Piotr Łaguna

Piotr Łaguna herbu Grzymała (ur. 11 października 1905 w Kędziorowie w ówczesnym powiecie szczuczyńskim guberni łomżyńskiej, zm. 27 czerwca 1941 koło Coquelles) – major pilot lotnictwa wojskowego II RP i Polskich Sił Powietrznych, kawaler Orderu Virtuti Militari. Pośmiertnie awansowany na podpułkownika.

Życiorys Pochodził z gałęzi podlaskiej rodziny Łagunów herbu Grzymała. Był synem Piotra dzierżawcy majątku w Kędziorowie i jego żony Julianny z Chludzińskich herbu Cholewa. Ukończył 15 sierpnia 1927 Oficerską Szkołę Lotnictwa w Dęblinie z 28. lokatą. Skierowany w stopniu sierżanta podchorążego do 3 pułku lotniczego w Poznaniu. Mianowany w 1928 podporucznikiem i skierowany do Centrum Wyszkolenia Oficerów Lotnictwa w Dęblinie na kurs pilotażu. W 1930 roku został mianowany porucznikiemDziennik Personalny R. 11, nr 16 str. 339.. 2 marca 1931 roku został skierowany na kurs w Lotniczej Szkole Strzelania i BombardowaniaDziennik Personalny R. 12, nr 3 str. 130..

W 2 pułku lotniczym w Krakowie odbył kurs pilotażu myśliwskiego i otrzymał przydział do poznańskiego dywizjonu myśliwskiego. W 1936 został mianowany kapitanem. Studiował w Wyższej Szkole Lotniczej w 1938, a po jej ukończeniu w 1939 został przydzielony do 1 pułku lotniczego w Warszawie. W kampanii wrześniowej uczestniczył jako oficer nawigacyjny XV dywizjonu bombowego.

Przez Rumunię przedostał się do Francji. We Francji był zastępcą dowódcy polskiego Dywizjonu I/145, latającego na lekkich myśliwcach Caudron CR.714, a od 10 czerwca 1940 do końca działań wojennych na tamtym terenie pełnił obowiązki dowódcy po rannym majorze Kępińskim. 10 czerwca zestrzelił niemiecki myśliwiec Bf 109. 21 czerwca razem z żołnierzami dywizjonu ewakuował się statkiem do Anglii. Wstąpił tam do RAF i otrzymał numer służbowy P-1287. Od 26 lipca 1940 był dowódcą eskadry „A” w dywizjonie 302, w którym uczestniczył w bitwie o Anglię, a od 10 grudnia 1940 był dowódcą tegoż dywizjonu. 8 maja 1941 roku został zestrzelony na myśliwcu Hawker Hurricane (nr Z3435) nad kanałem La Manche, lądując na brzegu angielskim na spadochronie. Od 28 maja 1941 dowodził 1 Polskim Skrzydłem Myśliwskim.

27 czerwca 1941 odbywał lot bojowy na samolocie Supermarine Spitfire (nr ser. P 8331, znaki RF-M), który polegał na wymiataniu i ostrzeliwaniu celów naziemnych w rejonie Le Touquet-Paris-Plage – Gravelines we Francji. W rejonie Calais podczas ataku na niemieckie lotnisko samolot Łaguny został trafiony pociskiem z działka przeciwlotniczego i runął na ziemię koło Coquelles. Pilot zginął. Został pochowany na cmentarzu Pihen-lès-Guînes we Francji, grób nr 6, rząd A, działka wojskowa. Pośmiertnie mianowany podpułkownikiem (ang. Wing Commander).

Zaliczono mu 1 zestrzelenie pewne, został sklasyfikowany na 274 pozycji listy Bajana.

Był mężem Wandy, miał dwójkę dzieci – Ewę i Jana. Jego rodzina znalazła się na terenach okupowanych przez ZSRR, przez Indie przedostali się do Australii.

Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojennego Virtuti Militari nr 9093 Krzyż Walecznych Medal Lotniczy Krzyż Kawalerski Orderu Korony Jugosłowiańskiej (przed 1935)

Upamiętnienie Piotr Łaguna został doceniony przez Scotta Booth, brytyjskiego założyciela organizacji non-profit „LAGUNA’S Spitfire Legacy”, w którym to opisuje historię tego dzielnego pilota oraz ogólny nieoceniony wkład wszystkich polskich lotników w bitwie o Anglię, ponad 18 tysięcy kobiet i mężczyzn, by podtrzymać pamięć o nich i szerzyć tę spuściznę na wszelkich imprezach awiacyjnych i w brytyjskich szkołach. Pomysł założenia LSL powstał po tym, gdy w roku 1986 znaleziono silnik Rolls-Royce Merlin, 3 metry pod ziemią na terenie Francji z jak się później okazało rozbitego Spifire’a P8331 Łaguny. Silnik nabył Scott Booth i początkowo po odrestaurowaniu zamierzał zrobić z niego stolik do kawy. Jednakże gdy okazało się, że silnik posiada nadal czytelne numery i udało się sprawdzić jego historię, zarzucił projekt i z członkami swojej rodziny utworzył organizację, która nagłaśnia dokonania polskiego dywizjonu 302 oraz najbardziej znanego 303. To właśnie im między innymi, jak wspominał założyciel organizacji, Winston Churchill zawdzięczał tak wiele, w swych legendarnych już słowach: „Never in the field of human conflict was so much owed by so many to so few.” „Nigdy w dziejach wojen tak liczni nie zawdzięczali tak wiele tak nielicznym.”

Celem LSL jest budowa repliki Spitfire′a Piotra Łaguny. Jeden z członków organizacji, marynarz Royal Navy Jack Booth, został za te działania w 2024 roku odznaczony brązowym Medalem Wojska Polskiego.

Przypisy

Bibliografia

Linki zewnętrzne Laguna’s Spitfire Legacy dostęp: 2022-01-24

Kategoria:Absolwenci Wyższej Oficerskiej Szkoły Lotniczej w Dęblinie Kategoria:Dowódcy Dywizjonu 302 Kategoria:Kapitanowie lotnictwa II Rzeczypospolitej Piotr Łaguna Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych Kategoria:Odznaczeni Medalem Lotniczym Kategoria:Oficerowie dowództwa 1 (131) Polskiego Skrzydła Myśliwskiego Kategoria:Podpułkownicy Polskich Sił Powietrznych Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Korony Jugosłowiańskiej Kategoria:Polacy – uczestnicy bitwy o Anglię 1940 Kategoria:Polacy – uczestnicy kampanii francuskiej 1940 Kategoria:Polscy piloci myśliwscy Kategoria:Uczestnicy kampanii wrześniowej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1905 Kategoria:Zmarli w 1941 Kategoria:Żołnierze Polskich Sił Powietrznych we Francji