Mistrzostwa Europy w Piłce Ręcznej Kobiet 2012 – dziesiąte mistrzostwa Europy w piłce ręcznej kobiet, oficjalny międzynarodowy turniej piłki ręcznej o randze mistrzostw kontynentu organizowany przez EHF, mający na celu wyłonienie najlepszej żeńskiej reprezentacji narodowej w Europie. Odbyły się w Serbii pomiędzy 4 a 16 grudnia 2012 roku. W turnieju wystąpiło szesnaście zespołów, automatycznie do mistrzostw zakwalifikowała się reprezentacja Norwegii jako mistrz Europy z 2010. O pozostałe miejsca toczyły się eliminacje od czerwca 2011 do czerwca 2012 roku. Turniej służył jako jedna z kwalifikacji do Mistrzostw Świata 2013.

Brązowy medal po dogrywce zdobyły Węgierki pokonując gospodynie, natomiast mecz o złoto po dwóch dogrywkach na swoją korzyść reprezentantki Czarnogóry przełamując trwającą od 2004 roku hegemonię Norweżek. Jako że Norwegia i Serbia miały już zapewniony udział w Mistrzostwach Świata 2013, awans do tego turnieju zyskały Czarnogórki i Węgierki.

Po zakończonym turnieju EHF opublikowała statystyki indywidualne i drużynowe, a także jakościowe.

Logo zawodów zaprezentowano na początku lipca 2012 roku, zaś najtańsze wejściowki kosztowały 6 euro.

Wybór organizatora Oficjalne kandydatury wysunęły Serbia, Niemcy, Holandia i Ukraina. Przed samym głosowaniem wycofała się Serbia, która została gospodarzem męskich ME 2012, oraz Niemcy, którzy byli zainteresowani organizacją obu mistrzostw kontynentu w tym samym roku. W głosowaniu, które odbyło się na Kongresie EHF w Wiedniu 27 września 2008 roku, Holandia pokonała Ukrainę stosunkiem głosów 32:17 i otrzymała prawo do organizacji Mistrzostw Europy Kobiet 2012.

Z powodów finansowych turniej został skrócony o dwa dni oraz z początkowych pięciu hal pozostały trzy. Dwa dni przed losowaniem grup turnieju głównego, czyli 4 czerwca 2012 roku, do EHF wpłynęło pisemne oświadczenie holenderskiej federacji o wycofaniu się z organizacji tej imprezy. Następnego dnia zgłosiło się dziesięć krajów chętnych do przejęcia praw do organizacji turnieju – Chorwacja, Dania, Islandia, Macedonia, Norwegia, Polska, Rosja, Serbia, Słowacja i Szwecja – po czym do ich grona dołączyła jeszcze Rumunia. Decyzja w sprawie wyboru gospodarza miała nastąpić w ciągu dwóch tygodni, toteż 18 czerwca 2012 roku na gospodarza turnieju wybrano Serbię. Wybór argumentowano nie budzącą zastrzeżeń organizacją męskich ME w styczniu 2012 roku.

Decyzją sądu EHF w sierpniu 2013 roku nałożono na holenderską federację karę w wysokości 300 000 euro za naruszenie warunków kontraktu organizacyjnego oraz dodatkowe 250 000 euro na pokrycie kosztów związanych z przeprowadzeniem procedury ponownego wyboru gospodarza turnieju, a także odsunięto ten kraj od organizowania rozgrywek międzynarodowych na trzy lata (do końca roku 2016). Decyzją sądu apelacyjnego w marcu 2014 roku pierwszą kwotę obniżono do 250 000 euro, drugą zaś do wysokości 87 972,40 euro, kara zawieszenia pozostała natomiast bez zmian. Sąd arbitrażowy w sierpniu 2014 roku podtrzymał wysokość kary, zmniejszył zaś do 40 000 euro kwotę na pokrycie dodatkowych kosztów.

Terminarz W lipcu 2012 roku EHF opublikował terminarz rozgrywek. Mecze fazy wstępnej rozgrywane będą od 4 do 8 grudnia, spotkania w fazie głównej odbędą się w dniach 9–13 grudnia, 15 grudnia zaplanowane są półfinały oraz mecz o piąte miejsce, natomiast walka o medale rozegra się 16 grudnia.

