Ulica Jakuba – ulica w Krakowie, w dzielnicy I Stare Miasto, na Kazimierzu, w części dawnego "Miasta Żydowskiego" (Oppidum Iudaeorum), będąca jego zachodnią granicą (najpóźniej od 1533). W 1608 roku włączona w obręb Oppidum Iudaeorum. W 1785 roku była nazywana Małym Placem, a w XIX wieku jako ulica Kierków. Aktualna nazwa była pierwotnie odnoszona do nieistniejącego dziś odcinka między ul. Józefa i ul. św. Wawrzyńca, a dopiero od 1878 cała ulica nazywana jest ulicą Jakuba. Nazwa odnosi się bądź do Jakuba biblijnego, bądź do Izaaka Jakubowicza – fundatora synagogi. Przy ulicy znajdują się kamienice z XIX i XX wieku.
W murze przy ulicy Jakuba znajduje się jedyna zachowana do dziś brama prowadząca do dawnego miasta żydowskiego na KazimierzuAgenieszka Legutko-Ołownia, Krakowski Kazimierz. Miasto rozstań i powrotów, wyd. Bezdroża, Kraków 2004, s. 17..
Zabudowa
ul. Jakuba 3 (ul. Warszauera 7) – kamienica, XX wiek. ul. Jakuba 11 – kamienica, proj. Adam Dębski, 1897. ul. Jakuba 29 – kamienica, XIX wiek. ul. Jakuba 31 – kamienica, XIX wiek.
Przypisy
Bibliografia Encyklopedia Krakowa, wyd. PWN, Warszawa-Kraków, 2000. Praca zbiorowa Zabytki Architektury i budownictwa w Polsce. Kraków, Krajowy Ośrodek Badań i Dokumentacji Zabytków, Warszawa 2007, s. 181
Jakuba