już w wodzie i zaczynają rosnąć bezpośrednio po dostaniu się na stały grunt. Stosunkowo odporna na zasolenie. Strefy mrozoodporności: 9-11.
Morfologia Pokrój Drzewo osiągające do 20 m wysokości. Kora gładka, szarobrązowa. Często korzenie szkarpowe. Liście Dłoniaste, naprzemianległe, ogonki o długości do 25 cm, z 5-9 podługowatymi, krótkoogonkowymi listkami o długości do 30 cm. Kwiaty Bardzo duże (o średnicy do 35 cm), pojedyncze lub po trzy, o zapachu wanilii. 5 długich i wąskich płatków korony w kolorze kremowym do zielonkawożółtego. Ponad 200 pręcików u nasady białych lub żółtych, w górnej części czerwonych, tworzących pędzelek. Kwiaty otwierają się w nocy, zamykają się rankiem. Owoce Duże, długości do 40 cm, torebki od kuliste do podługowato-eliptycznych, z 5 podłużnymi fałdkami, zawierające kilka podłużnych, brązowych nasion.
Zastosowanie Sadzona powszechnie jako drzewo uliczne. Na Dalekim wschodzie popularna również w pomieszczeniach, jako roślina mająca przynosić powodzenie finansowe (tzw. "money tree", chiń. 發財樹 fācái shù). Nasiona, zwane orzechami saba, są jadalne na surowo, po ugotowaniu lub upieczeniu. Spożywa się również młode listki.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Wełniakowate