Obiekty Do organizacji mistrzostw w Holandii wytypowano pięć hal. Miejscem zmagań w rundzie wstępnej miały być areny w Apeldoorn, Eindhoven, Maastricht i Hala 1 w Rotterdamskim Ahoy, w dwóch ostatnich miały odbyć się również spotkania rundy zasadniczej. Finały natomiast w głównej, mieszczącej 12 500 osób, hali Ahoy Rotterdam. Z powodu zmiany gospodarza miastami organizującymi mistrzostwa zostały Belgrad, Nisz, Vršac i Nowy Sad, a turniej miał odbyć się w tych samych halach co rozegrane w styczniu mistrzostwa Europy mężczyzn. We wrześniu 2012 roku przeniesiono jednak mecze z Hali Pionir do Belgradzkiej Areny.

Belgrad Nowy Sad Belgradzka Arena SPC Vojvodina Pojemność: 20 000 Pojemność: 8 000 190px 190px Vršac Nisz Centar Milenijum Čair Sports Center Pojemność: 4 058 Pojemność: 4 000 190px 190px

Zespoły KrajStrefa kwalifikacyjnaMistrzostwa 2010 Mistrz Europy 2010 Mistrzostwo 1. miejsce w 1 grupie eliminacyjnej 13. miejsce 2. miejsce w 1 grupie eliminacyjnej 10. miejsce 1. miejsce w 2 grupie eliminacyjnej 3. miejsce 2. miejsce w 2 grupie eliminacyjnej 14. miejsce 1. miejsce w 3 grupie eliminacyjnej 6. miejsce 2. miejsce w 3 grupie eliminacyjnej 7. miejsce 1. miejsce w 4 grupie eliminacyjnej 5. miejsce 2. miejsce w 4 grupie eliminacyjnej – 1. miejsce w 5 grupie eliminacyjnej 2. miejsce 2. miejsce w 5 grupie eliminacyjnej – 1. miejsce w 6 grupie eliminacyjnej 9. miejsce 2. miejsce w 6 grupie eliminacyjnej 4. miejsce 1. miejsce w 7 grupie eliminacyjnej 12. miejsce 2. miejsce w 7 grupie eliminacyjnej 11. miejsce lucky loser 15. miejsce

Eliminacje

Losowanie grup 15 maja 2012 roku opublikowano schemat losowania grup turnieju głównego, które miało się odbyć 6 czerwca 2012 roku o godzinie 14. W związku z wycofaniem się Holandii z organizacji turnieju nowy termin przeprowadzenia losowania został ustalony na 22 czerwca 2012 roku.

Przed losowaniem drużyny zostały podzielone na cztery koszyki.

Koszyk 1 Koszyk 2 Koszyk 3 Koszyk 4 W wyniku losowania wyłonione zostały cztery grupy po cztery zespoły. Grupa ABelgradGrupa BNiszGrupa CNowy SadGrupa DVršac

Składy

Szerokie składy liczące maksymalnie dwadzieścia osiem zawodniczek zgodnie z zasadami ustalonymi przez EHF były zgłaszane do 31 października 2012 roku. Na dzień przed rozpoczęciem zawodów reprezentacje ogłosiły oficjalne szesnastoosobowe składy, z którego w trakcie turnieju mogą wymienić maksymalnie trzy zawodniczki.

Sędziowie Dwanaście par sędziów ogłoszono pod koniec września 2012 roku. Andrej Gusko, Siarhej Repkin Helena Crnojević, Emina Kostecki-Radić Jiří Opava, Pavel Válek Malene K. Lythje, Karina Christiansen Andreu Marín, Ignacio García Charlotte Bonaventura, Julie Bonaventura Péter Horváth, Balázs Marton Zigmārs Stoļarovs, Renārs Līcis Joanna Brehmer, Agnieszka Skowronek Diana-Carmen Florescu, Anamaria Duta Branka Marić, Zorica Mašić Peter Brunovský, Vladimír Čanda

Faza wstępna Grupa A Poz. Drużyna Mecze Bramki Pkt StatusMWRP+−+/−1.33006762+56Awans do fazy zasadniczej2.32017975+44Awans do fazy zasadniczej3.31026871−32Awans do fazy zasadniczej4.30036268−60

Grupa B Poz. Drużyna Mecze Bramki Pkt StatusMWRP+−+/−1.32018061+194Awans do fazy zasadniczej2.32019184+74Awans do fazy zasadniczej3.32017065+54Awans do fazy zasadniczej4.30036192−310

Grupa C Poz. Drużyna Mecze Bramki Pkt StatusMWRP+−+/−1.32018380+34Awans do fazy zasadniczej2.32017973+64Awans do fazy zasadniczej3.31025863−52Awans do fazy zasadniczej4.31026569−42

