thumb|200px|Jednym z wejść do Ministerstwa Magii była budka telefoniczna. Ministerstwo Magii – fikcyjny resort z cyklu powieści autorstwa J.K. Rowling Harry Potter. Podobnie jak mugole, świat czarodziejów również wykształcił administrację. Ministerstwo Magii podzielone jest na kilka departamentów. W Ministerstwie znajdują się m.in. Urząd Niewłaściwego Użycia Produktów Mugoli, Urząd Transportu Magicznego czy Biuro Aurorów. Chociaż Ministerstwo Magii współpracuje z brytyjskim premierem, jest ono całkowicie niezależnym organem władzy i nie ingeruje w mugolską politykę. Liczba urzędników jest nieznana, wiadomo jednak, że w ochronie pracuje co najmniej 500 osób. W filmie Fantastyczne zwierzęta i jak je znaleźć odpowiednikiem resortu jest Magiczny Kongres USA.
Minister Magii thumb|Biuro Dolores Umbridge Wiadomo, że pierwszym minister magii był Ulick Gamp (1754–1825). W Fantastycznych zwierzętach wspomniany jest również Grogan Kikut, mianowany na początku XIX wieku, specjalizujący się w magicznych stworzeniach. Z jego polecenia w Urzędzie Kontroli nad Magicznymi Stworzeniami utworzono trzy wydziały: Wydział Zwierząt, Wydział Istot i Wydział DuchówJ.K. Rowling: Fantastyczne zwierzęta i jak je znaleźć. Poznań: Media rodzina, 2002, s. XII-XIII..
Imię i nazwisko Poprzednie stanowisko Okres urzędowania Tomy Powód utraty stanowiska Milicenta Bagnold nieznane ? do 1990 przed pierwszym zrezygnowała z urzędu Korneliusz Oswald Knot zastępca dyrektora Departamentu Magicznych Wypadków i Katastrof 1990 do 1996 pierwszydrugitrzeciczwartypiąty od czerwca 1995 do czerwca 1996 roku zaprzeczał powrotowi Voldemortado świata żywych.Zmuszony do rezygnacji po tym jak „Sami–Wiecie–Kto” się ujawnił w Ministerstwie.Został doradcą Scrimgeoura Rufus Scrimgeour szef Biura Aurorów 1996 do 1997 Szósty torturowany i zamordowany przez śmierciożerców przed upadkiem ministerstwa Pius Thicknesse(Yaxley rzucił na niego latem 1997 zaklęcie niewybaczalne Imperius) szef Departamentu Przestrzegania Prawa Czarodziejówpo śmierci Amelii Bones 1997 do 1998 siódmy zamordowany w bitwie o Hogwart,prawdopodobnie z ręki Percy’ego Weasleya lub jego ojca, Artura Kingsley Shacklebolt szef Biura Aurorów od maja 1998 Od siódmego brak informacji Hermiona Granger nieznane nieznane po siódmym(ósmy) brak informacji
Pracownicy Ludo Bagman Ludovic „Ludo” Bagman – szef Departamentu Magicznych Gier i Sportów. W młodości był pałkarzem drużyny Os z Wimbourne i reprezentacji Anglii. Komentował finał Mistrzostw Świata w quidditchu oraz był sędzią Turnieju Trójmagicznego. Bagman był oskarżony o przekazywanie informacji zwolennikom Voldemorta, m.in. Augustusowi Rookwoodowi, ale został uniewinniony. Uwielbia hazard, przez co ma problemy z goblinami. To jego szantażowali Fred i George Weasleyowie w czwartym tomie, ponieważ nie oddał im pieniędzy, które wygrali w zakładzie dotyczącym Mistrzostw Świata w Quidditchu. Był niezbyt lubiany przez Barty’ego Croucha seniora, za swe luźne podejście do świata.
.
Broderyk Bode Broderyk Bode (ang. Broderick Bode, zm. styczeń 1996) – pracownik Departamentu Tajemnic. Zawsze blady i o ziemistej cerze.
W piątym tomie można się dowiedzieć, że gdy był pod działaniem zaklęcia Imperius próbował wykraść przepowiednię dla Voldemorta. Nie udało mu się to i w ciężkim stanie trafił na oddziale urazów pozaklęciowych w szpitalu Świętego Munga.
Tam też umarł uduszony przez diabelskie sidła, roślinkę którą ktoś przysłał mu w doniczce jako prezent bożonarodzeniowy. Nikt nie spodziewał się, takiej zasadzki na jego życie w postaci prezentu zwłaszcza że roślinie towarzyszył kalendarz z hipogryfami.
Na oddziale, na którym leżał Bode, znajdowali się też m.in. Frank i Alicja Longbottom oraz Gilderoy Lockhart.
