Irynarch, imię świeckie Iwan Wasiljewicz Parfienow (ur. 18 listopada 1881 w Pieczorach k. Niżnego Nowogrodu, zm. 7 marca 1952) – zwierzchnik Rosyjskiej Prawosławnej Cerkwi Staroobrzędowej w latach 1940-1952.
W wieku trzynastu lat podjął pracę zarobkową, równocześnie pomagając w miejscowej parafii staroobrzędowej. Święcenia diakońskie przyjął 1 czerwca 1913 z rąk biskupa niżnonowogrodzkiego Innocentego, zaś po roku został wyświęcony na kapłana, służył w cerkwi w Bolszym Muraszkinie. Był kapłanem żonatym; jego małżonka zmarła w 1925. W 1927 otrzymał nominację biskupią i 23 grudnia 1928 w Samarze został wyświęcony na biskupa samarskiego i ufimskiego.
Aresztowany 20 grudnia 1923 pod zarzutami sformowania organizacji kontrrewolucyjnej o charakterze monarchistyczno-powstańczym, prowadzenia agitacji antyradzieckiej (w formie wypowiedzi w czasie wizyt duszpasterskich oraz poprzez rozprowadzania publikacji o tym charakterze), nawiązanie nielegalnych kontaktów ze staroobrzędowcami poza krajem oraz czynne sprzeciwianie się kolektywizacji. Został skazany na pięć lat łagruСправка УФСБ по Самарской области по делу епископа Самарского Иринарха. Ostatecznie odzyskał wolność w 1940. Był w tym momencie jednym z dwóch czynnych biskupów swojego Kościoła, obok ordynariusza eparchii kałuskiej Sawy. On też w 1940 podniósł biskupa Irynarcha do godności arcybiskupa moskiewskiego i całej Rusi. Pozostawał on na urzędzie do śmierci wskutek drugiego ataku serca. W 1957 zrehabilitowany.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Biskupi Rosyjskiej Prawosławnej Cerkwi Staroobrzędowej Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Rogożskim w Moskwie Kategoria:Urodzeni w 1881 Kategoria:Więźniowie radzieckich łagrów Kategoria:Zmarli w 1952