Grupa D Poz. Drużyna Mecze Bramki Pkt StatusMWRP+−+/−1.33007963+166Awans do fazy zasadniczej2.31117872+63Awans do fazy zasadniczej3.3111636303Awans do fazy zasadniczej4.30035678−220

Faza zasadnicza Grupa I Poz. Drużyna Mecze Bramki Pkt StatusMWRP+−+/−1.5401140124+168Mecze o miejsca 1–42.5311124118+67Mecze o miejsca 1–43.5302148146+26Mecz o miejsca 5–64.5212127127055.5203111115−446.5005121141−200

Grupa II Poz. Drużyna Mecze Bramki Pkt StatusMWRP+−+/−1.5401128123+58Mecze o miejsca 1–42.5302132130+26Mecze o miejsca 1–43.5131130127+35Mecz o miejsca 5–64.5212119116+355.5113114120−636.5113128135−73

Faza finałowa Mecz o 5. miejsce

Półfinały

Mecz o 3. miejsce

Finał

Klasyfikacja końcowa MiejsceReprezentacjaUwagi awans: MŚ 2013 - awans: MŚ 20134 -5 -6 -7 -8 -9 -10 -11 -12 -13 -14 -15 -16 -

Statystyki

Najlepsze strzelczynie MiejsceZawodniczkaZespółGoleStrzały% 1 Katarina Bulatović 56 119 47% 2 Anita Görbicz 41 70 59% Milena Knežević 87 47% 4 Jovanka Radičević 40 61 66% 5 Linn Jørum Sulland 39 76 51% 6 Ann Grete Nørgaard 37 51 73% Zsuzsanna Tomori 66 56% 8 Anja Edin 34 61 56% 9 Isabelle Gulldén 33 56 59% Andrea Lekić 57 58% Laura Steinbach 56 59%

Najlepsze bramkarki MiejsceZawodniczkaZespół%ObronyStrzały 1 Katja Schülke 41% 45 111 2 Katrine Lunde Haraldsen 40% 99 247 3 Talida Tolnai 38% 41 108 4 Linda Pradel 37% 22 59 5 Katarina Tomašević 36% 98 275 6 Cecilia Grubbström 35% 61 174 Éva Kiss 34 97 Barbora Raníková 77 221 Paula Ungureanu 38 109 Marina Vukčević 34 97 Clara Woltering 36 102

Nagrody indywidualne Nagrody indywidualne zdobyły: NajlepszabramkarkaNajlepszalewoskrzydłowaNajlepszaprawoskrzydłowaNajlepszalewarozgrywającaNajlepszaśrodkowarozgrywającaNajlepszaprawarozgrywającaNajlepszaobrotowaMVP Katrine Lunde Haraldsen Polina Kuzniecowa Jovanka Radičević Sanja Damnjanović Andrea Lekić Katarina Bulatović Heidi Løke Anja Edin

Transmisje telewizyjne 8 listopada 2012 roku ogłoszono listę nadawców telewizyjnych i radiowych, którzy otrzymali prawa do transmisji zawodów.

Stacja telewizyjna OpisRadio-Televizija SrbijeGłówny nadawca Stacja telewizyjna Kraj Stacja telewizyjna KrajBeTVBelgiaSitel TVMacedoniaBosanskohercegovačka radiotelevizijaBośnia i HercegowinaMRTMacedoniaBandSportsBrazyliaAl-DżaziraBliski WschódBulSatBułgariaSport 1NiemcyHrvatska radiotelevizijaChorwacjaTV2NorwegiaSport 1CzechyTVP SportPolskaČeská televizeCzechySport TVPortugaliaTV2DaniaNTV PlusRosjaMTV3FinlandiaTeleviziunea RomânăRumuniaCanal+FrancjaDigi SportRumuniaSport+FrancjaSport 1SłowacjaHorizons TVFrancjaRadiotelevizija SlovenijaSłoweniaEnjoy TVHiszpaniaTV4SzwecjaTeledeporteHiszpaniaTCFUkrainaRÚVIslandiaMagyar TelevízióWęgryCharlton Sport 1IzraelSport 1Węgry Stacja radiowa Kraj Stacja radiowa KrajHRT-HRChorwacjaRTLFrancjaRCGCzarnogóraARDNiemcyDanmarks RadioDaniaNRKNorwegiaEBU RadioEuropaRORRumuniaRMCFrancjaRadio SerbiaSerbiaSRFFrancjaSveriges RadioSzwecjaE1FrancjaMagyar RádióWęgry

Przypisy

Bibliografia

Linki zewnętrzne