Amelia Bones Amelia Susan Bones (zm. sierpień 1996) – kierownik Departamentu Przestrzegania Prawa Czarodziejów. Groźnie wyglądająca, tęga kobieta o krótko ostrzyżonych siwych włosach. Ma kanciastą, szeroką szczękę i nosi w oku monokl. Jest ciotką Susan Bones. Jej brat, Edgar Bones, w czasie pierwszej wojny był członkiem Zakonu Feniksa i razem ze swoją żoną został zamordowany przez śmierciożerców.
Amelia Bones zasiadała w Wizengamocie i była jednym z oskarżycieli podczas procesu Harry’ego Pottera w piątym tomie cyklu. Charakter Amelii był odmienny od charakteru innych pracowników Wizengamotu w owych latach. Podczas gdy wszyscy politycy próbując wmawiać ludziom nieprawdę i zakłamanie co do faktów istnienia Lorda Voldemorta, Amelia była bez zdania, nie znając prawdy.
Z rozmowy Korneliusza Knota z mugolskim premierem na początku szóstego tomu wiadomo, że Amelia Bones została zamordowana, najprawdopodobniej, przez samego Lorda Voldemorta. Przed śmiercią stoczyła zaciętą walkę.
Reg Cattermole Reginald „Reg” Cattermole – pracownik Ministerstwa Magii. Pracował w Magicznym Personelu Technicznym. Ma żonę i trójkę dzieci.
W VII tomie przygód Harry’ego Pottera wraz ze swoją rodziną był zapisany na liście komisji rejestracji mugolaków. Harry ocalił go i jego rodzinę przed dementorami, przez co są w zagrożeniu i muszą opuścić Wielką Brytanię. Ron użył jego włosów do Eliksiru Wielosokowego, żeby się w niego przemienić.
Dirk Cresswell Dirk Cresswell (1961 – 5 marca 1998) – czarodziej pochodzenia mugolskiego, który uczęszczał do Hogwartu w latach 1972–1979. Obecnie pracował w Ministerstwie Magii w Departamencie Kontroli Nad Magicznymi Stworzeniami. Świetnie znał się na eliksirach, gdyż we wczesnych latach był ulubionym uczniem Horacego Slughorna tak jak Lily Potter. Miał żonę i dwójkę dzieci.
W VII tomie przygód Harry’ego Pottera w czasie drugiej wojny ścigany był przez szmalcowników (był pochodzenia mugolskiego) i zginął z ich rąk, tak jak Ted Tonks.
Bartemiusz Crouch
Bartemiusz „Barty” Crouch Senior (? – 27 maja 1995) – czarodziej czystej krwi, jeden z bohaterów czwartej części serii. Dyrektor Departamentu Międzynarodowej Współpracy Czarodziejów w angielskim Ministerstwie Magii, zwolennik ścisłego przestrzegania przepisów, niezbyt lubiany przez innych. Owdowiały ojciec Bartemiusza Croucha Juniora.
W przeszłości zajmował ważne stanowiska w Ministerstwie. W walce ze śmierciożercami zezwalał aurorom na stosowanie Zaklęć Niewybaczalnych. Prowadził procesy wielu osób podejrzanych o bycie śmierciożercami, m.in. Ludona Bagmana, Igora Karkarowa, Bellatrix i Rudolfa Lestrange.
Po upadku Voldemorta w październiku 1981 roku niewiele brakowało, by został ministrem magii. Wtedy to aurorzy pochwycili grupę śmierciożerców, wśród których znajdował się jego własny syn – Barty Junior. On i jego towarzysze zostali zesłani do Azkabanu. Bartemiusz Senior skazał też bez wyroku sądowego Syriusza Black na pobyt w Azkabanie. On sam stał się mniej popularny i trafił do Departamentu Międzynarodowej Współpracy Czarodziejów. Na prośbę żony wydobył syna z Azkabanu, umieszczając ją w jego celi upodabniając do niego za pomocą eliksiru wielosokowego. Po roku zmarła i pochowano ją pod murami więzienia. Bartemiusz Senior utworzył też drugi, pusty grób dla swej żony obok miejsca gdzie mieszkali. Sam miał syna pod stałą kontrolą, za sprawą zaklęcia Imperius. Dostrzegła to jednak przez przypadek Berta Jorkins podczas jednej z wizyt służbowych w jego domu, przez co rzucił na nią silne zaklęcie zapomnienia. W czasie mistrzostw świata w quidditchu w roku 1994 Crouch Junior zdołał wyrwać się spod kontroli ojca, jednak Crouchowi Seniorowi udało się potem złapać syna. Niedługo potem do domu Croucha przybył Voldemort i podporządkował sobie Croucha za pomocą zaklęcia Imperius. Pod koniec roku szkolnego 1994/1995 Crouch uwolnił się i próbował dostać do Hogwartu, do Dumbledore’a. Starał się opowiedzieć o wszystkim stojącemu obok Harry’emu Potterowi,
Zanim ten powiadomił dyrektora, Crouch został zabity przez swojego syna, podszywającego się (za sprawą eliksiru wielosokowego) pod Alastora Moody’ego. Transmutował ciało ojca w kość i zakopał ją na grządce Hagrida.
