Gołąb laurowy (Columba junoniae) – endemiczny gatunek średniej wielkości osiadłego ptaka z rodziny gołębiowatych (Columbidae) występujący na Wyspach Kanaryjskich. Nie wyróżnia się podgatunków.
Systematyka Gatunek został po raz pierwszy opisany naukowo przez Ernsta Harterta w 1916 roku na łamach „Novitates Zoologicae”, t. 23, nr 1, s. 86.
Charakterystyka Morfologia Nie obserwuje się wyraźnego dymorfizmu płciowego. Czoło i ciemię szarozielone, z zielonym połyskiem tylnej części ciemienia. Kark i tył szyi opalizująco zielone, przechodzące na bokach szyi i w górnej części płaszcza w opalizujący purpurowy odcień. Dolna część płaszcza i górna część grzbietu ciemnobrązowe, przechodzące w dolnej części grzbietu i na kuprze w niebieskoszary. Pokrywy nadogonowe i środkowe sterówki jaśniejsze, szare. Zewnętrzne sterówki ciemnoszarobrązowe, stopniowo przechodzące w szeroką, słabo odgraniczoną kremowobiałą końcówkę. Barkówki, lotki trzeciorzędowe i pokrywy skrzydłowe ciemnobrązowe, z szarawym nalotem. Lotki drugorzędowe ciemnobrązowe, przechodzące w czarnobrązowe lotki pierwszorzędowe, z wąskimi białymi brzegam. Twarz jasnoszara. Podbródek i gardło jasnoszare, przechodzące w kasztanowoczerwone zabarwienie piersi. Na brzuchu i pokrywach podogonowych brunatne. Od spodu skrzydła widoczne matowobrązowe lotki pierwszo- i drugorzędowe oraz rdzawobrązowe pokrywy. Ogon z szeroką kremowobiałą końcówką i czarną nasadę. Tęczówka żółtawobiała. Obrączka oczna czerwonofioletowa. Dziób z różowawobiałym końcem i czerwonofioletową nasadą. Nogi i skoki szarofioletowe. Dorosła samica ubarwiona podobnie do samca, ale szyja i pierś matowe, czerwonofioletowe.
Osobniki młodociane przeważnie bardziej brązowe niż dorosłe, ze słabiej widocznym wzorem na szyi. Głowa, szyja i spód ciała szarobrązowe. Pokrywy skrzydłowe i lotki trzeciorzędowe brązowe. Barkówki i pokrywy skrzydłowe ze rdzawopłowymi krawędziami. Ogon krótszy niż u dorosłych osobników.
Wymiary średnie Długość całkowita 370–380 mm, skrzydło 215–226 mm, ogon 150–153 mm, dziób 17–21 mm, skok 24 mm, rozpiętość skrzydeł 62–67 cm. Masa ciała 350–450 g.
Występowanie Środowisko Gatunek związany przede wszystkim z makaronezyjskimi lasami wawrzynolistnymi. W okresie lęgowym zawsze wybiera strome, skaliste zbocza.
Zasięg występowania Gołąb laurowy jest endemitem i występuje tylko na czterech wyspach archipelagu Wysp Kanaryjskich: La Palmie, La Gomerze, Teneryfie i El Hierro. W 2. dekadzie XXI wieku z powodzeniem reintrodukowano go na Gran Canarię.
Rozród Rozród przypada głównie na okres od lutego do września, z dwoma lęgami w ciągu roku. Jaja składane są w gnieździe zbudowanym w szczelinach skał bądź na ziemi między drzewami, krzewami na stromym zboczu góry. Samica składa jedno jajo o kremowobiałej barwie. Jajo wysiadywane jest przez co najmniej 19 dni.
Status zagrożenia Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) od 2011 uznaje gołębia laurowego za gatunek bliski zagrożenia (NT – Near Threatened); wcześniej – od 2004 był klasyfikowany jako gatunek zagrożony (EN – Endangered), a od 1994 jako gatunek narażony (VU – Vulnerable). Liczebność populacji szacuje się na 1000–2500 dorosłych osobników, być może nieco więcej. Trend liczebności populacji nie jest znany.
Przypisy Systematyka i nazwa polska za:
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:Gołębiowate Kategoria:Ptaki Afryki Kategoria:Fauna endemiczna Wysp Kanaryjskich Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1916 roku