Limnocharis żółty (Limnocharis flava) – gatunek wodnych roślin z rodziny żabieńcowatych. Pochodzi z tropikalnej Ameryki, z obszaru od Meksyku do Argentyny i Paragwaju. Naturalizowany w Chinach, na subkontynencie indyjskim, w Indochinach oraz na Borneo, Jawie i Sumatrze, introdukowany także do Australii.
Morfologia i biologia Pokrój Szybko rosnące rośliny słodkowodne z wynurzonymi liśćmi i kwiatostanami. Na niektórych obszarach roślina inwazyjna.
Liście Liście bladozielone, o tępym wierzchołku, na ogonku o długości do 85 cm. Blaszka liściowa eliptyczna, długości do 28 cm, szerokości do 21 cm. Nasada zaokrąglona lub sercowata. Pędy i ogonki trójkanciaste.
Kwiaty Do 12 w zebranych baldachach na końcu pędu, długości do 75 cm. 3 zielone działki kielicha i 3 żółte płatki korony. Liczne słupki i pręciki.
Owoce Kilkanaście torebek długości do 1,5 cm, na wygiętych w dół szypułach.
Zastosowanie W krajach Azji Południowo-Wschodniej młode liście i kwiatostany są stosowane w kuchni jako jarzyna. We wschodniej Tajlandii liście spożywa się na surowo, z dodatkiem sosu nam phrik. Lokalne nazwy: phak phaai, , . Gatunek uprawiany jest jako ozdobny w płytkich zbiornikach wodnych, a także jako roślina doniczkowa w błotnistym podłożu. Roślina uprawiana jest w Azji na nawóz zielony, a także jako karma dla trzody chlewnej i ryb hodowlanych.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Żabieńcowate Kategoria:Kuchnia indonezyjska Kategoria:Kuchnia tajska Kategoria:Kuchnia wietnamska