W filmowej adaptacji w rolę Croucha wcielił się Roger Lloyd-Pack.
Amos Diggory Amos Diggory – bohater czwartego tomu. Jest ojcem Cedrika Diggory’ego, chłopaka, który startował w Turnieju Trójmagicznym. Pracuje w Ministerstwie Magii, w Departamencie Kontroli nad Magicznymi Stworzeniami. On i Harry poznają się podczas mistrzostw świata w quidditchu. Amos Diggory jest w załamaniu nerwowym od kiedy zginął jego syn Cedrik.
Pojawia się również w sztuce teatralnej i książce Harry Potter i Przeklęte Dziecko, będąc pod wpływem zaklęcia Imperius ze strony pewnej czarownicy, która rzuciła ów czar na Amosa, aby zatuszować własną tożsamość, podając się za Delphi Diggory – bratanicę Amosa. W rzeczywistości była ona potomkinią Lorda Voldemorta.
W filmowej adaptacji czwartego tomu w rolę Amosa wcielił się Jeff Rawle. W sztuce Harry Potter i Przeklęte Dziecko rolę Amosa zagrał Barry McCarthy.
Albus Dumbledore
Mafalda Hopkirk Mafalda Hopkirk – pracownica ministerstwa magii; szefowa Wydziału Niewłaściwego Używania Czarów.
W II tomie przygód Harry’ego Pottera Mafalda Hopkirk wysłała Harry’emu ostrzeżenie w związku z użyciem Zaklęcia Swobodnego Zwisu w obecności mugoli. Tak naprawdę zaklęcia tego użył Zgredek.
W V tomie wysłała Harry’emu wezwanie do stawienia się dnia 12 sierpnia w Wizengamocie w Ministerstwie Magii w sprawie przesłuchania.
W VII tomie Hermiona, po wypiciu eliksiru wielosokowego, podała się za Mafaldę, aby wraz z Harrym i Ronem móc wejść do Ministerstwa Magii i ukraść Umbridge medalion, o którym wiedzieli, że jest horkruksem.
Berta Jorkins Berta Jorkins (ang. Bertha Jorkins;? – lipiec 1994) – pracownica Ministerstwa Magii, pojawiająca się w tomie Harry Potter i Czara Ognia. Syriusz twierdził, że dziewczyna była bardzo wścibska, a nie było w niej za grosz rozumu. Mimo że nie była ona zbyt bystra, miała znakomitą pamięć i z łatwością przyswajała wszystkie plotki. Po zakończeniu Hogwartu, rozpoczęła pracę w Ministerstwie Magii. Była roztargniona i zdaniem wielu jej współpracowników sprawiała więcej problemów niż pożytku, więc koniec końców trafiła do Departamentu Magicznych Gier i Sportów, gdzie jej przełożonym był Ludo Bagman. Pewnego razu przyszła do domu Bartemiusza Croucha, aby przynieść mu kilka dokumentów do podpisania. Przypadkowo poznała rodzinny sekret Crouchów – starszy Bartemiusz ukrywał pod peleryną niewidką i kontrolował klątwą Imperius swojego syna o tym samym imieniu. Berta usłyszała, jak domowa skrzatka Crouchów, Mrużka rozmawia z przestępcą i zrozumiała o co chodzi. Bartemiusz rzucił na nią zaklęcie zapomnienia, trochę za mocne, które trwale uszkodziło jej mózg.
W 1994 roku, Berta Jorkins wyjechała do Albanii do swojej kuzynki na wakacje i już nie wróciła. Wielu czarodziejów twierdziło, że kobieta przez swoje roztargnienie po prostu straciła poczucie czasu. Spotkała na miejscu Petera Pettigrew, który sprowadził ją do siedziby swego pokonanego mistrza. Lord Voldemort dowiedział się od Berty o organizowanym Turnieju Trójmagicznym. To doprowadziło rok później do tego, że odzyskał swoje ciało. Berta, po przesłuchaniu, stała się bezużyteczna i wyniszczona w wyniku tortur, dlatego została zamordowana. Ludo Bagman zbytnio nie przejmował się stratą Berty i zwlekał z poszukiwaniami, żartując, że Jorkins po prostu źle spojrzała na mapę i pewnego dnia wejdzie do ministerstwa magii, pewna, że wciąż jest lipiec. Tylko Albus Dumbledore przejął się jej zniknięciem.
Korneliusz Knot
Korneliusz Oswald Knot (ang. Cornelius Oswald Fudge) – bohater serii książek o Harrym Potterze, w przeszłości pełnił funkcję zastępcy dyrektora Departamentu Magicznych Katastrof, w latach 1990–1996 był ministrem magii (przedtem ministerstwem magii zarządzała Milicenta Bagnold). Z początku radził się we wszystkim Dumbledore’a, ale później z tego zrezygnował, przekonany o własnym doświadczeniu.