Izydor Dzieduszycki herbu Sas (ur. 15 września 1841 w Izydorówce, zm. 5 stycznia 1888 w Kulparkowie) – polski hrabia i ziemianin, powstaniec styczniowy, członek Akademii Umiejętności, historyk.
Syn Aleksandra Stanisława Dzieduszyckiego i Domicelli Pietruskiej.
Przebywał w Zakładzie dla Chorych Umysłowych na Kulparkowie, gdzie zmarł w nie całkiem wyjaśnionych okolicznościach: służba szpitalna połamała mu żebra. Fakt ten poruszył opinię publiczną we Lwowie, a poseł Otto Hausner złożył nawet ostrą interpelację w Sejmie. Obdukcja zwłok istotnie potwierdziła kilka żeber złamanych, ale stwierdziła też zapalenie płuc przed śmiercią.
Pochowany na Cmentarzu ŁyczakowskimKronika. Pogrzeb Nowa Reforma 1888 nr 8 s.2.
Publikacje Polityka brandenburgska w latach 1655–1657 (1879)Polityka brandenburgska podczas wojny polsko-szwedzkiej w latach 1655-1657 w Śląskiej Bibliotece Cyfrowej Patrjotyzm w Polsce po rok 1815 (1882)Patrjotyzm w Polsce po rok 1815 w Śląskiej Bibliotece Cyfrowej Ruś Galicyjska, jej separatyzm, przyczyny tegoż, działania i skutki (1888)Ruś Galicyjska, jej separatyzm, przyczyny tegoż, działania i skutki w bibliotece cyfrowej Listy Rusina (1850)Listy Rusina w bibliotece cyfrowej
Przypisy
Bibliografia L. Słowiński, M. Tyrowicz Z myślą o niepodległej, Poznań 1993 s. 268-288.
Linki zewnętrzne Dzieła Izydora Dzieduszyckiego w bibliotece Polona
Izydor Dzieduszycki Kategoria:Galicyjscy ziemianie Kategoria:Hrabiowie Królestwa Kongresowego Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Łyczakowskim we Lwowie Kategoria:Polscy historycy Kategoria:Polscy hrabiowie Świętego Cesarstwa Rzymskiego Kategoria:Powstańcy styczniowi Kategoria:Urodzeni w 1841 Kategoria:Zmarli w 1888 Kategoria:Członkowie Akademii Umiejętności